ตอนที่ 1282 รีดไถเงิน

ตอนที่ 1282 รีดไถเงิน

………………..

ผู้กำกับอู๋นั้นรู้อยู่แล้วว่าเย่เชียนนั้นเพิ่งย้ายมาดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีแต่เนื่องจากเขาอยู่ในสายงานอื่นและเวลามีน้อยดังนั้นเขาจึงไม่มีโอกาสได้พบกับเย่เชียนดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาจึงไม่รู้จักเย่เชียน อย่างไรก็ตามเมื่อฟังจากน้ำเสียงของ รปภ.ทั้งสามดูเหมือนจะไม่ใช่การโกหกแต่อย่างใดและเขาก็คิดไม่ออกเลยว่ารองนายกเทศมนตรีจะมาที่บ้านของเขาเพื่อแบล็กเมล์เขาทำไม ถ้าหากเย่เชียนต้องการเงินจริงๆ ก็แค่มาคุยกับเขาและตกลงสิ่งต่างๆ ซึ่งไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลย

หากฝ่ายตรงข้ามเป็นเพียงคนธรรมดาผู้กำกับอู๋ก็สามารถฆ่าเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบจากนั้นก็แค่ตั้งข้อหาอาชญากรโดยและสร้างฉากขึ้นมาและเขาก็จะรอดไปได้ อย่างไรก็ตามถ้าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นรองนายกเทศมนตรีจริงๆ เรื่องก็จะยุ่งยากและยิ่งเขาเป็นคนลงมือฆ่าด้วยสิ่งต่างๆ ก็จะย่ำแย่และยากที่จะจัดการอย่างมาก หากคุณฆ่าเขาด้วยตัวเอง

ผู้กำกับอู๋ก็ลังเลและไม่มั่นใจว่าเขาจะวางมือลงดีหรือไม่ จากนั้นเย่เชียนก็แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “อะไรกัน..คุณไม่หนักหรอที่ถือปืนเอาไว้แบบนั้น? ..เอาเถอะวางมันลงแล้วเรามาคุยกันดีกว่า”

“แล้วคุณจะเอาอะไรมาพิสูจน์ว่าคุณเป็นรองนายกเทศมนตรีจริงๆ” ผู้กำกับอู๋ถาม

“เรื่องนี้ต้องการข้อพิสูจน์ด้วยงั้นเหรอ? ..ถ้าหากคุณไม่เชื่อคุณก็ไปตรวจสอบด้วยตัวเองเลยสิผมเชื่อว่าเรื่องง่ายๆ แบบนี้คงไม่ใช่ปัญหาอะไรสำหรับคุณหรอก” เย่เชียนพูดเบาๆ

ผู้กำกับอู๋ค่อยๆ ลดปืนและนั่งลงอีกครั้งเพราะทัศนคติที่มั่นใจของเย่เชียนนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะเสแสร้งได้เพราะการแสร้งเป็นรองนายกเทศมนตรีนั้นไม่ใช่เรื่องดีอะไรและมันก็ง่ายมากที่จะหาความจริง ดังนั้นผู้กำกับอู๋จึงเลือกที่จะเชื่อ “ขอโทษครับท่านรองนายกเทศมนตรีเย่เมื่อกี้ผมอารมณ์ร้อนไปหน่อย” ผู้กำกับอู๋พูด “เมื่อกี้นี้ภรรยาของผมโทรมาบอกว่ามีคนร้ายบุกมาในบ้านเพราะงั้นผมก็เลยไม่ได้คิดหน้าคิดหลังก่อนและผมก็โกรธมาก..ผมหวังว่าท่านรองนายกเทศมนตรีเย่จะไม่ขุ่นเคืองนะครับผมต้องขอโทษจริงๆ”

เย่เชียนยักไหล่เล็กน้อยและพูดว่า “ไม่เป็นไรครับ..ตอนนี้เรามาคุยเรื่องธุรกิจกันดีกว่า..ผมรู้มาว่าผู้กำกับอู๋มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลหยุนและได้รับผลประโยชน์มากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา..เพราะงั้นคุณน่าจะเข้าใจใช่มั้ยว่าผมหมายถึงอะไร?”

ผู้กำกับอู๋อึ้งไปครู่หนึ่งแล้วยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “ท่านรองนายกเทศมนตรีเย่พูดแบบนี้หมายความว่าไงครับ..การรับสินบนเป็นการทุจริตและนอกจากนี้มันก็เป็นอาชญากรอีกรูปแบบหนึ่งและนี่เป็นการฝ่าฝืนกฎหมายอย่างเห็นได้ชัดเพราะงั้นคำพูดของรองนายกเทศมนตรีเย่ค่อนข้างไม่สมเหตุสมผลเลยนะครับ..ถ้าหากเรื่องนี้ไปถึงหูของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยล่ะก็มันจะแย่เอานะครับ”

