ตอนที่ 1310 การตายของหยุนเจียฮง

ตอนที่ 1310 การตายของหยุนเจียฮง

………………..

แม้แต่จินเจิ้งรุ่ยก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจินเจิ้งผิงแล้วนับประสาอะไรกับหยุนเจียฮง ถึงแม้ว่าหยุนเจียฮงจะยังมีพรสวรรค์และฉลาดแต่ศิลปะการต่อสู้ของเขาก็ยังแย่กว่าของจินเจิ้งผิงมาก

นอกจากนี้หยุนเจียฮงก็ไม่ได้คาดหวังว่าจินเจิ้งผิงจะโจมตีเขาแบบนี้แต่เนื่องจากเขาสูญเสียจิตใจในการต่อสู้ไปหยุนเจียฮงจึงไม่อยากที่จะต่อสู้อีกต่อไปแล้วและภายใต้สถานการณ์แบบนี้หยุนเจียฮงก็ไม่สามารถยื้อเวลาได้เพราะเขาไม่สามารถใช้ความสามารถได้อย่างเต็มที่

ภายใต้สถานการณ์นี้หยุนเจียฺฮงก็เทียบจินเจิ้งผิงไม่ได้แต่โชคดีที่จินเจิ้งผิงไม่ได้คิดจะฆ่าเขาแต่แค่ต้องการจับเขาแล้วบังคับให้เขาบอกมาว่าเงินพันล้านหยวนและเอกสารหลักฐานการลักลอบค้าอาวุธเถื่อนอยู่ที่ไหน ดังนั้นจึงไม่ได้เลวร้ายนักและภายใต้สถานการณ์แบบนี้จินเจิ้งผิงเองก็ต้องระมัดระวังให้มาก

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าจินเจิ้งผิงต้องการจับหยุนเจียฮงเป็นๆล่ะก็เกรงว่าหยุนเจียฮงคงจะตายไปนานแล้วแต่โชคดีที่จินเจิ้งผิงไม่คิดที่จะฆ่าเขาดังนั้นหยุนเจียฮงก็ยังมีโอกาสรอดอยู่

“อาจารย์หยุนครับเย่เชียนมาถึงที่นี่แล้วครับ!” คนเฝ้าประตูพูด

จินเจิ้งผิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะเขาไม่ได้คาดหวังว่าเย่เชียนจะเป็นคนที่หยุนเจียฮงจะร่วมมือด้วยจริงๆซึ่งนั่นจะทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้นถ้าเย่เชียนอยู่ที่นี่ ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะปล่อยให้หยุนเจียฮงมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้แล้วเพราะถ้าหากยังไว้ชีวิตหยุนเจียฮงเอาไว้เรื่องระหว่างเขากับหยุนเซินจะถูกเปิดเผยและความพยายามทั้งหมดที่เขาทำก่อนหน้านี้จะกลายเป็นไร้ประโยชน์ในทันที

จินเจิ้งผิงพูดด้วยน้ำเสียงที่ขุ่นเคืองว่า “ฉันไม่คิดว่าแกจะสมคบคิดกับเย่เชียนจริงๆ..หึ..แกกำลังดึงตัวเองลงไปตายเพราะงั้นแกจะมาโทษฉันไม่ได้นะ” เมื่อเสียงนั้นจบลงความเร็วในการโจมตีของจินเจิ้งผิงก็เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันและต่อยหยุนเจียฮงอย่างดุเดือด แน่นอนว่าการฆ่าหยุนเจียฮงจะทำให้สิ่งต่างๆยุ่งยากมากขึ้นและการค้นหาเบาะแสเงินหนึ่งพันล้านหยวนกับหลักฐานดังกล่าวจะยากขึ้นแต่จินเจิ้งผิงก็จะไม่ปล่อยให้หยุนเจียฮงมาทำลายแผนการของเขาอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นการปล่อยหยุนเจียฮงไปนั่นก็เท่ากับการปล่อยให้หยุนเจียฮงไปบอกเย่เชียนเกี่ยวกับการร่วมมือของเขากับหยุนเซินไม่ใช่เหรอ? ดังนั้นทางเลือกเดียวในตอนนี้เขากฌต้องฆ่าหยุนเจียฮงถ้าไม่อยากให้ความลับรั่วไหลออกไป

จินเจิ้งผิงตั้งใจจะฆ่าหยุนเจียฮงที่ไร้ซึ่งการต่อต้านใดๆและไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียง “ปัง” จินเจิ้งผิงต่อยหน้าอกของหยุนเจียฮงอย่างดุเดือดจนหยุนเจียฮงกระเด็นออกไปและล้มลงกับพื้นอย่างแรงและดูเหมือนว่าหยุนเจียฮงจะไม่สามารถรอดชีวิตได้เลย

จินเจิ้งผิงหันหลังกลับและเดินออกไปพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชาโดยพยายามหลบสายตาของผู้คนพร้อมกับลูกน้องของเขาอย่างรวดเร็วและไม่นานนักเย่เชียนก็เข้ามาและเมื่อเห็นว่าประตูห้องส่วนตัวถูกเปิดอยู่เย่เชียนก็ตกตะลึงและเดินเข้าไปเห็นหยุนเจียฮงนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นและหน้าอกที่บุบเข้าไปข้างใน ซึ่งดูเหมือนว่าอวัยวะภายในทั้งหมดจะถูกทำลายและเป็นไปไม่ได้เลยที่จะช่วยชีวิตเขาได้ทัน

