ตอนที่ 1154 คำเชิญ

ตอนที่ 1154 คำเชิญ

………………..

เซินเฉาหยางผู้นำขององค์กรเทียนเต๋าเพิ่งจะเสียชีวิตไปแต่เซินเจี๋ยกลับมัวแต่สนุกและรื่นเริงไปกับการดื่มและเที่ยวซึ่งทำให้เย่เชียนประหลาดใจเล็กน้อยเพราะเซินเจี๋ยควรจะยุ่งอยู่กับการจัดงานศพให้ของพ่อของเขาในเวลานี้ นอกจากนี้องค์กรเทียนเต๋าที่เป็นองค์กรใหญ่ถ้าหากองค์กรแบบนี้สูญเสียผู้นำไปล่ะก็มันจะต้องวุ่นวายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งนั่นหมายความว่าเซินเจี๋ยไม่ต้องการสืบทอดตำแหน่งผู้นำขององค์กรเทียนเต๋าเลยงั้นเหรอ?

เซินเจี๋ยก็ยิ้มเล็กน้อยและเหลือบมองเหลียงหนานแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้เก่งมาก..ผู้หญิงที่ไม่เกรงกลัวผู้ชายหาได้ยากมากในสมัยนี้”

เย่เชียนยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องไปชมเธอหรอกไม่อย่างนั้นเธอจะได้ใจ..ฉันต้องขอบคุณสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ด้วย..ถ้าไม่ใช่เพราะนายแล้วฉันก็ไม่รู้จริงๆว่าจะต้องทำยังไงกับผลที่ตามมา”

“พวกเรายินดีต้อนรับเสมอ..ทุกคนมาที่นี่เพื่อออกมาสนุกสังสรรค์เพราะงั้นมันก็ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันและนอกจากนี้ผมก็ไม่ได้ทำอะไรเลย..ถึงแม้ว่าผมจะไม่เข้าไปยุ่งผมก็เชื่อว่าคุณสามารถจัดการพวกนั้นได้อยู่ดี” เซินเจี๋ยพูด “ถ้างั้นผมขอแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการก็แล้วกัน..ผมเซินเจี๋ยแห่งองค์กรเทียนเต๋า..ว่าแต่พี่ชายชื่ออะไรเหรอ?”

“ทุกคนเรียกฉันว่าพี่เย่เพราะงั้นนายก็เรียกฉันแบบนั้นก็ได้” เย่เชียนไม่ได้พูดชื่อของเขาโดยตรงเพราะถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่มีอิทธิพลเบื้องหน้าในไต้หวันก็ตามแต่เขาก็ต้องเคยได้ยินคนในองค์กรพูดถึงเกี่ยวกับเขาอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เย่เชียนไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของเซินเจี๋ยคืออะไรดังนั้นเย่เชียนจึงไม่สะดวกจริงๆที่จะเปิดเผยตัวตนของเขา

“ดูจากความสามารถของพี่เย่แล้วดูเหมือนว่าพี่เย่จะอยู่ในกองทัพใช่มั้ย?” เซินเจี๋ยพูด

“เอ่อ..ฉันเคยสังกัดหน่วยรบพิเศษนาวิกโยธินของกองทัพจีนน่ะและเพิ่งจะปลดประจำการได้ไม่นานเพราะงั้นฉันจึงไม่มีอะไรทำก็เลยมาเที่ยวดื่มไปวันๆ” เย่เชียนพูด

“ฝีมือของพี่เย่ไม่ธรรมดาเลยเพราะงั้นมันน่าเสียดายถ้าจะต้องกินและดื่มเที่ยวไปวันๆ..เพราะงั้นพี่เย่สนใจทำงานที่ยิ่งใหญ่หรือเปล่า?” เซินเจี๋ยกล่าว “ด้วยความสามารถของพี่เย่แล้วผมเชื่อว่าคุณจะต้องสร้างชื่อเสียงได้อย่างแน่นอน”

