ตอนที่ 1210 เป้าหมายอันยิ่งใหญ่

ตอนที่ 1210 เป้าหมายอันยิ่งใหญ่

………………..

เย่เชียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับการกระทำของนากาซาวะเคโกะและเขาก็รู้สึกผิดมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเขาไม่ใช่คนที่ไม่มีความรู้สึกและตรงกันข้ามเขาเป็นคนที่มีความรู้สึกมากมายอย่างที่ซูเหว่ยพูดเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาตั้งแต่เขายังเป็นเด็กดังนั้นเขาจึงห่วงใยทุกคนที่ปฏิบัติต่อเขาอย่างดีและแม้แต่นากาซาวะเคโกะด้วยอันที่จริงแล้วเย่เชียนไม่ถือว่าเธอเป็นคนนอกแต่อย่างใด

เย่เชียนถอนหายใจอย่างหมดหนทางและพูดว่า “เอาล่ะลุกขึ้นแล้วมาคุยเรื่องนี้กันเถอะไม่งั้นเราจะคุยกับแบบนี้ต่อไปน่ะเหรอ? ..อย่าทำให้ฉันโกรธเลยรีบลุกขึ้นเร็วๆ ..ฉันเคยบอกเธอไปแล้วว่าอย่าเรียกฉันแบบนั้นและคุกเข่าแบบนี้เพราะเธอเป็นพี่น้องของฉันไม่ใช่ทาส..อีกอย่างฉันยังไม่อยากตายเพราะถ้าเธอเอาแต่คุกเข่าต่อหน้าฉันทั้งวันแบบนี้ฉันจะโดนเธอสาปแช่งจนตายในสักวันแน่ๆ”

“ขอโทษค่ะบอส!” นากาซาวะเคโกะพูดและยืนขึ้นตามคำพูดของเย่เชียและประโยคของเย่เชียนที่พูดว่า ‘เธอเป็นพี่น้องของฉันและไม่ใช่ทาส’ นั้นทำให้นากาซาวะเคโกะรู้สึกโล่งใจและตื่นเต้นอย่างมาก

เย่เชียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้เพราะผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างที่จะหัวดื้อและไม่ได้ยินแม้แต่คำประชดประชันของเขา อย่างไรก็ตามเย่เชียนก็ไม่อยากที่จะวุ่นวายกับปัญหาเหล่านี้ต่อไปเพราะมันไม่ง่ายเลยที่จะเปลี่ยนการเป็นทาสของเธอในอดีตอันแสนยาวนานในใจของนากาซาวะเคโกะได้

“ฉันให้ความสำคัญอย่างมากกับสิ่งต่างๆ ในไต้หวันแต่ฉันไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ตลอดเวลาเพราะงั้นฉันต้องหาตัวแทนที่มีความสามารถและอยู่ในไต้หวันเพื่อช่วยฉันจัดการเรื่องของที่นี่ได้..ซึ่งหลังจากที่ฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วฉันคิดว่าเธอเป็นคนที่เหมาะสมที่สุด” เย่เชียนพูดต่อ “ซึ่งสมาชิกส่วนใหญ่ของเขี้ยวหมาป่าไม่คุ้นเคยกับตัวตนดังกล่าวเพราะงั้นถ้าเธอเป็นคนจัดการเรื่องนี้ล่ะก็มันจะได้ผลดีเป็นสองเท่าจากความพยายามแค่ครึ่งเดียว..นอกจากนี้ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาของเธอฉันเชื่อว่าเธอจะทำได้ดี..เดี๋ยวฉันจะบอกชิงเฟิงด้วยว่าให้เธอบัญชาการหน่วยเงาหมาป่าทั้งหมดจนกว่าสถานการณ์โดยรวมของไต้หวันจะมีเสถียรภาพ ”

“มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะบอส?” นากาซาวะเคโกะถาม

“อย่ากังวลไปเลย..ค่อยๆ ฟังสิ่งที่ฉันจะพูดให้ดีก็แล้วกัน” เย่เชียนพูด “เธอไม่ใช่คนนอกเพราะงั้นมันถึงเวลาแล้วที่ฉันจะบอกเธอเกี่ยวกับเป้าหมายของฉัน..ขั้นแรกเธอต้องกำจัดสององค์กรใหญ่อย่างองค์กรซูเหลียนกับองค์กรสามมุมเมืองและรวบรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน..ขั้นที่สองเธอต้องยุบองค์กรทั้งหมดแล้วตั้งองค์กรใหม่พร้อมชื่อใหม่ขึ้นมาและมันจะต้องมีชื่อว่าองค์กรอินทรีเหล็กและหวังว่ามันจะกางปีกออกเหมือนนกอินทรีแล้วบินทะยานขึ้นไปบนฟ้าได้..ส่วนขั้นที่สามเธอจะต้องก้าวจะเข้าสู่การเลือกตั้งอย่างเป็นทางการเพื่อเข้าสู่เวทีการเมืองของไต้หวันจากนั้นค่อยๆ กลืนรัฐบาลลงไปทีละขั้นจนในที่สุดเธอก็สามารถเปลี่ยนไต้หวันให้กลายเป็นโลกของเราได้..ซึ่งในตอนนี้แผนการขั้นแรกเสร็จสิ้นไปครึ่งทางแล้วแต่ยังมีเรื่องเร่งด่วนในประเทศจีนที่รอให้ฉันไปจัดการอยู่เพราะงั้นฉันจึงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้เป็นเวลานาน..ด้วยเหตุนี้ฉันจึงต้องหาตัวแทนและเธอคือคนที่เหมาะสมที่สุด..นี่คือเหตุผลที่ฉันต้องการให้เธอออกมาจากความมืดและออกมาอยู่บนเวทีอย่างเป็นทางการและรับบทเป็นผู้นำขององค์กรอินทรีเหล็ก..เธอคงไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย?”

นากาซาวะเคโกะอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “บอสคะฉันเกรงว่าฉันอาจจะทำได้ไม่ดีและจะทำให้บอสผิดหวัง..เพราะด้วยภาระอันหนักอึ้งและบทบาทที่สำคัญขนาดนี้ฉันเป็นกังวลมากเลย”

เย่เชียนก็ยิ้มแล้วพูดว่า “เธอเคยเป็นถึงผู้นำองค์กรชาโด้ซากุระและถึงแม้ว่าส่วนใหญ่พวกเธอจะมีส่วนร่วมในการลอบสังหารและรวบรวมข่าวกรองก็ตามแต่ด้วยการทำแบบนั้นพวกเธอจึงรู้วิธีที่จะรับมือกับผู้มีอิทธิพลทั้งในรัฐบาลและองค์กรใต้ดินเพราะงั้นฉันก็เลยเชื่อว่าเธอจะต้องทำได้ดี..แต่ก่อนอื่นเลยเธอต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติและต้องมีความมั่นใจมากกว่านี้..อย่าคิดว่าตัวเองจะไร้ความสามารถและเธอต้องหยิ่งผยองเข้าไว้รู้มั้ย? ..เพราะฉะนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเธอไม่จำเป็นต้องเรียกฉันว่าบอสอีกต่อแล้วแต่ต้องเรียกฉันด้วยชื่อของฉันหรือคุณเย่ก็ได้!” เมื่อเห็นนากาซาวะเคโกะกำลังอ้าปากค้างราวกับว่าเธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมาเย่เชียนก็รีบพูดเสริมทันทีว่า “นี่เป็นคำสั่งและเธอจะต้องเชื่อฟัง!”

นากาซาวะเคโกะพยักหน้าเล็กน้อย

“เร็วๆ นี้จะมีการเลือกตั้งประธานรัฐสภาไต้หวันเพราะงั้นเธอจะต้องคว้าตำแหน่งนั้นมาให้ได้และหลังจากนั้นในอนาคตเธอจะสามารถทำตามแผนได้ง่ายขึ้น..ถ้าหากมีอะไรที่เธอไม่เข้าใจหรือต้องการความช่วยเหลือเธอก็โทรมาหาฉันได้ทุกเมื่อและฉันจะสั่งคนของเราและพวกเขาจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่กับแผนการของเธอ” เย่เชียนพูด “ตอนนี้มีเจ้าหน้าที่รัฐหลายคนที่ให้การสนับสนุนเราเพราะงั้นในอนาคตพวกเขาจะให้ความช่วยเหลือเธอมากมาย..แต่เธอต้องจำเอาไว้ว่าพวกนั้นมันเป็นแค่เครื่องมือที่เราใช้เท่านั้นและเราจะยอมพวกมันแค่ตามความเหมาะสมเพื่อไม่ให้พวกเขาก้าวขึ้นไปมีอำนาจเหนือพวกเรา..ซึ่งสิ่งแรกที่เธอจะต้องทำคือเธอต้องเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อภาษาจีนจากนั้นฉันจะบอกให้แจ็คสร้างตัวตนใหม่ให้กับเธออย่างทางการและถูกต้องตามกฎหมาย”

“รับทราบค่ะ!” นากาซาวะเคโกะพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “แต่ว่า..” ก่อนที่เธอจะพูดจบเย่เชียนก็ขัดคำพูดของเธอเมื่อเห็นความไม่มั่นใจของเธอ แต่ทว่านากาซาวะเคโกะก็รีบพูดอย่างมั่นใจว่า “ค่ะ..ฉันทำได้แน่นอนค่ะ!” แต่ในใจของเธอก็ยังกังวลอยู่เล็กน้อยที่จะพูดแบบนั้น

“ได้ค่ะคุณเย่!” นากาซาวะเคโกะหยุดและถามว่า “คือ..ฉันขออะไรคุณเย่สักอย่างจะได้หรือเปล่าคะ?”

“ว่ามาสิ” เย่เชียนพูด

“ฉัน…ฉันขอใช้แซ่สกุลเย่เหมือนคุณได้หรือเปล่า?” นากาซาวะเคโกะถามอย่างอ่อนแรง

เย่เชียนก็ตกตะลึงอยู่พักหนึ่งจากนั้นก็พยักหน้าและพูดว่า “ได้สิ..ถ้าอย่างนั้นเธอก็ใช้ชื่อว่าเย่หวันก็แล้วกัน..เธอคิดว่าไง? ..ถ้าไม่มีก็เอาตามนี้เลย”