ตอนที่ 1078 การต่อสู้ในพิธีงานศพ (5)

ตอนที่ 1078 การต่อสู้ในพิธีงานศพ (5)

…………….

เมื่อผลลัพธ์ออกมาและรอยยิ้มที่พอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชาฮัวเอียนเพราะหลายปีที่ผ่านมาความพยายามของเขาไม่ได้ไร้ประโยชน์เพราะในที่สุดตอนนี้ก็เขาสามารถนั่งในตำแหน่งเจ้าสำนักม่อจื๊อได้แล้ว การที่เขาพยายามระงับความเกลียดชังและโกรธเอาไว้มานานหลายปี ณ เวลานี้ในที่สุดมันก็สำเร็จลุล่วง

เมื่อนึกถึงอดีตที่หยานซื่อฉุยพรากคนรักของเขาไปจากเขาอย่างน่าสมเพชนั้นทำให้ชาฮัวเอียนโกรธเกลียดอย่างสุดซึ้งเพราะนั่นคือรักแรกของเขาและสุดท้ายมันก็จบลงอย่างเลวร้าย ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะถูกชาฮัวเอียนฆ่าตายด้วยตัวเขาเองแต่ในมุมมองของชาฮัวเอียนแล้วถ้าไม่ใช่เพราะหยานซื่อฉุยแล้วทำไมเขาถึงต้องทำอย่างนั้นกันล่ะ? ซึ่งเขาจะไม่ปล่อยคนที่ทรยศเขาและคนที่เพิกเฉยต่อเขาและคนที่ทำร้ายเขา

“หยานซื่อฉุยเธอเห็นด้วยกับการโหวตในตอนนี้หรือเปล่า?..ตอนนี้ผลก็ออกมาแล้วและชาฮัวเอียนจะเป็นเจ้าสำนักคนต่อไป..ถามอีกครั้งเธอมีอะไรจะคัดค้านหรือเปล่า?” ชายชราตะโกนอย่างฉุนเฉียว

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันจะคัดค้าน? ..ตอนนี้อาจารย์ก็ตายไปแล้วและแกก็ลืมบุญคุณของอาจารย์และทรยศอาจารย์เพราะงั้นแกก็ควรตายตามอู๋ชิงไป” หยานซื่อฉุยก็ตะโกนด้วยความโกรธและเมื่อคำพูดจบลงกลุ่มคนก็หลั่งไหลเข้ามาจากห้องโถงด้านนอกและล้อมรอบทุกคนเอาไว้

คนเหล่านี้คือคนของหยานซื่อฉุยและเป็นผู้สนับสนุนที่ซื่อตรงที่สุดและเป็นกองกำลังลึกลับที่ตู้ฟู่เหว่ยสร้างเอาไว้ในอดีตเพื่อรอวันนี้ในการช่วยหยานซื่อฉุยขึ้นครองตำแหน่งเจ้าสำนักคนต่อไปแต่สิ่งที่ตู้ฟู่เหว่ยไม่ได้คาดหวังก็คือสถานการณ์ต่างๆ จะเป็นแบบนี้

“หยานซื่อฉุยนี่เธอกำลังพยายามก่อกบฏงั้นเหรอ?” ชายชราตะโกนด้วยความโกรธ

“กบฏ?..หืม..พวกแกนั่นแหละกบฏ..พวกแกทุกคนจะไม่มีใครสามารถออกไปจากที่นี่ได้โดยยังมีชีวิต!..สำนักม่อจื๊อมีทุกวันนี้เพราะอาจารย์และมันจะต้องไม่ตกไปอยู่ในกำมือของพวกแกเด็ดขาด!” หยานซื่อฉุยพูด

“เอาล่ะๆ” ชาฮัวเอียนฉีกยิ้มและพูดอย่างเย็นชา “หยานซื่อฉุยเรามีเรื่องที่ติดค้างกันมานานหลายปีแล้วและฉันก็อดทนกับแกมาเป็นเวลานาน..เพราะงั้นวันนี้เราจะมาสะสางกันให้มันจบๆไป” เมื่อเสียงจบลงจู่ๆ ก็มีผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นเวลานานได้หลั่งไหลเข้ามาจากภายนอกทันที ซึ่งไม่ได้มีเพียงคนของชาฮัวเอียนเท่านั้นแต่ยังรวมไปถึงคนจากตระกูลโอ่วหยางที่นำโดยโอ่วหยางหมิงซวนด้วย

ชั่วขณะหนึ่งบรรยากาศในห้องโถงก็เต็มไปด้วยกลิ่นดินปืนและสาวกสำนักม่อจื๊อต่างก็ตกตะลึงกันทั่วหน้าและทุกคนก็ไม่กล้าพูดอะไรอีกโดยรู้ว่าการต่อสู้ในวันนี้ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป ซึ่งตอนนี้พวกเขาก็คิดแค่ว่าตัวเองจะอยู่รอดท่ามกลางสงครามครั้งนี้ได้อย่างปลอดภัยอย่างไร

