ตอนที่ 1149 ณ เขตปกครองพิเศษไต้หวัน

………………..

อิดาอับส์ก็หันไปมองสภาพของเรือลาดตระเวนที่เย่เชียนเพิ่งจะยึดมาแล้วพูดว่า “เรือลาดตระเวนลำนี้ไม่เลวเลย..คราวนี้คุณเย่ทำกำไรได้เยอะจริงๆ..พวกเกาหลีมีเรือลาดตระเวนมากมายและนั่นคือเงินทั้งหมด..เพราะงั้นนี่แหละแหล่งขุมทรัพย์ของเรา”

“เราเป็นสหายกันเพราะงั้นถ้ามีโอกาสเราก็จะสนับสนุนคุณอย่างแน่นอน” เย่เชียนพูดต่อ “หลี่เหว่ยน่าจะบอกคุณทางโทรศัพท์อย่างชัดเจนแล้วว่าคราวนี้ตัวตนของเราแตกต่างกันเพราะงั้นถ้าหากผมทำอะไรโจ่งแจ้งเกินไปมันจะนำไปสู่ข้อพิพาทระหว่างประเทศโดยตรงระหว่างจีนกับเกาหลีเพราะงั้นผมจึงไม่สะดวก”

“ฉันเข้าใจ” อิดาอับส์พูด “คุณเย่ต้องการให้ฉันทำอะไรสั่งฉันมาได้เลย

“สำหรับกำไร60%ในครั้งนี้ของคุณและมันก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะจัดการพวกเกาหลีได้มากน้อยแค่ไหนและผมจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย” เย่เชียนพูดต่อ “น่าจะไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย?”

“ไม่มีปัญหาแน่นอน” อิดาอับส์พูด “คราวนี้มันง่ายมากเลยเพราะงั้นการที่ฉันได้%มากกว่าคุณเย่มันก็คงจะดูไม่ดีสักเท่าไหร่เพราะงั้นเรามาแบ่งกันคนละครึ่งดีมั้ยคุณเย่?..ส่วนฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเหมือนเดิมถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้น..คุณเย่คิดว่าไงบ้าง?”

“ไม่เป็นไรครับ..ผมเกรงว่าผมจะปฏิบัติต่อคุณอิดาอับส์ไม่ดีเพราะเราเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกันเพราะงั้นถ้าเกิดมีอะไรไม่สบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มันก็ไม่คุ้มกัน..คุณก็น่าจะรู้จักผมและเงินเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆสำหรับผมเพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือพวกพ้อง”

“แน่นอนฉันเข้าใจดี” อิดาอับส์พูด “เราคุยกันและตกลงกันแล้วเพราะงั้นเราจะขัดแย้งกันเพราะเรื่องนี้ได้ยังไง?” หลังจากหยุดไปชั่วขณะอิดาอับส์ก็พูดต่อ “ฉันพูดไปแล้วก่อนหน้านี้ว่าฉันยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ร่วมมือกับคุณเย่และฉันก็หวังว่ามิตรภาพของเราจะคงอยู่ตลอดไป”

“คุณไม่จำเป็นต้องพูดแบบนั้นหรอก..ยังไงผมฝากเรื่องนี้ด้วยนะครับ..ส่วนเรือลาดตระเวนลำนี้ผมก็จะให้คุณด้วย” เย่เชียนพูด “แต่ถ้าคุณต้องการนำมันไปขายล่ะก็อย่าลืมแบ่งให้ผมครึ่งหนึ่งด้วยก็แล้วกัน..แต่มีสิ่งหนึ่งที่คุณต้องจำเอาไว้คือคุณต้องห้ามเข้าไปใกล้เขตฐานทัพไอร่อนบลัดของผมแต่ถ้ามีความจำเป็นที่จะต้องไปจริงๆก็ต้องห้ามให้พวกรัฐบาลไหนรู้เด็ดขาด..คุณต้องชัดเจนในเรื่องนี้..ไม่อย่างนั้นเราทั้งคู่ได้ซวยกันแน่”

“ไม่ต้องกังวลไปครับคุณเย่..ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้มานานแล้วเพราะงั้นมันจะไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน” อิดาอับส์พูดอย่างมั่นใจ

