ตอนที่ 1141 ความร่วมมือของปู่กับหลาน

ตอนที่ 1141 ความร่วมมือของปู่กับหลาน

………………..

สำหรับถังจิงหนานแล้วเขากลัวที่จะเดิมพันครั้งใหญ่เพราะสำนักถังนั้นไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เคยเป็นในอดีตอีกต่อไปและถึงแม้ว่าการทรยศก่อกบฏ ของถังเฉียงจะไม่ได้ทำให้สำนักถังพังทลายก็ตามแต่ก็ยังมีผลกระทบในระดับหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาถังจิงหนานเองก็เชื่อในตัวจินเหว่ยห่าวและเขาจะสนับสนุนการต่อสู้ในอนาคตของถังจิงหนานเพื่อให้จินเหว่ยห่าวได้ตำแหน่งผู้นำตระกูลจินมาครอบครอง แต่ถ้าจินเหว่ยห่าวล้มเหลวล่ะก็ผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไรถังจิงหนานก็รู้ดี

ในฐานะผู้นำตระกูลถังแล้วถังจิงหนานต้องมองในระยะยาวและเขาก็ไม่สามารถเพ่งความสนใจไปที่สถานการณ์ในปัจจุบันได้เพราะการแต่งงานแบบนี้เป็นเรื่องปกติเหมือนกับที่ถังซูหยานแต่งงานกับเย่เจิ้งหรานในสมัยนั้น ต่อให้นั้นเป็นความต้องการของถังซูหยานก็ตามแต่ผลพลอยได้ก็คือการมีพันธมิตรที่แข็งแกร่งอย่างตระกูลเย่นั่นเอง

เย่เชียนก็ฉีกยิ้มและพูดว่า “ต่อให้ผมแพ้ผมก็ไม่เสียอะไรอยู่ดี..ถ้าคุณปู่เห็นด้วยกับจินเหว่ยห่าวล่ะก็ผมเองก็จะสนับสนุนจินเหว่ยห่าวกับถังยู่ซินทางอ้อมเพื่อชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลจิน..แต่ต่อให้จินเหว่ยห่าวจะล้มเหลวถึงยังไงตระกูลจินก็ไม่กล้าทำอะไรสำนักถังอยู่ดี..กลับกันถ้าหากจินเหว่ยห่าวทำสำเร็จล่ะก็คุณปู่ก็น่าจะรู้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไงและผลประโยชน์ของสำนักถังจะมากมายขนาดไหน?”

เมื่อได้ยินแบบนั้นถังจิงหนานก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและจมอยู่กับความคิดลึกๆ หลังจากนั้นครู่หนึ่งถังจิงหนานก็ยิ้มแล้วพูดว่า “เมื่อคนเราแก่ตัวลงแล้วก็มักจะมีความกล้าน้อยลง..เอาเถอะ..เรื่องของคนหนุ่มสาวก็ให้พวกเขาตัดสินใจกันเอาเองเพราะถึงยังไงคนแก่อย่างฉันก็ทำอะไรไม่ได้มากอยู่แล้ว”

“ใช่ครับเมื่อถึงเวลาเราต้องปล่อยวางและคนหนุ่มสาวมีโลกและความคิดเป็นของตัวเอง..ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายก็ให้พวกเขาตัดสินใจกันเองจะดีที่สุดเพราะถ้าหากพวกเขาอยู่ภายใต้ปีกของเราตลอดเวลาพวกเขาจะไม่มีวันเติบโตขึ้น” เย่เชียนพูดต่อ “แล้วคุณปู่คิดยังไงเกี่ยวกับอนาคตของสำนักถังล่ะ?..ผู้นำตระกูลถังและเจ้าสำนักคนต่อไปจะเป็นใคร?”

“ตั้งแต่ฉันได้รู้เกี่ยวกับแผนการก่อกบฏของถังเฮียงแล้วฉันก็ได้ตั้งความหวังทั้งหมดเอาไว้ที่ถังฮงเพื่อดูว่าเขาจะเหมาะสมรับช่วงต่อจากฉันหรือเปล่าแต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถจัดการสิ่งต่างๆได้เลยและฉันก็ไม่สบายใจถ้าจะส่งต่อทุกอย่างให้กับเขา” เมื่อนึกถึงอนาคตของสำนักถังแล้วถังจิงหนานก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

หลังจากหยุดไปชั่วขณะถังจิงหนานก็ยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ที่จริงแล้วถ้าเอ็งต้องการสำนักถังล่ะก็ฉันจะส่งต่อให้เอ็งโดยไม่ลังเล..ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ค่อยรู้เรื่องเอ็งมากนักก็ตามแต่ผู้เฒ่าหยานก็มั่นใจในตัวเอ็งมากและเขาก็บอกว่าเอ็งสามารถจัดการสิ่งต่างๆได้เป็นอย่างดี”

