ตอนที่ 1163 แค่ข้อมูลเบื้องต้น ....................

ตอนที่ 1163 แค่ข้อมูลเบื้องต้น

………………..

ทัศนคติของหวังหมิงซูนั้นดีมากและเขาก็ไม่ได้ทำให้ตัวเองดูถ่อมตัวมากจนเกินไปและยังเคารพเซินเจี๋ยอย่างพอประมาณ จากนั้นเย่เชียนก็มองจากด้านข้างและพยักหน้าอย่างลับๆ เพราะเมื่อเปรียบเทียบกับในอดีตแล้วหวังหมิงซูคนนี้ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่ต้องสงสัยและเย่เชียนก็เชื่อว่าหวังหมิงซูจะกลายเป็นมือขวาที่ดีของเขาอีกคนหนึ่งในเวลาอันสั้น

อย่างไรก็ตามเนื่องจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับโจวหยวนนั้นเย่เชียนก็รู้สึกว่าเขาต้องให้ความสนใจหวังหมิงซูมากขึ้นและเย่เชียนก็ไม่ต้องการให้ใครทรยศเขาอีก ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่ได้จัดการกับโจวหยวนจนถึงตอนนี้แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเจตนาทรยศของโจวหยวนนั้นมีมาเป็นเวลานานแล้วและโจวหยวนก็ต้องการที่จะออกจากการควบคุมของเขา อย่างไรก็ตามเนื่องจากเรื่องนี้ถูกส่งไปยังแจ็คแล้วเย่เชียนก็เชื่อว่าแจ็คจะสามารถเข้าใจความสมดุลได้ดีและไม่ทำลายผลประโยชน์ของเขี้ยวหมาป่าในการกำจัดโจวหยวนทิ้ง ในความเป็นจริงมันง่ายมากที่จะฆ่าโจวหยวนแต่เย่เชียนไม่ต้องการทำลายผลประโยชน์ใดๆที่ทุ่มเทเวลาหลายปีให้กับอุตสาหกรรมดังกล่าว ดังนั้นเขาจึงต้องปล่อยโจวหยวนไปก่อนแล้วค่อยกำจัดทิ้งในภายหลัง

ตอนนี้แจ็คเริ่มเคลื่อนไหวแล้วและเย่เชียนก็เชื่อว่าโจวหยวนจะมีเวลาอยู่ในโลกใบนี้ได้อีกไม่นานเพราะในบรรดาพี่น้องเขี้ยวหมาป่าที่เย่เชียนมั่นใจในการกระทำมากที่สุดก็คือแจ็คเพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมาแจ็คได้จัดการเรื่องสำคัญหลายๆอย่างในองค์กรเป็นการส่วนตัวและงานก็จะเสร็จสิ้นโดยไม่มีการรั่วไหลใดๆทั้งสิ้น

ในห้องนั่งเล่นเซินเจี๋ยเชิญหวังหมิงซูให้นั่งลงจากนั้นหวังหมิงซูก็เดินเข้าไปแล้วนั่งลงแต่ดูเหมือนว่าเขาจะกระสับกระส่ายเล็กน้อยเพราะเย่เชียนยังคงยืนอยู่ตรงหน้าเขาดังนั้นเขาจะกล้าดียังไงมานั่งก่อนเย่เชียน เมื่อเย่เชียนเห็นสิ่งที่หวังหมิงซูคิดเย่เชียนก็มองเขาอย่างรวดเร็วและเมื่อได้รับอนุญาตจากเย่เชียนแล้วการแสดงออกของหวังหมิงซูก็นิ่งขึ้นเล็กน้อย โชคดีที่เซินเจี๋ยไม่เห็นอะไรเลยและเขาคิดว่าปฏิกิริยาของหวังหมิงซูเป็นเพราะเคารพและเกรงใจเขา

จากนั้นไถ่โจวก็นำกาแฟที่ชงแล้วออกมาจากด้านในแล้ววางลงบนโต๊ะจากนั้นเซินเจี๋ยก็ค่อยๆเลื่อนถ้วยกาแฟที่อยู่ข้างหน้าเขาให้กับหวังหมิงซูและเซินเจี๋ยก็ยิ้มแล้วพูดว่า “นี่คือกาแฟที่ผมนำมาจากประเทศสหรัฐอเมริกาและมันหายากมาก..เอาสิหัวหน้าเขตหวังลองชิมดูว่าจะอร่อยแค่ไหน”

“ขอบคุณนายน้อยเซิน!” หวังหมิงซูรับมาและชิมดูจากนั้นท่าทางของเขาก็แน่นิ่งไปอย่างเห็นได้ชัดเพราะถึงแม้ว่าเขาจะชอบดื่มกาแฟแต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ลิ้มรสกาแฟประเภทนี้

