ตอนที่ 695 คำเชิญของผู้อาวุโสตระกูลฟูมะ

ตอนที่ 695 คำเชิญของผู้อาวุโสตระกูลฟูมะ

ฮัตโตริชิฮิโระดูเหมือนจะมีบางอย่างจะพูดเพราะคำว่า ‘อย่าพาหมาป่าเข้ามาในบ้าน’ ดูเหมือนจะพูดกับคาเอดะราวกับว่าเป็นการบอกเป็นนัยๆว่าการร่วมมือระหว่างตระกูลฟูมะกับองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวมาป่านั้นคือการชักศึกเข้าบ้าน อย่างไรก็ตาม สายตาของฮัตโตริชิฮิโระกลับจับจ้องไปที่เย่เชียนและดูเหมือนความหมายมันจะแตกต่างออกไปในสายตาของเย่เชียน ซึ่งเย่เฉียนรู้สึกได้ว่าฮัตโตริชิฮิโระไม่ได้บอกคาเอดะแต่กำลังเตือนเขานั่นเอง ราวกับว่าเขาต้องการบอกเขาว่าการร่วมมือกันครั้งนี้คือการพาศัตรูเข้าบ้านนั่นเอง

คาเอดะก็พูดด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่นว่า “ผมไม่รู้ว่าผู้อาวุโสฮัตโตริหมายความว่ายังไง..เพราะตระกูลอิงะของเรากับองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าของคุณเย่เราเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน..ซึ่งผมเองก็หวังว่าผู้อาวุโสฮัตโตริจะสามารถสนับสนุนพวกเราได้..ผมเชื่อว่าผู้อาวุโสฮัตโตริน่าจะชัดเจนเกี่ยวกับกฎเหล็กของตระกูลและสำนักอิงะของเราใช่ไหมครับ?”

ฮัตโตริชิฮิโระยิ้มอย่างเย็นชาและเหลือบมองไปที่เย่เชียนจากนั้นก็หันกลับไปมองคาเอดะแล้วพูดว่า “อย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ..รุ่นหลายๆในสำนักนินจาอิงะของเราช่างกล้าหาญเสียเหลือเกิน..คุณต้องการใช้ปู่ของคุณมากดดันฉันเหรอ..หึๆ..บอกเลยว่าต่อให้ฉันจะไม่ได้ทำอะไรเลยในหลายปีที่ผ่านมาแต่ก็ใช่ว่าฉันจะเป็นคนง่ายๆหรอกนะ..ถ้ามันจำเป็นจริงๆฉันก็คงจะต้องล้มล้างตระกูลฟูมะของคุณ..แบบนั้นพวกคุณจะยืนหยัดได้เหรอ?”

“ผู้อาวุโสฮัตโตริคุณรู้ไหมว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่..คำพูดแบบนี้มันไม่สมควรเกิดขึ้นจริงๆ” คาเอดะพูด “นอกจากนี้ผมก็หวังว่าผู้อาวุโสฮัตโตริจะไม่ลืมตัวตนของคุณ..เพราะคำพูดของคุณจะนำพาสงครามมาสู่ตระกูลของเรา..คุณควรจะชัดเจนมากเกี่ยวกับผลที่ตามมาเพราะการที่ผู้อาวุโสฮัตโตริส่งคนมาลอบสังหารผมเมื่อคราวก่อน ฉันไม่ได้ไล่ตาม ฉันหวังว่าปรมาจารย์ฮัตโตริจะดูแลมันได้”

“หืม!..” ฮัตโตริชิฮิโระตะคอก “คาเอดะ!..คุณเป็นใครถึงได้กล้าพูดกับฉันแบบนี้..หืม..ปู่ของคุณยังให้เกียรติฉันเลย..คุณอย่าคิดว่าตระกูลฮัตโตริของฉันไม่มีทายาทก็เลยมาข่มเหงกันแบบนี้..ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่มันจะไม่มีใครมาทำอะไรตระกูลฮัตโตริของฉันได้..คุณอย่ามาให้ร้ายตระกูลฮัตโตริของฉันที่ซื่อสัตย์มานานหลายปี..เพราะงั้นไหนลองพูดออกมาสิว่าฉันส่งคนไปลอบสังหารคุณเมื่อไหร่กัน?”

