ตอนที่ 1204 การตัดสินใจเลือก

ตอนที่ 1204 การตัดสินใจเลือก

………………..

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมาทุกคนในองค์กรเทียนเต๋าก็โกรธเกรี้ยวทันทีเพราะในใจของพวกเขาสถานะของเซินเฉาหยางนั้นสูงมาก ดังนั้นการที่เซินเจี๋ยยอมรับเป็นการส่วนตัวว่าเขาได้ฆ่าเซินเฉาหยางจริงๆ แบบนี้ก็ทำให้ทุกคนโกรธแค้นกันอย่างมาก นอกจากนี้เซินเฉาหยางยังเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดของเซินเจี๋ยอีกด้วย ซึ่งคนที่ฆ่าพ่อของตัวเองแบบนี้พวกเขาก็ไม่สามารถยอมรับได้

เซินเจี๋ยแสยะยิ้มและพูดว่า “เป็นเพราะความเฉยเมยของพวกแกทุกคนที่ทำให้องค์กรเทียนเต๋าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาย่ำแย่ลง..ที่ฉันทำลงไปก็เพื่อองค์กรเทียนเต๋าเพราะงั้นถ้าองค์กรเทียนเต๋าถูกส่งมอบให้ฉันล่ะก็ฉันขอสัญญาว่าจะทำองค์กรเทียนเต๋าแข็งแกร่งขึ้นและกลายเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในไต้หวัน..ถ้าทำการใหญ่ใจเราต้องนิ่งเข้าไว้เพราะงั้นพวกแกอย่ายึดติดกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนั้นเลย..มันจะไปมีความสำเร็จอะไรโดยที่ไม่ต้องเสียสละบ้าง? ..ดูอย่างในสมัยโบราณจักรพรรดิฆ่าพี่ชายของตัวเองและทำให้พ่อต้องมอบอำนาจให้จากนั้นเขาก็สร้างกองทัพที่ไม่มีใครต้านทานได้..เพราะงั้นฉันก็เลยจะทำแบบที่จักรพรรดิในสมัยโบราณเขาทำกัน!”

“ไอ้เด็กนรก!” ชางหมิงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว “แกยังมีความเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า? ..แกไม่คู่ควรที่จะเป็นมนุษย์เลยไอ้เด็กเวร..แกมีคุณสมบัติอะไรที่จะเป็นผู้นำองค์กรเทียนเต๋าได้? ..เซินเจี๋ย!..ตอนนี้ความจริงก็ถูกเปิดเผยแล้วเพราะงั้นแกยอมแพ้ซะเถอะ..ถ้าเราไม่ทำตามกฎขององค์กรล่ะก็ในก็ยากที่จะยืนหยัดได้ในอนาคต!”

จากนั้นเซินเจี๋ยก็ยิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยามและชำเลืองมองบรรดาแขกที่มาเข้าร่วมงานแล้วพูดว่า “ทุกท่านครับตอนนี้องค์กรเทียนเต๋าของเรามีเรื่องภายในที่ต้องแก้ไขเพราะงั้นได้โปรดทุกท่านช่วยออกไปจากที่นี่ด้วย!” มันเป็นเรื่องตลกแต่เหล่าหัวหน้าเขตและสมาชิกองค์กรเทียนเต๋าก็เห็นด้วยกับคำพูดของเซินเจี๋ยเพราะการไม่มีคนนอกในเวลานี้จะดีที่สุด

ถึงแม้ว่าแขกเหล่านั้นจะอยากดูต่อแต่เนื่องจากถูกไล่ให้ออกไปแล้วพวกเขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะดูต่อไปจริงๆ จากนั้นทุกคนก็ลุกขึ้นทีละคนและหันหลังเดินออกไปข้างนอก แน่นอนว่าหลัวอวี่ก็ลุกขึ้นยืนอย่างเป็นธรรมชาติและเหลือบมองเย่เชียนก่อนจะจากไปเธอก็ส่งยิ้มให้เย่เชียนอย่างยั่วยวนแล้วเดินออกไป

ไม่นานหลังจากนั้นทั่วทั้งสถานที่จัดงานศพก็มีเพียงแค่สมาชิกขององค์กรเทียนเต๋าและแน่นอนว่าเย่เชียนกับหลินเฟิงก็อยู่ท่ามกลางพวกเขาด้วย

เซินเจี๋ยเหลือบมองทุกคนและพูดว่า “ในเมื่อพวกทุกคนคิดว่าแนวทางของฉันผิดแต่ฉันมีความเห็นเป็นของตัวเอง..ซึ่งทุกคนก็มีเป้าหมายเดียวกันแต่แค่วิธีการต่างกันเท่านั้น..แต่ถ้าใครไม่เห็นด้วยกับฉันในตอนนี้ล่ะก็ฉันต้องขอโทษด้วย!” ทันทีที่เซินเจี๋ยพูดจบเซินเจี๋ยก็ตะโกนออกมา ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันเป็นสัญญาณลับ

เมื่อได้ยินแบบนั้นสมาชิกองค์กรเทียนเต๋าก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่งแต่ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลเพราะนี่คืออาณาเขตขององค์กรเทียนเต๋า ดังนั้นถึงแม้ว่าเซินเจี๋ยจะมีกองกำลังอยู่เบื้องหลังแต่ก็ไม่สามารถจัดการกับคนจำนวนมากได้ใช่ไหม? ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต้องกลัวและเมื่อสัญญาณของเซินเจี๋ยจบลงเฉินโม่ซึ่งอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็ได้นำสมาชิกเขี้ยวหมาป่าออกมาอย่างช้าๆ เมื่อเห็นแบบนั้นหัวหน้าเขตแต่ละเขตก็ตกตะลึงไปชั่วขณะและอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ซึ่งก่อนที่พวกเขาจะได้ออกคำสั่งนั้นเหล่าสมาชิกขององค์กรเทียนเต๋าก็ได้ก้าวไปข้างหน้าเพื่อขวางทางของพวกเขาเอาไว้แล้ว