จากนั้นเย่เชียนก็รีบก้าวไปข้างหน้าและตรวจชีพจรของหยุนเจียฮงแต่มันก็อ่อนมากและเกรงว่าอีกไม่นานเขาจะหมดลมหายใจ ต่อให้เย่เชียนจะส่งหยุนเจียฮงไปที่โรงพยาบาลก็ตามแต่อาจจะช่วยเขาไม่ทันแล้วเพราะการที่อวัยวะภายในถูกทำลายจนหมดนั้นมันไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ดังนั้นหลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆเย่เชียนคว้าแขนของหยุนเจียฮงและถ่ายทอดพลังปราณให้กับหยุนเจียฮงเพราะเย่เชียนมีพลังในการฟื้นฟูสภาพร่างกายและถึงแม้ว่าหยุนเจียฮงจะบาดเจ็บสาหัสแต่ภายใต้การถ่ายทอดพลังปราณอย่างต่อเนื่องของเย่เชียนนั้นจะทำให้หยุนเจียฮงค่อยๆฟื้นคืนสติกลับคืนมาได้ไม่มากก็น้อย

เมื่อเห็นหยุนเจียฮงลืมตาเย่เชียนก็รีบหยุดและถามว่า “หลักฐานการค้าอาวุธเถื่อนของหยุนเซินอยู่ที่ไหน?” เย่เชียนรู้ว่าโอกาสรอดของหยุนเจียฮงนั้นมีน้อยมากและกำลังหายใจโรยริน ดังนั้นเย่เชียนต้องใช้ประโยชน์จากเวลานี้เพื่อถามสิ่งที่สำคัญและต้องทราบข้อมูลอย่างรวดเร็ว

“คุณเย่…!” หยุนเจียฮงพูดออกมาอย่างอ่อนแรง

“อย่ากังวลไปเลยผมจะแก้แค้นให้คุณเอง..ตอนนี้คุณแค่บอกผมมาว่าหลักฐานทั้งหมดอยู่ที่ไหนและผมจะแก้แค้นให้คุณอย่างแน่นอน” เย่เชียนพูด

หยุนเจียฮงหัวเราะอย่างน่าสังเวชและพูดว่า “เหอะๆ..ผมมักจะคิดว่าสิ่งที่ผมทำนั้นเป็นความลับมาโดยตลอดแต่ผมไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่ผมทำอยู่นั้นจะเป็นสิ่งที่พวกเขารู้อยู่แล้ว..ผมไม่สามารถแก้แค้นให้กับพ่อได้เพราะผมไร้ความสามารถ..พ่อครับ..อีกไม่นานผมจะไปหาพ่อ..”

เย่เชียนรู้สึกขมขื่นอย่างมากเพราะนี่มันเป็นเวลาที่หน้าสิ่วหน้าขวานแต่หยุนเจียฮงกลับพูดเรื่องไร้สาระเหล่านี้อยู่อีก อย่างไรก็ตามไม่น่าแปลกใจเลยที่หยุนเจียฮงจะเป็นแบบนี้เพราะถ้าหากชายวัยกลางคนไม่มาบอกเขาล่ะก็เขาจะต้องถูกหลอกและถูกขังอยู่ในความมืดตลอดไปเช่นกัน “เอาหน่าคุณแค่บอกมาว่าหลักฐานทั้งหมดอยู่ที่ไหนเพราะถ้าคุณไม่พูดผมก็ช่วยคุณแก้แค้นไม่ได้” เย่เชียนพูดอย่างกังวลใจ “ผมสัญญาว่าตราบใดที่คุณมอบหลักฐานให้ผมแล้วผมจะจัดการทุกอย่างเพื่อแก้แค้นให้คุณกับพ่อของคุณ..คุณไม่อยากทำอะไรเพื่อพ่อของคุณในวินาทีสุดท้ายเลยเหรอ?..เมื่อพ่อของคุณกำลังจะตายเขายังคงรักษาหลักฐานเอาไว้อย่างถึงที่สุดและปฏิเสธที่จะมอบพวกมันให้กับหยุนเซินและจุดประสงค์ของเขาก็เพื่อให้คุณเปิดเผยข้อมูลของหยุนเซินออกมา..แต่ถ้าคุณไม่พูดมันออกมาในเวลานี้ทุกอย่างจะล้มเหลวและพ่อของคุณจะผิดหวังในตัวคุณ”

“คุณเย่..คุณต้องแก้แค้นให้ผมนะ” หยุนเจียฮงพูดแล้วเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบากจากนั้นก็กระซิบคำสองสามคำที่หูของเย่เชียน จากนั้นเย่เชียนก็พยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะดูเหมือนหยุนเจียฮงจะแก้ไขสิ่งสุดท้ายในใจของเขาได้ ดังนั้งเย่เชียนจึงยิ้มอย่างน่าสังเวชและไม่สามารถยื้อได้อีกต่อไปแล้ว