“ซื่อสัตย์งั้นหรอครับ?” คาเอดะพูด “ไม่ใช่ว่าผมต้องการดูหมิ่นผู้อาวุโสฮัตโตริหรอกแต่ตระกูลฮัตโตริต่างหากที่พูดจาไม่ดีและดูถูกตระกูลฟูมะของผมก่อน..ผมถูกลอบสังหารที่ร้านอาหารในย่านไชน่าทาวน์เมื่อไม่กี่วันก่อน..ซึ่งเราพบว่ามีตราสัญลักษณ์และตราประทับของตระกูลฮัตโตริอยู่ในตัวของพวกเขา”

“แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับฉัน..ถ้าสิ่งต่างๆมันบ่งบอกว่าเป็นคนของตระกูลดันโซคุณก็จะเชื่ออย่างงั้นเหรอ?” ฮัตโตริชิฮิโระพูด

“แน่นอนว่าตระกูลดันโซกับตระกูลฟูมะของผมเราขัดแย้งกันมานานหลายปีแต่ถ้าหากตระกูลดันโซต้องการจะฆ่าผมล่ะก็พวกเขาคงจะไม่ส่งพวกไร้ประโยชน์มาสามสี่คนหรอก..เห็นได้ชัดว่ามันมีคนที่ต้องการสร้างละครตบตาขึ้นมาและเบี่ยงเบนความสนใจ..เพราะงั้นผู้อาวุโสฮัตโตริเองก็ควรจะรู้เกี่ยวกับสิ่งต่างๆภายในระหว่างตระกูลนินจามากกว่าผมใช่ไหม?..ส่วนเรื่องใครเป็นคนส่งคนเหล่านั้นมาผู้อาวุโสฮัตโตริก็น่าจะรู้..ถ้าไม่ใช่เพราะท่านปู่ของผมห้ามเอาไว้ผมคงจะไม่ปล่อยมันไปหรอก” คาเอดะพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“ไร้สิ้นคิดจริงๆดูเหมือนว่ารุ่นหลานๆในตระกูลนินจาจะเป็นเพียงเด็กที่ไร้ประโยชน์กันทั้งนั้น” ฮัตโตริชิฮิโระพูด “ทั้งๆที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยแต่คุณกลับโยนทุกอย่างมาให้ฉันแบบนี้..คนอย่างฮัตโตริชิฮิโระไม่ใช่คนที่กลัวสิ่งต่างๆเพียงแค่คำขู่หรอกรู้เอาไว้ด้วย..หากคุณมีกลเม็ดใดๆของตระกูลฟูมะก็แค่ใช้มันอย่างเปิดเผยไม่ต้องมาแอบลอบกัดกันแบบนี้..ถ้าเป็นแบบนั้นก็อย่าพูดอะไรให้มันมากความ..กลับไปบอกปู่ของคุณซะว่าให้สั่งสอนคนรุ่นหลังดีๆหน่อย”

จากนั้นฮัตโตริชิฮิโระก็มองไปที่เย่เชียนอีกครั้งแล้วพูดว่า “แม้ว่าองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าจะเป็นนักล่าเหยื่อที่ข้ามแม่น้ำ ข้ามทะเลมาแต่ประเทศญี่ปุ่นก็ไม่ใช่สถานที่ที่เขี้ยวหมาป่าของคุณจะมาเย้ยหยันได้..ผมขอแนะนำให้คุณกลับไปที่ทวีปตะวันออกกลางโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้” เมื่อฮัตโตริชิฮิโระพูดจบเขาก็เดินไปที่รถของเขาแล้วออกไปจากสนามการแข่งขันทันที