เซินเจี๋ยก็ประหลาดใจอย่างมากเพราะเขาติดต่อประสานงานกับแคสเปอร์เจคส์เอาไว้อย่างชัดเจนแต่ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นคนแปลกหน้าเหล่านี้ที่เดินออกมา? เมื่อเห็นแบบนั้นเซินเจี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะสิ้นหวังเมื่อตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติจนเขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

“ไม่ต้องกังวลไปทุกคน..นี่คือคนของฉันเอง!” หวังหมิงซูพูด ในเวลานี้แน่นอนว่าเย่เชียนไม่สะดวกที่จะพูดอะไรมากกว่านี้เพราะนี่เป็นเวลาที่จะสร้างศักดิ์ศรีอันยิ่งใหญ่ให้กับหวังหมิงซู นอกจากนี้เขายังเป็นคนนอกและเขาก็จะไม่ประกาศความสัมพันธ์ที่แท้จริงของเขากับหวังหมิงซูในตอนนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นมันจะมีผลลัพธ์ตรงกันข้ามเพราะเมื่อไหร่ที่เขาพูดสถานการณ์จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นในเวลานี้การกระทำของหวังหมิงซูจะเพิ่มชื่อเสียงของเขาในองค์กรเทียนเต๋าอย่างไม่ต้องสงสัยและสร้างภาพลักษณ์ที่สูงส่งในจิตใจของสมาชิกองค์กรเทียนเต๋าทุกคนและนั่นจะทำให้หวังหมิงซูสามารถสืบทอดตำแหน่งผู้นำและประธานขององค์กรเทียนเต๋าได้อย่างสมเหตุสมผล สำหรับในอนาคตเย่เชียนก็ไม่เคยคิดที่จะเปิดเผยความสัมพันธ์ของเขากับหวังหมิงซูแต่อย่างใดเพราะมันไม่จำเป็นสำหรับเรื่องนั้นตราบใดที่หวังหมิงซูยังภักดีกับเขา ซึ่งเย่เชียนก็จะสามารถออกคำสั่งผ่านหวังหมิงซูได้ ส่วนสำหรับเรื่องที่หวังหมิงซูจะทรยศเขาในอนาคตหรือไม่นั้นเย่เชียนก็ไม่สามารถรับประกันได้อยู่ดีแต่เนื่องจากเย่เชียนกล้าที่จะทำแบบนี้เย่เชียนก็มีความมั่นใจที่จะกำจัดหวังหมิงซูเมื่อทรยศเขานั่นเอง

“เซินเจี๋ย!..นี่แกคาดหวังให้พวกทหารรับจ้างอินทรีขาวมาช่วยแกงั้นเหรอ? ..หึ..ฉันจะบอกความจริงกับแกให้นะว่าฉันส่งพวกทหารรับจ้างอินทรีขาวไปลงนรกแล้ว” หวังหมิงซูพูด “ทุกคนครับ..นี่คือแผนการของเซินเจี๋ย..มันต้องการยึดตำแหน่งผู้นำองค์กรและฆ่าพวกเราทุกคนที่ไม่เห็นด้วยในวันนี้ด้วยความช่วยเหลือจากพวกทหารรับจ้างอินทรีขาว..แต่โชคดีที่ผมเตรียมรับมือเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วด้วยความช่วยเหลือของคุณเย่..เพราะงั้นสมาชิกทหารรับจ้างอินทรีขาวจึงถูกกำจัดในคราวเดียว..ซึ่งวันนี้จริงๆ แล้วพวกเราควรจะไว้อาลัยให้กับท่านประธานเซินเพื่อตอบแทนท่าน..เพราะงั้นผมจึงกวาดล้างและกำจัดขยะขององค์กรเพื่อไม่ให้เกิดอะไรขึ้นกับองค์กรของเรา!”

ในเวลานี้เซินเจี๋ยกลัวอย่างมากดังนั้นเขาจะยังคิดที่จะรับตำแหน่งผู้นำและประธานคนต่อไปได้อย่างไร? ในความคิดของเขาตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะต่อสู้อย่างประมาทและต้องหนีรอดไปให้ได้และกลับไปที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อรวบรวมกองกำลังใหม่และหาโอกาสแก้แค้นในอนาคต “อย่าให้ใครมาทำอะไรฉันเด็ดขาด..ฆ่าพวกมันให้หมด!” เซินเจี๋ยออกคำสั่งและเหล่าลูกน้องของเขาก็เริ่มโจมตีหัวหน้าเขตคนอื่นๆ กับเหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ข้างหน้าทันที แน่นอนว่าทุกคนต่างก็มีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ทรยศและแน่นอนว่าเซินเจี๋ยเองก็ไม่มีข้อยกเว้น ดังนั้นเมื่อคนเหล่านั้นเคลื่อนไหวแล้วสมาชิกทั้งหมดขององค์กรเทียนเต๋าที่ภักดีกับองค์กรก็ไม่อยู่เฉยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้สถานที่จัดงานศพทั้งหมดอยู่ในความโกลาหลทันที