ตอนที่ 509 ผู้สืบทอดม่อจื๊อ

ตอนที่ 509 ผู้สืบทอดม่อจื๊อ

ถึงแม้ว่าเย่เชียนจะเชื่อว่าไม่มีสายลับของหวงฟู่ชิงเตี๋ยนในเขี้ยวหมาป่าก็ตามแต่ความสามารถของหวงฟู่ชิงเตี๋ยนนั้นมีมากเกินไปราวกับว่าเขาสามารถรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเย่เชียนนั้นทำอะไรหรืออยู่ที่ไหน ซึ่งในความเป็นจริงบางครั้งเขาก็ใช้ข้อมูลที่แน่นอนและบางครั้งเขาก็ใช้การคาดเดาจากข้อมูลต่างๆ

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าความสามารถของหวงฟู่ชิงเตี๋ยนนั้นรอบด้านราวกับว่าเขานั้นหยั่งรู้ทุกสรรพสิ่ง

“ในฐานะหัวหน้าฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติแล้วเพื่อปกป้องความมั่นคงของชาติเราก็ต้องเข้าใจข่าวสารมากมายและต้องวิเคราะห์รายละเอียดในแต่ละวันอย่างถี่ถ้วน..เพราะงั้นมันก็ไม่แปลกหรอกที่เอ็งจะคิดว่ามันมีสายลับอยู่ในเขี้ยวหมาป่าของเอ็ง..แต่มันจะเป็นอย่างงั้นเหรอ? ..ความสัมพันธ์ของพวกเราคืออะไร..ทำไมฉันถึงต้องส่งสายลับเข้าไปในเขี้ยวหมาป่าของเอ็ง?” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด

“มันก็ยากนะที่จะรู้ได้..อย่าทำเหมือนผมเป็นตัวหมากรุกสิ..เพราะงั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวหมากรุกอย่างผมทำอะไรที่ไม่เชื่อฟังเพราะงั้นพวกคุณจึงต้องจับตามองยังไงล่ะ” เย่เชียนพูด

“อย่าไปคิดแบบนั้นเลย..ฉันสัญญาเลยว่าประเทศจะไม่ปฏิบัติต่อเอ็งอย่างเลวร้ายแบบนั้นและนอกจากนี้ฉันก็เชื่อว่าเอ็งคงไม่อยากที่จะเป็นตัวหมากของใครหรอกใช่ไหมล่ะ?” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด

เย่เชียนแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “ผมไม่รู้หรอกว่าพวกคุณจะทำอะไร..แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ผมจะต้องหนีออกนอกประเทศไปผมก็รู้ดีว่าผมจะไม่สามารถหลบหนีไปจากกำมือของพวกปู่ได้”

“อย่าพูดไป..เพราะเมื่อวันนั้นมาถึงฉันคิดว่ามันคงจะไม่มีใครสามารถควบคุมเอ็งได้แล้วล่ะ..อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าเอ็งไปประเทศรัสเซียทำไม..เอ็งต้องการขยายพลังของเขี้ยวหมาป่าเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตใช่ไหมล่ะ?” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด

เย่เชียนก็ยักไหล่แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ปู่ผมขอถามอะไรหน่อยจะได้ไหม”

“เอ็งนี่แปลกๆ นะ..ว่าแต่เอ็งจะถามอะไรฉันล่ะ? ” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด

“ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าร่างกายของผมมันแปลกๆ ไป..บางครั้งผมก็รู้สึกกระอักกระอ่วนมากราวกับว่ามีบางอย่างที่ชั่วร้ายวิ่งอยู่ในร่างกายของผม..ถึงแม้ว่าปู่จะไม่พูดแต่ในฐานะผู้ฝึกชี่ก็น่าจะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของผมใช่มั้ย?” เย่เชียนถาม

“ผู้ฝึกตนมันคืออะไร” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนถามกลับอย่างเฉยเมย

เย่เชียนถึงกับผงะไปชั่วขณะและมองไปที่หวงฟู่ชิงเตี๋ยนและพบว่าการแสดงออกของเขานั้นดูเหมือนจะไม่ได้โกหกเลยซึ่งเย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ พวกเขาไม่เรียกตัวเองว่าเป็นผู้ฝึกชี่หรอกเหรอ? เย่เชียนก็คิดอย่างลับๆ และนอกเหนือจากชื่อนี้เย่เชียนก็นึกชื่ออื่นไม่ออกจริงๆ และชื่อนี้ยังถูกเรียกโดยหลินจินไท่อาจารย์ของตัวเอง แต่หลินจินไท่ก็ยังเป็นแค่ผู้เริ่มต้นและบางทีเขาอาจไม่รู้เลยว่าแท้ที่จริงแล้วคนเหล่านี้ถูกเรียกว่าอะไร