เย่เชียนแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่หรอกครับ..ผู้กำกับอู๋รู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นยังไง..ค่อนข้างไร้ความปรานีที่จะพูดแบบนี้..ผมคิดว่าอย่างน้อยๆ คุณน่าจะได้จากตระกูลหยุนประมาณหนึ่งแสนหยวนทุกๆ เดือนและนี่ยังไม่นับเงินจำนวนมากที่ต้องจ่ายล่วงหน้าเมื่อมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่..ด้วยวิธีนี้ผู้กำกับอู๋จึงได้รับผลประโยชน์มากมาย..แต่คุณไม่ต้องกลัวไปเพราะผมไม่ได้มาจากคณะกรรมการตรวจสอบวินัยและผมก็ไม่สนหรอกว่าใครจะทุจริตหรือไม่ก็ตามแต่ถ้าหากคนที่อยู่ในตำแหน่งที่ต่ำกว่าผมหาเงินได้มากกว่าผมล่ะก็ผมจะปล่อยผ่านไปได้ยังไง? ..เพราะงั้นผมก็เลยมารบกวนผู้กำกับอู๋อย่างกะทันหันเพราะหวังว่าผู้กำกับอู๋จะช่วยผมได้”

ผู้กำกับอู๋ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและดูเหมือนเขากำลังคิดว่าคำพูดของเย่เชียนเป็นจริงหรือเท็จเพราะเรื่องเงินนั้นไม่ใช่ปัญหาและถ้าหากเขาสามารถลากรองนายกเทศมนตรีลงไปในน้ำได้และแนะนำให้รู้จักกับตระกูลหยุนล่ะก็เขาจะได้รับผลประโยชน์อย่างแน่นอน ดังนั้นหากต้องแลกด้วยเงินจำนวนเพียงเล็กน้อยเพื่ออนาคตที่ดีนั้นมันก็คุ้มค่าและยิ่งไปกว่านั้นในอนาคตเขาก็จะมีคนคอยสนับสนุนเพิ่มใช่ไหม? ตลอดหลายปีที่ผ่านมาผู้กำกับอู๋ทำงานหนักโดยลำพังและปราศจากคนสนับสนุนใดๆ และเขาก็รู้สึกลึกๆ ว่าการได้รับตำแหน่งในทุกวันนี้นั้นยากแค่ไหนและถ้าหากเขามีรองนายกเทศมนตรีเป็นหลังเวทีคอยสนับสนุนเขาได้ล่ะก็เส้นทางในอนาคตของเขาจะง่ายขึ้นมาก

เมื่อคิดออกแล้วผู้กำกับอู๋ก็พูดอย่างรวดเร็วว่า “ท่านรองนายกเทศมนตรีเย่ก็พูดเกินไปครับเพราะตราบใดที่ท่านรองนายกเทศมนตรีเย่ต้องการผมก็เชื่อว่าจะมีคนจำนวนนับไม่ถ้วนยอมส่งเงินไปที่ประตูบ้านคุณ..ผมเชื่อว่าหลายๆ คนก็อยากให้ท่านรองนายกเทศมนตรีเย่สนับสนุนพวกเขาในอนาคตดังนั้นถ้าหากท่านรองนายกเทศมนตรีเย่ต้องการจริงๆ ผู้นำตระกูลหยุนจะต้องสนับสนุนคุณอย่างแน่นอน..ซึ่งถ้าหากท่านรองนายกเทศมนตรีเย่ต้องการพบกับผู้นำตระกูลเย่ล่ะก็ผมสามารถแนะนำให้ได้” ขณะพูดผู้กำกับอู๋ก็เขียนเช็คและยื่นมันให้กับเย่เชียน

เขาไม่กังวลว่าเย่เชียนจะโกหกเขาโดยแสร้งสวมรอยเป็นรองนายกเทศมนตรีและโกงเงินเขาเพราะพูดได้เลยว่าที่เขานั่งอยู่ในตำแหน่งทุกวันนี้ล้วนอยู่กึ่งกลางระหว่างขาวกับดำและอยู่ไปเพื่อเงินซึ่งต้องเสี่ยงอยู่แล้ว

เย่เชียนหยิบเช็คขึ้นมาดูและเงินจำนวนหนึ่งล้านหยวนนั้นไม่ใช่จำนวนเล็กๆ น้อยๆ แต่ทว่าผู้กำกับอู๋นั้นสามารถให้เงินหนึ่งล้านหยวนกับเขาง่ายๆ แบบนี้ซึ่งเพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าเขานั้นมีทรัพย์สินและความมั่งคั่งไม่น้อยเลยและเมื่อคิดๆ ดูแล้วเงินเหล่านี้จะต้องมาจากตระกูลหยุนอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นตระกูลหยุนมีธุรกิจมากมายในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและถึงแม้จะว่ามันจะถูกกฎหมายแต่ก็เป็นไปไม่ได้ใสสะอาดขนาดนั้นเสมอไป ดังนั้นเนื่องจากมีธุรกิจที่ไม่ขาวสะอาดอยู่จึงเป็นเรื่องปกติที่จะต้องมีเจ้าหน้าที่รัฐคอยช่วยและเป็นเรื่องปกติที่ตระกูลหยุนจะส่งเงินจำนวนมากให้กับผู้กำกับอู๋

เย่เชียนก็แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “ผมคิดว่าผู้กำกับอู๋คงจะเข้าใจผิดในสิ่งที่ผมพูดออกไปเพราะผมไม่ได้มาที่นี่เล่นๆ ..ซึ่งการที่คุณส่งเงินหนึ่งล้านหยวนมาให้ผมได้แบบง่ายๆ สบายๆ แบบนี้นั่นก็แสดงว่าเงินจำนวนแค่นี้มันไม่ได้เยอะสำหรับคุณเลย..อีกอย่างผมก็มาที่นี่ด้วยตัวเองเพราะงั้นผู้กำกับอู๋คิดว่าผมมีค่าแค่หนึ่งล้านหยวนงั้นเหรอ?”