ตอนที่ 700 การไกล่เกลี่ย

ตอนที่ 700 การไกล่เกลี่ย

ความสงสัยของคาเอดะนั้นไม่ได้เกิดขึ้นโดยไร้เหตุผลเพราะถ้าหากไป๋ฮวยไม่ได้บอกความจริงเย่เชียนก็คงจะคิดแบบเดียวกันกับคาเอดะ นอกจากนี้คาเอดะก็ไม่ได้คาดหวังว่าผู้ช่วยของเขาอย่างนากาซาวะที่ใกล้ชิดกับตนจะหลอกลวงเขา ดังนั้นสิ่งต่างๆมันจึงสมเหตุสมผลที่จะมีความคิดเช่นนี้

เมื่อได้ยินคำพูดของคาเอดะแล้วฮัตโตริชิฮิโระก็แสยะยิ้มอย่างดูถูกและพูดว่า “มันไร้สาระสิ้นดีถ้าผมต้องการจะฆ่าคุณผมจะโยนความผิดให้กับตระกูลดันโซทำไม..ผมเกลียดการลับหลังมากที่สุด..นอกจากนี้ถ้าผมจะฆ่าคุณจริงๆคุณคิดว่าตอนนี้คุณจะยังมีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ไหม?..ถึงแม้ว่าตระกูลฮัตโตริของผมจะไม่รุ่งโรจน์เหมือนแต่ก่อนก็ตามแต่การฆ่าคุณมันก็ไม่ได้เกินความสามารถของผมเลย..ถึงแม้ว่าคุณคาเอดะจะเป็นที่รู้จักในฐานะผู้มากพรสวรรค์ในสำนักนินจาอิงะแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะอยู่ยงคงกระพันในโลกใบนี้สักหน่อย..เพราะงั้นถ้าผมต้องการที่จะฆ่าคุณจริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย”

“แต่ประเด็นสำคัญก็คือตระกูลฮัตโตริไม่ได้ต้องการฆ่าผมจริงๆไงแต่ต้องการยั่วยุให้เกิดการต่อสู้กันระหว่างตระกูลฟูมะกับตระกูลดันโซและใช้ประโยชน์จากความโกลาหล..คุณต้องเข้าใจนะว่าพวกเราอยู่ร่วมกันในสำนักนินจาอิงะมาหลายร้อยปีแล้วและยุคสมัยมันก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลาเพราะงั้นการที่ตระกูลนั้นตระกูลนี้จะสลับกันขึ้นเป็นผู้นำผู้อาวุโสฮัตโตริต้องยอมรับไม่ใช่หรือ?” คาเอดะพูด

“ใช่..ผมเข้าใจแต่ผมไม่จำเป็นต้องใช้อุบายแบบนี้เลย..ถ้าคุณจะใส่ร้ายป้ายสีผมคุณก็ต้องมีหลักฐานก่อน” ฮัตโตริชิฮิโระพูด

“เอ่อ..คือ..” เย่เชียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “พวกคุณควรหยุดโต้เถียงกันแล้วฟังผมก่อน..เรื่องนี้มันพูดยากจริงๆแต่ว่านินจาทั้งสี่ที่ลอบสังหารคุณคาเอดะมาจากตระกูลดันโซจริงๆและคนที่อยู่เบื้องหลังคุณคาเอดะก็น่าจะรู้ดีกว่าใครและคนๆนั้นก็จงใจใส่ร้ายผู้อาวุโสฮัตโตริจริงๆ..ซึ่งจุดประสงค์ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการพยายามยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งภายในของสำนักนินจาอิงะนั่นเอง”

“คนๆนั้นคือใคร?..แล้วคุณเย่รู้หรอว่าใครอยู่เบื้องหลัง” ฟูมะฮายาคุจิพูด

“ใช่!..ในเมื่อคุณเย่รู้ก็ได้โปรดพูดออกมาตรงๆเลย..ถ้าผมรู้ว่าใครบงการอยู่เบื้องหลังผมก็จะไม่ปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน” ฮัตโตริชิฮิโระพูดอย่างโกรธเกรี้ยว

“ผมว่าลืมมันไปซะเถอะเพราะถ้าผมพูดออกไปมันอาจจะไปทำลายความสัมพันธ์ของพวกคุณและทำให้เกิดการขัดแย้งกัน..ถึงยังไงเรื่องนี้มันก็จบลงแล้วและคุณคาเอดะก็ไมได้เป็นอะไรเพราะงั้นผมจึงคิดว่าเราควรปล่อยให้เรื่องนี้มันผ่านเลยไป” เย่เชียนพูดและมันเป็นเพียงวิธีง่ายๆที่จะทำให้ผู้คนขัดแย้งกันเองและมันก็มักจะได้ผลลัพธ์ที่ดีเสมอ

“คุณเย่ควรจะพูดให้กระจ่างเพราะในเมื่อคุณเปิดประเด็นขึ้นมาแล้ว..ผมหวังว่าคุณเย่จะพูดความจริงและให้ความยุติธรรมแก่ผม” ฮัตโตริชิฮิโระพูดอย่างกระตือรือร้น