เย่เชียนก็ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “คุณปู่อย่าล้อเล่นสิ..ไม่ใช่ว่าผมใจแคบหรืออะไรแต่ผมไม่มีเวลาดูแลสำนักถังจริงๆ..คุณปู่จะให้ผมเป็นเจ้าสำนักมันเป็นไปไม่ได้เลย..ว่าแต่คุณปู่เคยคิดที่จะให้หลานๆและหนุ่มสาวรุ่นใหม่รับช่วงต่อแทนบ้างหรือเปล่า?..ตอนนี้มันยังมีเวลาอยู่เพราะงั้นคุณปู่ก็หาโอกาสให้พวกเขาได้พิสูจน์และเก็บเกี่ยวประสบการณ์เพื่อทดสอบว่าใครเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นเจ้าสำนักคนต่อไปสิ”

“ความคิดของเอ็งมันก็เข้าท่าเพราะงั้นฉันจะลองเก็บไปคิดดูก็แล้วกัน” ถังจิงหนานพูด “แล้วเราควรประเมินกันแบบไหนดีล่ะ?”

“ง่ายมาก..แค่ทำตามข้อกำหนดของบรรพบุรุษในสมัยก่อน..อย่างแรกคือความสามารถด้านศิลปะการต่อสู้และอย่างที่สองคือความสามารถในการเป็นผู้นำ..แน่นอนว่าความสามารถในการเป็นผู้นำควรอยู่เหนือศิลปะการต่อสู้เพราะการเป็นเจ้าสำนักจะต้องตัดสินใจอะไรหลายๆอย่างและจะมีผลกระทบต่อส่วนรวมทั้งหมดและต้องโน้มน้าวใจของผู้คนได้..ถ้าหากใครที่สามารถทำให้สำนักถังรวมกันเป็นเชือกเส้นเดียวได้เขาก็จะสามารถพัฒนาสำนักถังให้ดีขึ้นได้” เย่เชียนพูด “นี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผมและผมก็ไม่ว่ารู้ว่าถูกต้องหรือเปล่า..จากประสบการณ์ครั้งก่อนของผมแล้วผมคิดว่านี่ก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะบ่งบอกได้ว่าใครเหมาะสมที่สุด..การที่เราสามารถมาถึงจุดนี้ได้ในทุกวันนี้เราไม่ได้อาศัยเพียงตัวเราคนเดียวแต่มันได้มาด้วยความพยายามร่วมกันของทุกคน”

เมื่อได้ยินแบบนั้นถังจิงหนานก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดว่า “ก็ดี..ถ้างั้นเอาตามที่เอ็งพูดก็แล้วกัน”

เย่เชียนก็ยิ้มอย่างพึงพอใจแล้วพูดว่า “ตอนนี้เจ้าสำนักม่อจื๊อคือพี่ชายคนสนิทของผมเพราะงั้นถ้าคุณปู่ต้องการความช่วยเหลือจากสำนักม่อจื๊อในอนาคตล่ะก็คุณปู่สามารถบอกเขาได้โดยตรงเลย..อีกอย่างอุตสาหกรรมยาและแพทย์แผนจีนนั้นเป็นธุรกิจที่ดีมากเพราะงั้นถ้าเราพยายามต่อไปในด้านนี้อุตสาหกรรมก็จะใหญ่โตขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น..อันที่จริงผมก็แอบเสียดายอยู่เหมือนกันว่าศาสตร์ด้านยาและพิษของสำนักถังที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานตอนนี้กลับขายไม่ดีเท่ายาแผนปัจจุบัน..เพราะงั้นถ้าหากเราส่งออกไปยังต่างประเทศมันอาจจะทำให้ยาจีนแผนโบราณนิยมมากขึ้นก็ได้..เราไม่ควรให้ต่างชาติเหล่านั้นทำเงินในประเทศจีนอยู่ฝ่ายเดียวเพราะพวกเราควรจะแข่งขันและทำเงินในต่างแดนบ้างถูกไหม?”

ถังจิงหนานก็พยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ใช่..ฉันเองก็เคยคิดอยู่เหมือนกัน..ฮ่าๆ..สิ่งที่เอ็งพูดมานั้นยอดเยี่ยมไปเลย..แล้วเอ็งล่ะต้องการลงทุนหรือเปล่า..เท่าที่ฉันรู้มาเอ็งมีเงินเยอะมากเลยไม่ใช่เหรอ?”

“คุณปู่ไม่ได้คิดที่จะหลอกใช้เงินของผมหรอกใช่มั้ย?..นี่คุณปู่ไม่กลัวผมจะสูบเงินของสำนักถังไปจนหมดหรือไงถ้าเราร่วมมือกัน?..คุณปู่ก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอว่าเครือน่านฟ้ากรุ๊ปของผมน่ะทำอะไรได้บ้าง” เย่เชียนพูดพร้อมกับหัวเราะและคนโง่ก็ยังสามารถบอกได้ว่าคำพูดของเย่เชียนเป็นแค่การล้อเล่นเท่านั้น เย่เชียนไม่เคยคิดที่จะสูบเงินของสำนักถังเลยแม้แต่น้อย