เย่เชียนก็ยิ้มจางๆและไม่พูดอะไรเพราะถึงแม้ว่าคำพูดของฮัตโตริชิฮิโระจะฟังดูเหมือนเตือนเย่เชียนแต่เย่เชียนก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าฮัตโตริชิฮิโระนั้นกำลังแนะนำบางสิ่งบางอย่างให้เขาเป็นนัยๆว่าฟูมะฮายาคุจิและดันโซบายาชินั้นไม่ใช่คนง่ายๆและสมาคมมังกรดำก็จะทวงคืนและชำระแค้นอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามถึงรู้ว่าบนภูเขามีเสือเย่เชียนก็ต้องขึ้นเขาไปล่าอยู่ดีตามคำกล่าวที่ว่าถ้าไม่เข้าถ้ำเสือก็จะไม่ได้เสือ ดังนั้นถ้าเย่เชียนไม่ยืนหยัดศักดิ์ศรีของเขี้ยวหมาป่าก็จะพังทลายลงไม่ใช่หรือ? นอกจากนี้หากต้องการทราบเรื่องราวต่างๆก็ต้องสัมผัสด้วยตัวท่านเอง

“คุณเย่เชิญครับ” คาเอดะพูด

“คุณคาเอดะสุภาพเกินไปแล้วครับ” เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ว่าแต่ผู้อาวุโสฮัตโตริชิฮิโระคือใครหรอครับ..เขาดูแตกต่างไปจากคุณมาก..เขาไม่ใช่คนในสำนักอิงะหรอครับ?”

“อันที่จริงนี่ก็ไม่ใช่ความลับอะไรและผมก็ไม่จำเป็นต้องปิดบัง” คาเอดะพูด “ผู้ก่อตั้งสำนักนินจาอิงะเป็นบรรพบุรุษของตระกูลฮัตโตริและเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้วที่ถูกปกครองโดยตระกูลฮัตโตริ..แต่ต่อมาพลังของตระกูลฮัตโตริก็ถดถอยลงดังนั้นตระกูลฟูมะของผมก็เข้ารับตำแหน่งผู้นำสำนักนินจาอิงะแทน..ด้วยเหตุนี้ตระกูลฮัตโตริจึงไม่สบอารมณ์และต้องการเอาชนะตระกูลฟูมะของผม..ซึ่งคุณเย่ก็น่าจะเคยได้ยินอย่างชัดเจนแล้วในตอนนี้ว่าตระกูลฟูมะของผมจะต้องมีปัญหาในอนาคตและดูเหมือนว่าฮัตโตริชิฮิโระก็ก่อกบฏและทรยศต่อสำนักนินจาอิงะ”

“ตระกูลนินจาช่างเข้าใจยากเหลือเกิน..ผมไม่รู้อะไรที่เกี่ยวกับตระกูลนินจาเลย..แต่ผมคิดว่าคุณต้องตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและอย่าแสดงความเมตตาต่อผู้ที่ศัตรู” เย่เชียนพูดเบาๆ

ความหมายคำพูดของเย่เชียนนั้นชัดเจนมากนั่นคือให้ตระกูลฟูมะตอบโต้ตระกูลฮัตโตริ สิ่งเหล่านี้คาเอดะจะไม่เข้าใจได้อย่างไร เมื่อได้ยินเช่นนั้นคาเอดะก็ถอนหายใจเบาๆแล้วพูดว่า “เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม..เอาเถอะเราอย่าพูดถึงเรื่องนี้กันเลย..ผมคิดว่าคุณซ่งคงจะเบื่อที่ต้องมาฟังอะไรเหล่านี้แล้ว..ถ้างั้นคุณเย่..คุณซ่ง..เชิญขึ้นรถได้เลยครับ..ท่านปู่ของผมคงจะรออยู่อย่างใจจดใจจ่อแล้วในตอนนี้”