“ใช่..คุณเย่ถ้าคุณมีอะไรจะพูดก็พูดออกมาเลย..เราเชื่อว่าคุณเย่ต้องมีข้อมูลที่แน่ชัดอย่างแน่นอน” ฟูมะฮายาคุจิพูด

“ถ้าแบบนั้นผมก็จะพูดตรงๆ” เย่เชียนถอนหายใจแล้วพูดว่า “จริงๆแล้วเรื่องนี้มันก็ค่อนข้างซับซ้อน..แต่เรื่องนี้คุณคาเอดะน่าจะรู้ดีและคุณนากาซาวะเคโกะสามารถบอกพวกคุณได้”

“นากาซาวะเคโกะ?..เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเธองั้นหรือ?” คาเอดะขมวดคิ้วและพูดอย่างไม่สบอารมณ์

เย่เชียนไม่ได้คิดที่จะเล่าเรื่องนี้อยู่แล้วเพราะจุดประสงค์ของดันโซบายาชิคือการยึดตำแหน่งผู้นำของสำนักนินจาอิงะและยังมีนากาซาวะเคโกะที่ไม่ทราบที่มาของตัวตนของเธอ ดังนั้นด้วยประเด็นนี้สำนักนินจาอิงะจะวุ่นวายอย่างมากและจะเป็นประโยชน์ต่อเย่เชียนมากขึ้น อย่างไรก็ตามเมื่อเรื่องนี้มาถึงจุดนี้แล้วเย่เชียนจึงเติมเชื้อไฟลงไปและปล่อยให้พวกเขาสืบสวนนากาซาวะเคโกะกันเองและนั่นก็ถือได้ว่าเป็นคำใบ้ในการบอกกับฮัตโตริชิฮิโระเกี่ยวกับความร่วมมือในอนาคต

ฟูมะฮายาคุจิก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะเขาก็รู้เรื่องระหว่างคาเอดะกับนากาซาวะเคโกะในระดับหนึ่งแต่คาเอดะนั้นไม่ได้จริงจังกับนากาซาวะเคโกะมากนักแต่เขามักจะรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่หญิงสาวที่ธรรมดา ดังนั้นเมื่อเย่เชียนพูดว่าทุกอย่างเกี่ยวข้องกับนากาซาวะเคโกะดังนั้นฟูมะฮายาคุจิจึงได้แต่ขมวดคิ้วและรู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง

แน่นอนฮัตโตริชิฮิโระเองก็รู้จักนากาซาวะเคโกะเช่นกันและเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เชียนเขาก็แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “ปรากฏว่ามีเกลือเป็นหนอนอย่างงั้นหรือ?..หืม..ช่างน่าสมเพชจริงๆสำนักนินจาอิงะอันทรงเกียรติกลับถูกหญิงสาวเพียงคนเดียวหลอกได้”

“คุณเย่ผมหวังว่าคุณจะสามารถอธิบายสิ่งต่างๆให้ชัดเจนมากกว่านี้ได้..ผมไม่เข้าใจสิ่งที่คุณพูดเลย..เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับนากาซาวะเคโกะได้ยังไง?” ฟูมะฮายาคุจิพูด

“คุณยังไม่เข้าใจอีกหรือ..ก็นากาซาวะเคโกะต้องการจะฆ่าหลานชายของคุณไงและจุดประสงค์ของเธอก็คือการยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งระหว่างตระกูลฟูมะกับตระกูลฮัตโตริของผม..ผู้หญิงคนนี้ต้องมีประวัติและเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดาเลยเพราะแม้แต่คุณยังไม่สามารถรู้ได้” ฮัตโตริชิฮิโระพูด

“หยุดเถียงกันได้แล้วทุกคน..ถ้าพวกคุณอยากรู้เรื่องทั้งหมดทำไมพวกคุณไม่ถามนากาซาวะเคโกะล่ะ?..ผมเชื่อว่าทุกอย่างมันจะต้องชัดเจน” เย่เชียนพูด

“ใช่!..ผู้อาวุโสฟูมะคุณต้องถามมันจากปากของนากาซาวะเคโกะตรงๆ” ฮัตโตริชิฮิโระพูด

“คาเอดะ!..เอ็งไปเรียกนากาซาวะเคโกะมาเดี๋ยวนี้!..หืม..ฉันอยากรู้จริงๆว่าผู้หญิงคนนี้จะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไร” ฟูมะฮายาคุจิขมวดคิ้วแน่นแล้วพูดอย่างโกรธเกรี้ยว

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้คาเอดะก็ไม่มีทางเลือกอื่นและถึงแม้ว่าเขาจะรักนากาซาวะเคโกะก็ตามแต่เขาจะไม่ละทิ้งอนาคตของตนไปเพื่อปกป้องเธอ ดังนั้นเมื่อฟูมะฮายาคุจิได้พูดออกมาเช่นนั้นแล้วเขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยไม่เช่นนั้นเขาจะถูกมองไม่ดีในสายตาปู่ของเขาและอนาคตของเขาก็คงจะดับสูญ เมื่อได้ยินเช่นนั้นคาเอดะจึงพยักหน้าแล้วรีบกดเบอร์โทรศัพท์ของนากาซาวะเคโกะทันที