ตอนที่ 555 ใครเป็นคนทำ?

ตอนที่ 555 ใครเป็นคนทำ?

เย่เชียนก็รู้ดีว่าเนื่องจากหลินเฟิงไม่ต้องการพูดอะไรดังนั้นหลินเฟิงจึงต้องมีเหตุผลของเขา หลังจากทักทายกันสองสามครั้งแล้วเย่เชียนก็วางสายโทรศัพท์ไป

ถึงแม้ว่าเย่เชียนจะไม่ได้ถามอะไรอีกแต่ความสงสัยของเย่เชียนกลับมากขึ้นกว่าเดิมและเขาก็ไม่เข้าใจว่าใครเป็นคนทำและทำไมพวกนั้นถึงต้องการช่วยเขา เย่เชียนก็ยังคงไว้วางใจหลินเฟิงเนื่องจากหลินเฟิงบอกว่าอีกฝ่ายต้องการช่วยเขาดังนั้นมันจึงต้องเป็นอย่างนั้นไม่เช่นนั้นหลินเฟิงก็ไม่จำเป็นต้องพูดสิ่งเหล่านี้เลย

หลังจากนึกถึงเรื่องนี้เย่เชียนก็โทรไปหาแจ็คและบอกให้แจ็คตรวจสอบและค้นหาว่าองค์กรทหารรับจ้างและนักฆ่ามืออาชีพองค์กรไหนที่ออกปฏิบัติภารกิจใหญ่เช่นนี้ ไม่ว่าอีกฝ่ายต้องการช่วยเขาหรือต้องการยึดดินแดนในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จริงๆ ก็ตามถึงยังไงเย่เชียนก็ต้องรู้ให้ได้ไม่งั้นมันจะเหมือนหายใจไม่ออกและอึดอัดใจอย่างมาก

เย่เชียนก็วางโทรศัพท์และจัดเสื้อผ้าของเขาและเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกับคูลอฟส์อังเดร ซึ่งผู้ใต้บังคับบัญชาของคูลอฟส์อังเดรและชิงเฟิงได้เข้าไปในห้องก่อนแล้ว ซึ่งเย่เชียนก็โทรไปหาชิงเฟิงและหลังจากถามหมายเลขห้องพักจากชิงเฟิงแล้วเย่เชียนก็เดินตรงไปที่ลิฟต์ทันที

“บอสทำอะไรอยู่ทำไมนานจัง..มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?” ชิงเฟิงถามด้วยความสงสัยเมื่อเขาเปิดประตูห้องออกมา

“หึ! ” เย่เชียนก็พยักหน้าและพูดว่า “เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ! ” หลังจากพูดจบเขาก็เดินเข้าไปในห้องและเดินตรงไปที่โซฟาตรงข้ามกับคูลอฟส์อังเดรแล้วนั่งลง

“เป็นยังไงบ้างมิสเตอร์คูลอฟส์อังเดรคุณพอใจที่นี่ไหม” เย่เชียนก็ชี้ไปที่ห้องและถาม

“ผมพอใจมาก..ถึงแม้ว่าการตกแต่งของโรงแรมนี้จะไม่หรูหราเหมือนที่มอสโกก็ตามแต่สไตล์ของที่นี่สามารถทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับว่าพวกเขาอยู่ในบ้านของตัวเองเพราะมันดูอบอุ่นมาก” คูลอฟส์อังเดรพูด

เย่เชียนก็พยักหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า “ถ้ามีอะไรไม่พอใจก็บอกชิงเฟิงได้เลยเดี๋ยวเขาจะช่วยจัดเตรียมให้”

“ใช่ครับมิสเตอร์คูลอฟส์อังเดรผมเก่งเรื่องแบบนี้มาก..ขอแค่บอกผมว่าคุณต้องการอะไรและไม่ว่าจะเป็นของว่างหรือของใช้ผมก็จัดให้ได้” ชิงเฟิงทุบหน้าอกของเขาและพูด

เย่เชียนก็หันไปมองและยิ้มเบาๆ จากนั้นก็หันหน้าหนีไป ส่วนคูลอฟส์อังเดรก็ยิ้มและพูดว่า “ดูเหมือนว่ามิสเตอร์ชิงเฟิงจะเก่งด้านนี้จริงๆ ..ผมได้ยินมานานแล้วว่าสาวสวยชาวจีนมีผิวที่บอบบางและผิวพรรณก็ดีกว่าสาวรัสเซีย..เพราะตอนที่มิสเตอร์เย่อยู่ในรัสเซียผมก็หาสาวงามให้เขาตั้งสองคนแต่เขากลับปฏิเสธ..ฮ่าๆ ..ผมคิดว่าคุณเย่น่ะหล่อมากแต่คุณไม่ได้มองหาผู้หญิงเลย..ผมสงสัยล่ะจริงๆ ว่า..ฮ่าๆ ผมล้อเล่นนะ”