เย่เชียนก็ยิ้มในใจเพราะดูเหมือนว่าเซินเจี๋ยคนนี้กำลังพยายามจะซื้อใจเขา “ฉันเคยคิดเรื่องนี้มาได้สักพักแล้วแต่มันไม่ง่ายเลยที่จะทำอะไรในยุคสมัยนี้..อีกอย่างถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่คนหัวรุนแรงแต่ก็ต้องมาเจอพวกนักเลงอันธพาลมาหาเรื่องอยู่ตลอดเวลา” เย่เชียนแสร้งพูดด้วยความสลดใจเล็กน้อยและใช้ความผิดหวังของเขาให้อีกฝ่ายประเมินเขาต่ำมากยิ่งขึ้น

“ถ้าพี่เย่สนใจก็มาทำงานกับองค์กรเทียนเต๋าของผมได้นะ..ผมชอบรับสมัครคนที่มีความสามารถอย่างพี่เย่..เพราะงั้นมันคงน่าเสียดายมากถ้าหากนำความสามารถของพี่เย่ไปใช้ผิดวิธี” เซินเจี๋ยพูด “ถ้าพี่เย่สนใจก็มาร่วมงานกับผมได้และผมจะมอบตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุดให้กับพี่เย่อย่างแน่นอนและจะไม่ปฏิบัติแย่ๆต่อพี่เย่เด็ดขาด”

“องค์กรเทียนเต๋า?..นั่นคือหนึ่งในสามขั้วอำนาจของไต้หวันไม่ใช่เหรอ?” เย่เชียนแสร้งทำหน้าประหลาดใจและพูดว่า “เอ่อ..แล้วนายมีตำแหน่งอะไรในองค์กรเทียนเต๋างั้นเหรอ?”

“เซินเฉาหยางผู้นำขององค์กรเทียนเต๋าเป็นพ่อของผม” เซินเจี๋ยพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาๆและไม่มีทั้งความหยิ่งผยองหรือความภาคภูมิใจใดๆเลยแม้แต่น้อย

“นี่นายคือทายาทขององค์กรเทียนเต๋าอย่างงั้นเหรอ?” เย่เชียนพูด “ฉันได้ยินข่าวมาว่าคุณเซินเฉาหยางถูกฆ่าตายเมื่อสองวันก่อน..ฉันไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้มันเรื่องจริงหรือเปล่า?”

“อืม” เซินเจี๋ยพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “องค์กรเทียนเต๋าในนี้ค่อนข้างจะวุ่นวายและเหล่าผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดต่างก็พยายามแย่งชิงตำแหน่งผู้นำกันและพวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่สนใจความเป็นทายาทของผมเลย..ผมคิดว่าพวกเขาคงไม่ต้องการให้ผมรับช่วงต่อจากพ่อแน่ๆ..อีกอย่างสถานการณ์ของเราในตอนนี้ทำให้องค์กรและแก๊งค์อื่นๆจับตามองพวกเราเพราะงั้นปัญหาภายนอกและภายในเล็กๆน้อยๆมันก็อาจจะทำให้องค์กรของเราย่ำแย่ลงได้”

หลังจากหยุดชั่วขณะเซินเจี๋ยก็หันมามองเย่เชียนแล้วพูดว่า “ถ้าพี่เย่มาทำงานกับผมล่ะก็ผมเชื่อว่าปัญหาเหล่านี้จะไม่เป็นอุปสรรคอีกต่อไปแล้วเราจะสู้ไปด้วยกัน!”

เย่เชียนหันไปมองเหลียงหยานที่กำลังดื่มอยู่แล้วพูดว่า “เธอเห็นมั้ย..ฉันคิดว่าคำพูดของนายน้อยเซินนั้นถูกต้องเพราะถ้าวันๆนึงผู้ชายไม่ทำอะไรเลยมันก็น่าอายชะมัด” จากนั้นเหลียงหยานก็ยิ้มเบาๆ ดูเหมือนว่าหญิงสาวคนนี้ค่อนข้างฉลาดและเธอก็รู้ทันทีว่าเย่เชียนคิดอะไรอยู่ “ในเมื่อนายน้อยเซินพูดถึงขนาดนี้และถ้าฉันยังไม่ตกลงล่ะก็มันคงน่าเสียดายมาก” เย่เชียนพูด