“หืม..ชาฮัวเอียนดูเหมือนว่าแกจะวางแผนเอาไว้แล้วสินะ” หยานซื่อฉุยพูดอย่างเย็นชา

“หืม..ฉันรู้ว่าแกจะต้องทำแบบนี้เหมือนกันเพราะงั้นฉีนก็เลยเตรียมการเอาไว้..หยานซื่อฉุยอย่าได้คิดเลยว่าแผนของแกจะสำเร็จ..ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้สำนักม่อจี๊อตกไปอยู่ในมือของคนอย่างแกเด็ดขาด..แกอย่ามาโทษว่าฉันโหดร้ายก็แล้วกันเพราะแกเป็นคนบังคับให้ฉันทำแบบนี้เอง” ชาฮัวเอียนพูด

“แกไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว..ทุกคนได้เห็นสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว” หยานซื่อฉุยพูด “วันนี้ไม่แกก็ฉันที่จะต้องตาย!” เมื่อเสียงนั้นจบลงทั้งสองฝ่ายก็เริ่มปะทะกันทันทีและห้องโถงพิธีงานศพทั้งหมดกลายเป็นสนามรบนองเลือดทันที

ที่ด้านนอกหยานตง,ม่อหลง,เย่เชียนและจินเหว่ยห่าวต่างก็มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นที่ห้องโถงพิธีงานศพและส่ายหัว ซึ่งหยานตงก็ถอนหายใจอย่างเงียบๆ และพูดว่า “ฉันทนดูต่อไปไม่ไหวแล้วมันแย่มาก..จิตใจของผู้คนมันน่ากลัวจริงๆ”

เย่เชียนก็ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสหยานเราทำอะไรไม่ได้หรอก..พวกเขาเลือกเส้นทางของพวกเขาเอง”

“ฉันไม่อยากดูต่อแล้ว..ถ้างั้นฉันขอตัวกลับก่อนก็แล้วกัน” หยานตงพูด “เย่เชียน!..ถ้าเอ็งต้องการความช่วยเหลือจากฉันในอนาคตล่ะก็เอ็งติดต่อฉันมาได้เลย”

“ได้ครับผู้อาวุโสหยาน” เย่เชียนพูดอย่างตรงไปตรงมาเพราะไม่ควรพูดฉากหลบเลี่ยงหรืออ้อมค้อมในตอนนี้ นอกจากนี้เย่เชียนก็ยังรู้ถึงอารมณ์ของหยานตงดีเขาจึงไม่ปฏิเสธ จากนั้นหยานตงก็ลุกขึ้นและเดินจากไป

การต่อสู้ในพิธีงานศพก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อเวลาผ่านไปไม่นานบนพื้นก็เต็มไปด้วยกองศพและเลือด การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายดูเหมือนว่าจะไม่มีทางหยุดได้นอกจากอีกฝ่ายจะตายกันจนหมด “บอส!..เราควรทำยังไงกันดี? ..เราจะรอให้การต่อสู้จบลงก่อนหรือเปล่าแล้วค่อยเริ่มดำเนินการตามแผนของเรา?” ม่อหลงถาม

เย่เชียนก็ส่ายหัวเล็กน้อยและพูดว่า “เมื่อดูจากสถานการณ์ข้างในแล้วหยานซื่อฉุยเป็นฝ่ายแพ้อย่างแน่นอน..แต่ชาฮัวเอียนก็สูญเสียกองกำลังไปมากพอสมควรเพราะงั้นถ้าเราเริ่มในเวลานี้มันจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด..แต่ปัญหาก็คือคนของตระกูลโอ่วหยางนั้นอยู่ข้างในด้วยเพราะงั้นถ้าเราทำอะไรบางอย่างมันก็จะไม่ดีต่อแผนของเรา..เพราะงั้นถึงแม้ว่าชาฮัวเอียนจะชนะแต่ผมเชื่อว่าเขาจะต้องใช้เวลานานกว่าจะฟื้นตัวได้และนอกจากนี้เราต้องแยกตระกูลโอ่วหยางกับสำนักม่อจื๊อออกจากกันก่อน..ซึ่งตระกูลโอ่วหยางจะต้องถูกทำลายก่อนเพื่อที่ชาฮัวเอียนจะได้ไม่มีกำลังเสริม..แต่ที่สำคัญกว่านั้นพวกที่เหลือเป็นสาวกอันม่อและคนของชาฮัวเอียนเพราะงั้นผมเกรงว่าพวกเขาจะไม่ยอมรับพี่อย่างง่ายๆ หรอก..แต่ถ้าต้องฆ่าพวกเขาทั้งหมดผมก็เชื่อว่ามันคงไม่ใช่สิ่งที่พี่อยากจะเห็น..เพราะงั้นทั้งหมดทั้งมวลแล้วเราต้องรอให้ชาฮัวเอียนเปิดเผยข้อบกพร่องและความเลวของเราเองเพื่อที่เราจะสามารถเข้าไปแทรกแซงได้อย่างสมเหตุสมผล”