เย่เชียนก็ยิ้มเยาะและพูดว่า “ถ้าคุณทำกับผู้หญิงที่ไม่รู้สึกอะไรมันจะไปแตกต่างอะไรกับการทำกับศพ? ”

เมื่อเย่เชียนพูดเช่นนี้ทั้งคูลอฟส์อังเดรและชิงเฟิงต่างก็ตกตะลึง หลังจากนั้นคูลอฟส์อังเดรก็พูดด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่นว่า “มิสเตอร์เย่กำลังเข้าใจพวกเราผิด”

“ฮ่าๆ ไม่มีอะไรมันก็แค่รสนิยมของพวกเราต่างกัน” เย่เชียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมก็พูดเล่นเหมือนกันฮ่าๆ”

“ฮ่าๆ คุณเย่ช่างอารมณ์ดีจริงๆ ” หลังจากหยุดไปชั่วขณะคูลอฟส์อังเดรก็พูดต่อ “ว่าแต่เมื่อครู่นี้ผมเห็นมิสเตอร์เย่ตอนเดินเข้ามาคุณขมวดคิ้วอยู่..ไม่ทราบว่ามีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า? ”

เย่เชียนก็พยักหน้าและตอบว่า “ใช่ผมเพิ่งได้รับโทรศัพท์แจ้งว่ามีการลอบสังหารต่อเนื่องจำนวนมากในประเทศแถบทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อเร็วๆ นี้และเป้าหมายของการลอบสังหารคือคนของฮัวซงเจี๋ยซึ่งเป็นผู้บริหารูรกิจการพนัน..ซึ่งฮัวซงเจี๋ยคิดว่ามันเป็นฝีมือของเหล่ยเจียง..แต่ในความคิดของผมมันไม่น่าจะเป็นไปได้เพราะตอนนี้เหล่ยเจียงกำลังถูกทางการจับตามองอยู่..ดังนั้นเขาไม่ควรเคลื่อนไหวครั้งใหญ่แบบนี้เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรกับเขาเลย”

หลังจากตกตะลึงไปชั่วขณะคูลอฟส์อังเดรก็พูดว่า “คนของผมเองก็ยังไปไม่ถึงและถ้าหากยังไม่มีคำสั่งของผมแล้วพวกเขาก็ไม่น่าจะเริ่มลงมือทำอะไร”

“ไม่ว่าจะเป็นใครแต่ถึงยังไงมันก็เป็นประโยชน์กับเราไม่ใช่หรอ..เพราะการทำแบบนั้นมันก็เหมือนการช่วยพวกเรากวาดล้างศัตรู..เพราะงั้นทำไมบอสถึงต้องกังวลมากขนาดนี้ด้วย” ชิงเฟิงพูด

“ผู้บริหารที่ดูแลธุรกิจการพนันทุกประเทศในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตายกันไปหมดแล้ว..เพราะงั้นผมคิดว่าฮัวซงเจี๋ยคงจะหาคนที่เหมาะสมไม่ได้ไปอีกสักพัก..เราจังเราสามารถใช้โอกาสนี้ในการควบคุมการพนันในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วยพวกของเราเอง..มิสเตอร์เย่ไม่ต้องกังวลไปผมสัญญาว่าผมจะทำสิ่งต่างๆ ให้สำเร็จลุล่วง” คูลอฟส์อังเดรพูด

เย่เชียนก็ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า “ใช่การที่คนของฮัวซงเจี๋ยตายไปมันก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับพวกเรา..แต่คุณสงสัยไหมว่าจุดประสงค์ของคนที่ทำเรื่องพวกนี้คืออะไรและเขาคือใคร? ..ซึ่งถ้าหากพวกเขาเล็งไปที่กำไรอันมหาศาลของการพนันและยิ่งเราไม่รู้จักอีกฝ่ายเลยแบบนี้มันเสี่ยงมาก..เพราะศัตรูที่มองไม่เห็นนั้นอันตรายมากถ้าไม่ระมัดระวังให้ดี”

หลังจากฟังคำพูดของเย่เชียนแล้วคูลอฟส์อังเดรและชิงเฟิงก็ผงะไปชั่วขณะและพวกเขาก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่เย่เชียนพูดนั้นถูกต้อง “แล้วตอนนี้พวกเราควรทำอะไรหรือเปล่า” คูลอฟส์อังเดรถาม