“เป็นยังไงบ้าง?..รสชาติกลมกล่อมหรือเปล่า?” เซินเจี๋ยถาม

“มันดีมากครับนายน้อยเซิน..ผมไม่เคยดื่มกาแฟดีๆแบบนี้มาก่อนเลย” หวังหมิงซูพูด ถึงแม้ว่าหวังหมิงซูจะทำเงินได้มากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมาแต่อย่างที่เขาพูดเพราะสิ่งที่เขาชอบนั้นมีจำกัดและโดยพื้นฐานแล้วเงินทั้งหมดส่วนมากเขาจะมอบให้กับลูกน้องของเขาเพราะนี่คือสิ่งที่ทำให้เย่เชียนพึงพอใจมากที่สุดเพราะหวังหมิงซูไม่ได้เสียสติเพราะผลประโยชน์ชั่วคราวอย่างอำนาจและเงินตรา ดังนั้นคนประเภทนี้จะเป็นคนที่ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้และถ้าหากหวังหมิงซูกำลังคิดหาวิธีคว้าผลประโยชน์ต่างๆเพื่อขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำองค์กรโดยไม่สนใจคนรอบข้างล่ะก็เย่เชียนคงจะไม่เห็นคุณค่าของเขามากนัก “แต่มันขมไปหน่อยเพราะผมชอบใส่น้ำตาลเยอะๆ” หวังหมิงซูพูด

เซินเจี๋ยก็ยิ้มอย่างขอโทษแล้วพูดว่า “เอ่อ..พอดีผมชอบดื่มกาแฟรสชมก็เลยชินมือไปหน่อยเพราะความขมนิดๆมักจะทำให้เราตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาและนั่นจะทำให้เรามองสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าออกและสามารถตัดสินให้ถูกต้องที่สุดได้” หลังจากหยุดไปชั่วขณะเซินเจี๋ยก็พูดต่อ “ถ้าแบบนั้นเดี๋ยวผมให้คนไปชงมาให้อีกแก้วก็แล้วกัน0”

“ไม่เป็นไรครับนายน้อยเพราะรสขมก็ไม่เลวเลย” หวังหมิงซูพูด

เซินเจี๋ยพยักหน้าด้วยความพอใจ “ตอนที่พ่อของผมยังมีชีวิตอยู่เขามักจะพูดถึงคุณหวังให้ผมฟังและถึงแม้ว่าตอนนั้นผมจะยังเรียนอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาก็ตามแต่ผมก็ได้ยินเกี่ยวกับคุณซึ่งเป็นชายหนุ่มไฟแรงและยังเป็นหัวหน้าเขตที่อายุน้อยที่สุดในองค์กรเทียนเต๋าของเราอีกด้วย..วีรกรรมของคุณอุกอาจที่สุดในรอบไม่กี่ปีมานี้เลยและพูดได้เลยว่าคุณมีอนาคตที่ดีอย่างแน่นอน”

“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะท่านประธานครับ..ถ้าไม่ใช่เพราะท่านแล้วผมคงไม่มีวันนี้อย่างแน่นอน” หวังหมิงซูพูด “จริงๆแล้วผมไม่สนใจเกี่ยวกับชื่อเสียงไร้สาระเหล่านี้เลยจริงๆเพราะแค่นี้ผมก็รู้สึกว่าตัวเองมีทุกอย่างแล้ว”

“พ่อของผมมองคนไม่ผิดจริงๆ..ผมเชื่อว่าถ้าหากคุณได้ดูแลจัดการองค์กรเทียนเต๋าล่ะก็คุณจะต้องทำตามความปรารถนาสุดท้ายของพ่อได้อย่างแน่นอน..เพราะงั้นคราวนี้คุณต้องตั้งใจทำผลงานให้ดีเพราะผมจะโล่งใจได้ถ้าองค์กรเทียนเต๋าอยู่ในมือของคุณหวัง” เซินเจี๋ยพูด

หวังหมิงซูรีบลุกขึ้นแล้วพูดว่า “นายน้อยเซินครับถึงแม้ว่าผมหวังหมิงซูคนนี้จะมีความสามารถไม่มากนักแต่ผมก็ยังรู้วิธีสะกดคำว่าบุญคุณ..ซึ่งท่านประธานดีกับผมมาตลอดในช่วงชีวิตของเขาเพราะงั้นผมจะไม่มีวันทรยศท่าประธานอย่างแน่นอน..ส่วนตำแหน่งผู้นำขององค์กรเทียนเต๋านั้นผมจะสนับสนุนนายน้อยเซินอย่างเต็มที่ด้วย”

เซินเจี๋ยก็หัวเราะและโบกมือแล้วพูดว่า “นั่งลงเถอะๆ..หัวหน้าเขตหวังผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น..ผมไม่ได้คิดว่าคุณทรยศพ่อของผมแต่ผมแค่รู้สึกว่าตำแหน่งผู้นำขององค์กรเทียนเต๋านั้นเหมาะกับคุณเพราะพวกคนแก่เหล่านั้นมีความคิดที่ค่อนข้างหัวโบราณและพวกเขาจะไม่สามารถพัฒนาองค์กรได้ในอนาคตของ..ยิ่งไปกว่านั้นผลงานของหัวหน้าเขตหวังในช่วงหลายปีที่ผ่านมาก็ชัดเจนสำหรับทุกคนเพราะงั้นผมจึงอยากให้คุณได้รับตำแหน่งนี้ไป”