ตอนที่ 1191 นึกถึง

ตอนที่ 1191 นึกถึง

………………..

เย่เชียนเผชิญหน้ากับนักการเมืองมามากและเขาก็รู้ว่านักการเมืองเหล่านี้คิดอย่างไรเพราะถ้าหากเขาประพฤติตัวดีก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหูวหนานเจียนจะมอบเงื่อนไขที่ดีและประโยชน์มากมายแก่เขาแต่ถ้าหากผลงานของเย่เชียนไม่เป็นไปในเชิงบวกล่ะก็พวกเขาจะเริ่มจำกัดการกระทำของเขาและเพิ่มข้อกำหนดมากมาย

เมื่อต้องรับมือกับจิ้งจอกเฒ่าเหล่านี้เย่เชียนก็ไม่กล้าที่จะละเลยแม้แต่น้อยเพราะตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาไม่เพียงพอและยังห่างไกลที่จะต่อกรกับรัฐบาลได้

หูวหนานเจียนเดาทัศนคติของเย่เชียนได้และเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วพูดว่า “เอาล่ะ..ถ้างั้นเดี๋ยวฉันจะส่งข้อมูลไปให้เอ็งแล้วเอ็งค่อยไปดูรายละเอียดทีหลังก็แล้วกันและถ้าหากเอ็งมีคำถามอะไรก็โทรมาหาฉันได้ทุกเมื่อเพราะเรื่องนี้มันสำคัญมากและเกี่ยวข้องกับหลายสิ่งหลายอย่าง..ตอนนี้คนจากเบื้องบนหลายๆ คนได้พูดคุยกันแล้วเพราะงั้นถ้าเอ็งทำได้ดีล่ะก็เราจะให้สิทธิพิเศษกับเอ็งในการทุกธุรกิจในประเทศจีนในอนาคต”

“หืม? ..สิทธิพิเศษพิเศษเหรอ? ..สิทธิพิเศษที่ว่ามันเป็นแบบไหนกัน?” เย่เชียนถามอย่างสงสัย

หูวหนานเจียนก็ฉีกยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันจะระบุเอาไว้ในเอกสารเพราะงั้นเอ็งจะเห็นมันตอนเปิดอ่าน” หลังจากหยุดไปชั่วขณะหูวหนานเจียนก็เปลี่ยนเรื่องและพูดว่า “ว่าแต่หลานสาวของฉันเป็นยังไงบ้าง?”

“ผมยังไม่ได้เจอเธอเลยตั้งแต่ผมมาถึงไต้หวันเพราะช่วงนี้ผมยุ่งมากจนไม่มีเวลาติดต่อเธอเลย” เย่เชียนพูด “คุณโทรไปหาเธอสิถ้าอยากรู้..จะมาถามผมทำไม..อีกอย่างคุณเป็นปู่ของเค่อเอ๋อร์ไม่ใช่คนนอก”

“ช่างเถอะฉันไม่อยากคุยเรื่องไร้สาระ..เดี๋ยวฉันจะส่งข้อมูลให้เอ็งทีหลัง” หูวหนานเจียนพูด “สถานการณ์ในไต้หวันยังไม่เสถียรและฉันก็กังวลมากถ้าเค่อเอ๋อร์ยังอยู่ที่นั่น..ถึงเธอจะเก่งแค่ไหนแต่เธอก็มีแต่สองมือเพราะงั้นเอ็งเข้าใจใช่มั้ย? ..เอ็งต้องดูแลเธอให้ดีนะรู้มั้ย?”

“ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าเอ็งจะลงเอยยังไงในอนาคต..รอบๆ ตัวเอ็งมีผู้หญิงมากมายขนาดนี้ระวังเอ็งจะศพไม่สวยนะ!” หูวหนานเจียนพึมพำและวางสายไปก่อนที่เย่เชียนจะตอบ เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและพึมพำว่า “จิ้งจอกเฒ่า!” อย่างไรก็ตามเมื่อเย่เชียนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เขาก็อยู่ที่ไต้หวันมาสองสามวันแล้วแต่ยังไม่ได้ติดต่อไปหาหูวเค่อเลยและเขาก็ไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไงบ้างในตอนนี้