เย่เชียนไม่ได้พูดอะไรต่อและพยักหน้าเล็กน้อยเพราะเป็นความจริงที่กลุ่มโจรสลัดซาตานอยู่ในแวดวงนี้มานานแล้วและถือได้ว่ามีประสบการณ์มากมายและไม่น่าจะมีปัญหาอะไรจริงๆ จากนั้นเย่เชียนก็โบกมือแล้วพูดว่า “ทุกคนที่อยู่ในห้องโดยสารเราจะไปขึ้นเรืออีกลำ..ส่วนคุณจะต้องหาเรือไปส่งพวกเรากลับฐานและรับผิดชอบส่วนที่เหลือ”

“ไม่มีปัญหา..ฉันสัญญาว่าจะทำมันให้ถูกต้อง..ถ้าหามีอะไรผิดพลาดฉันจะไปหาคุณเย่แล้วอธิบายมันด้วยตัวเอง!” อิดาอับส์พูด

เย่เชียนก็ฉีกยิ้มแล้วพูดว่า “มันคงไม่มีปัญหาอะไรหรอกผมเชื่อใจคุณ” หลังจากพูดจบเย่เชียนก็ลุกขึ้นแล้วตบไหล่อิดาอับส์อย่างช้าๆแล้วหันไปทางเรือของกลุ่มโจรสลัดซาตานและโบกมือให้หลี่เหว่ยกับคนอื่นๆ

เย่เชียนไม่ได้ไปกับและคนอื่นๆและอิดาอับส์ก็มีหน้าที่ส่งสมาชิกไอร่อนบลัดกลับไปที่ฐาน เรื่องที่เย่เชียนให้อิดาอับส์จัดการอันที่จริงทุกอย่างเป็นเพียงข้ออ้างเพราะเย่เชียนแค่ไม่อยากมีส่วนร่วมในเรื่องนี้แต่ต้องการใช้กลุ่มโจรสลัดซาตานเป็นโล่กำบังเท่านั้นเพราะด้วยวิธีนี้กลุ่มโจรสลัดซาตานจะต้องพึ่งพากองทัพเรือไอร่อนบลัดมากขึ้นในอนาคต

เย่เชียนจะไม่รู้สึกว่าเขาจะสูญเสียประโยชน์ใดๆเพราะยังมีอีกหลายอย่างที่เขาต้องทำในอนาคต ซึ่งครั้งนี้เทียบเท่ากับการได้รับกำไร 50% ไปเปล่าๆดังนั้นสิ่งนี้จึงไม่เป็นปัญหาใดๆสำหรับเย่เชียน ส่วนเย่เชียนก็ยังไม่ชินกับการอยู่ใต้ทะเลลึกนานๆเพราะฉะนั้นเขาจึงไม่ได้กลับฐานทัพด้วยเรือดำน้ำ

ระหว่างทางเย่เชียนก็กระซิบกับหลี่เหว่ยโดยขอให้เขาเสริมกำลังการลาดตระเวนใกล้ๆทะเลเหลืองในอนาคต เพราะไม่ว่าในกรณีใดประเทศเกาหลีก็คุกคามชาวประมงชาวจีนมาโดยตลอด อย่างไรก็ตามเมื่อจะต้องเผชิญหน้าจริงๆล่ะก็จะเป็นหน้าที่ของกลุ่มโจรสลัดซาตานเพราะกองทัพเรือไอร่อนบลัดไม่สามารถทำอะไรโจ่งแจ้งได้ในตอนนี้

สำหรับกลุ่มโจรสลัดซาตานในปัจจุบันถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าเย่เชียนกำลังใช้พวกเขาเป็นโล่กำบังก็ตามแต่ถึงยังไงพวกเขาก็ต้องทำเพราะถ้าหากพวกเขาไม่ทำล่ะก็มันจะบาดหมางกับกองทัพเรือไอร่อนบลัดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยเหตุนี้เย่เชียนจึงเชื่อว่าตราบใดที่เขาให้ผลประโยชน์ต่อกลุ่มโจรสลัดซาตานล่ะก็พวกเขาจะเห็นด้วยอย่างแน่นอนโดยไม่ลังเล ส่วนการควบคุมสิ่งต่างๆในผืนทะเลนั้นเย่เชียนก็เชื่อว่าหลี่เหว่ยสามารถจัดการได้เป็นอย่างดี

ความคิดเห็น