หรือหวงฟู่ชิงเตี๋ยนจะไม่สามารถพูดได้เพราะเขายึดมั่นในกฎเหล็ก? เพราะเย่เชียนจำได้ว่าตอนที่อยู่ที่บ้านของเฉินยี่นั้นเฉินยี่ได้พูดถึงกฎเหล็กที่เคร่งครัดของม่อจื๊อ

“นี่คือสิ่งที่อาจารย์ของผมบอกฉันว่าผู้ฝึกชี่เป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ประเภทหนึ่งที่บ่มเพาะพลังชี่เอาไว้” คำว่านักปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้นั้นเย่เชียนไม่สามารถคิดคำที่จะอธิบายมันได้ ซึ่งหลังจากหยุดไปชั่วขณะเย่เชียนก็พูดต่อ “พวกเราส่วนใหญ่ที่ฝึกฝนทักษะการต่อสู้นั้นจะให้ความสนใจกับพลังกายและผู้ฝึกชี่เหล่านั้นก็คล้ายกับจอมยุทธ์ในนิยาย..นั่นคือการปลูกฝังชี่..และที่ปู่บอกว่าผมปู่สามารถล้มผมได้ในกระบวนท่าเดียวน่ะผมเชื่อว่าคนธรรมดาไม่สามารถทำแบบนั้นได้หรอก..ถ้าผมเดาไม่ผิดปู่ต้องเป็นผู้ฝึกชี่ใช่ไหมและเก่งกว่าอาจารย์ของผมด้วย..ผมคิดว่าปู่ต้องรู้แน่นอนว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับผม”

หวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเพราะเดิมทีเขานั้นรู้ว่าร่างกายของเย่เชียนนั้นมีสิ่งที่แปลกประหลาดอยู่แต่เขาไม่คาดคิดว่าเย่เชียนจะรู้ด้วยหรือมันอาจเป็นไปได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น? อย่างไรก็ตามหวงฟู่ชิงเตี๋ยนนั้นก็ไม่รู้จักชื่อผู้ฝึกชี่จริงๆ เพราะคนอย่างพวกเขาไม่ได้เรียกตัวเองว่าผู้ฝึกชี่นั่นเอง

หลังจากหยุดไปชั่วขณะที่หวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็พูดว่า “ในเมื่อเอ็งรู้ตัวแล้วฉันก็จะบอกเอ็งตรงๆ เช่นกัน..ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเห็นเอ็งน่ะฉันก็รู้สึกได้ทันทีว่ามันมีบางอย่างแปลกๆ ในร่างกายของเอ็ง..แต่มันเกิดอะไรขึ้นฉันเองก็ไม่รู้เลย..แล้วเอ็งที่เพิ่งกลับมาจากประเทศรัสเซียและแทบรอไม่ไหวที่จะพบฉันแบบนี้มันเป็นเพราะมีอะไรเกิดขึ้นตอนที่เอ็งอยู่ที่ประเทศรัสเซียเหรอ?”

“อ๋อใช่..ผมยังไม่ได้ถามเลย” เย่เชียนพูดต่อ “ปู่เป็นผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติและปู่ก็เป็นปรมาจารย์การต่อสู้เพราะงั้นผมก็คิดว่าปู่น่าจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับสำนักม่อจื๊อสินะ?”

เห็นได้ชัดว่าการแสดงออกของหวงฟู่ชิงเตี๋ยนเปลี่ยนไปอย่างมากและถึงแม้ว่าเขาจะปกปิดมันไปอย่างรวดเร็วแต่เย่เชียนก็สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนและดูเหมือนว่าเฉินยี่จะไม่ได้โกหกว่าหวงฟู่ชิงเตี๋ยนนั้นเป็นสมาชิกของสำนักม่อจื๊อ “เอ็งรู้จักสำนักม่อจื๊อได้ยังไง? ” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนถาม

“ถ้าปู่ถามแบบนี้แสดงว่าผมไม่ได้เข้าใจผิดว่าปู่รู้เกี่ยวกับสำนักม่อจื๊อจริงๆ”

หวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็พยักหน้าเบาๆ และพูดว่า “ใช่ฉันรู้..แต่ฉันอยากรู้ว่าเอ็งรู้จักสำนักม่อจื๊อได้ยังไง..ใครบอกเอ็ง? ”

“ตอนที่ผมอยู่ในประเทศรัสเซียผมได้พบกับชายคนหนึ่งที่ชื่อเฉินยี่เขาบอกว่าเขาเป็นสาวกม่อจื๊อ” เย่เชียนพูด

“เฉินยี่? ” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัวและพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “เอ็งได้พบกับเฉินยี่หรอ..ตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง? ..เขาอยู่ที่ไหน? ”

“ดูเหมือนว่าเฉินยี่จะไม่ได้โกหกสินะ..ปู่เองก็เป็นสาวกม่อจื๊อด้วยสินะ?” เย่เชียนพูด