หูวเค่อรับผิดชอบงานทางการบางอย่างที่นี่และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับนักการเมืองสองคนโดยเฉพาะผู้ที่สนับสนุนจีนและอย่าประมาทพลังของส่วนนี้เพราะมันจะเป็นพลังสำคัญที่จะกำหนดความสำเร็จหรือความล้มเหลวในอนาคต ยิ่งไปกว่านั้นมันไม่ง่ายเลยที่จะจัดการกับเจ้าหน้าที่เหล่านี้ได้เพราะถ้าหากเป็นเย่เชียนที่รับหน้าที่นี้เขาก็ไม่สามารถทำอย่างนี้ได้เป็นเวลานานและเป็นเพราะเหตุนี้เองที่เมื่อเขามาที่ไต้หวันเขาจึงขอให้หูวเค่อรับผิดในส่วนนี้

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เย่เชียนก็โทรหาหูวเค่อเพราะเขาไม่ได้โทรหาหูวเค่อเลยหลังจากมาถึงไต้หวันสองสามวัน แต่เย่เชียนเดาว่าผู้หญิงคนนี้รู้อยู่แล้วว่าเขามาที่นี่ใช่ไหม?เมื่อเย่เชียนโทรหาหูวเค่อแต่กลับมีเสียงรอสายเป็นเวลานานและไม่มีใครรับสายเย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงครู่หนึ่งและสงสัยว่าหูวเค่อหลับไปแล้วหรือเปล่า?แต่เมื่อเย่เชียนกำลังจะวางสายหูวเค่อก็รับสายทันทีและเสียงขี้เกียจของหูวเค่อก็ดังเข้ามาว่า “นี่มันดึกมากแล้ว..นายโทรมาทำไม?”

“เอ่อ…” เย่เชียนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับเสียงนั้นและยิ้มอย่างเขินอายและพูดว่า “เค่อเอ๋อร์…ฉันคิดถึงเธอมาก”

“หือ..ถ้างั้นก็มาหาฉันสิถ้านายคิดถึงฉัน” หูวเค่อพูด

เย่เชียนก็ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “เธอนอนอยู่เหรอ? ..ถ้างั้นก็นอนต่อเถอะ!”

“ไม่เอาหน่า..นายจะโทรมาแค่นี้น่ะเหรอ? ..นายอยู่ที่ไต้หวันมาตั้งหลายวันแล้วแต่ไม่เห็นโทรมาหาฉันบ้างเลย..ว่าแต่ผู้ช่วยคนพิเศษที่สาวหลันส่งมาเป็นไงบ้าง?” หูวเค่อพูด

“เอ่อ..เอ่อ..ฉันไม่ค่อยได้อยู่กับเธอน่ะ” เย่เชียนพูดอย่างเร่งรีบ “ฉันยุ่งอยู่ตลอดเวลาและวันนี้ก็เพิ่งจะจัดการบางอย่างเสร็จ..เอาไว้ถ้าเธอว่างๆ ก็โทรมาหาฉันก็แล้วกัน”

“นายจะไม่ยุ่งเหรอฉันไม่อยากรบกวนนาย” หูวเค่อพูด

เย่เชียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มแหยๆ เพราะผู้หญิงคนนี้พูดเก่งจริงๆ หลังจากหยุดไปชั่วขณะเย่เชียนก็พูดว่า “ช่วงนี้เธอเป็นยังไงบ้าง..งานยุ่งมากมั้ย?”

“ฉันสบายดี” หูวเค่อพูด “แต่งานที่ทำอยู่มันค่อนข้างลำบากที่จะต้องรับมือกับพวกนักการเมืองเหล่านั้น..แต่ก็ดีเพราะสถานการณ์ไปตอนนี้ก้าวหน้าไปมากและยังมีคนที่สนับสนุนจีนเป็นจำนวนมากด้วย..ตอนนี้นักการเมืองที่เห็นด้วยกับจีนก็มีหลายคนแล้วส่วนที่เหลือฉันก็กำลังโน้มน้าวพวกเขาอยู่”

“งานแบบนั้นมันต้องใช้เวลาเป็นขั้นตอน..เพราะงั้นเธออย่าทำงานหนักเกินไปล่ะ..ฉันไม่ต้องการให้เธอป่วยหรือเป็นอะไรไปเพราะในอนาคตเธอจะต้องมีลูกให้ฉัน” เย่เชียนฉีกยิ้มและพูด

หูวเค่อกลอกตาไปมาแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้บอกว่าจะมีลูกกับนายสักหน่อย!”