ตอนที่ 833 ปรึกษา

ตอนที่ 833 ปรึกษา

เมื่อเห็นพฤติกรรมของชายวัยกลางคนแล้วเย่เชียนก็รู้สึกผิดเล็กน้อยและถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รับข้อมูลที่ดีจากชายวันกลางคนก็ตามแต่เย่เชียนก็มั่นใจได้ว่าเขาต้องถูกบังคับให้ปิดปากอย่างแน่นอน ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเค้นข้อมูลจากคนเหล่านี้ได้

คนอย่างชายวัยกลางคนนั้นพวกเขาคือคนที่อยู่ก้นบึ้งของสังคมปัจจุบันและหลายสิ่งหลายอย่างพวกเขาก็ไม่สามารถควบคุมได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือชีวิตของพวกเขาน่าอนาถและชีวิตของพวกเขาก็ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้

ปักกิ่งเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ผู้คนนับไม่ถ้วนมาที่นี่และหวังจะสร้างครอบครัวและปักหลักที่นี่และเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนี้แต่จะมีสักกี่คนที่ทำได้จริงๆกัน? เพราะบางคนเพื่อที่จะได้อยู่ในเมืองนี้ต้องยอมสละทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเองและแม้แต่ความรักอันบริสุทธิ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมาแต่เมื่อประสบความสำเร็จจริงๆพวกเขาก็พบว่าตัวเองไม่มีความรักที่บริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว จนเป็นความเศร้าและความทุกข์ซึ่งเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับใครหลายๆคนแต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่ยังคงเดินหน้าต่อไปและปฏิเสธที่จะเดินตามรอยเท้าของตนเอง

เย่เชียนนั้นก็เลิกคิดที่จะขุดคุ้ยข่าวใดๆจากชายวัยกลางคนแล้วเพราะในเมืองนี้หลายสิ่งหลายอย่างมันควบคุมไม่ได้และยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ชายวัยกลางคนก็ตกอยู่ในที่นั่งลำบากและเย่เชียนก็ไม่ต้องการบังคับจนเขาจนตรอกและสิ้นหวังแต่อย่างใด

หลังจากออกจากเรือนจำแล้วเย่เชียนก็โบกแท็กซี่ไปที่โรงแรมใกล้ๆบริษัทและจองห้องพักเสร็จจากนั้นก็โทรหาเย่หานหลินและบอกชื่อโรงแรมให้เขาทราบ ซึ่งตอนนี้คนที่เย่เชียนต้องสืบค้นนั้นมีแต่ชางกวนเจ้อและซือจื้อเท่านั้นและเย่เชียนจะต้องระมัดระวังตัวเองให้มากเพราะมันไม่ง่ายเลยที่จะเข้าใกล้คนเหล่านั้นเพื่อขุดคุ้ยข้อมูลต่างๆและทุกอย่างก็ต้องรอให้เย่หานหลินหาข้อมูลก่อนแล้วใช้ประโยชน์จากแหล่งข่าวเหล่านั้น แต่อันที่จริงแล้วซือจื้อผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะรับมือได้ไม่ยากแต่ถ้าเธอเริ่มรู้ตัวล่ะก็มันจะค่อนข้างยากอย่างมาก

หลังจากคิดดูแล้วเย่เชียนก็กดเบอร์โทรศัพท์ของหลี่เหว่ยเพราะสำหรับผู้ชายคนนี้แล้วไม่มีผู้หญิงคนใดในโลกที่สามารถรอดพ้นจากมือของเขาไปได้เพราะหลี่เหว่ยมีประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมมาเสมอ เมื่อได้ยินเสียงของเย่เชียนแล้วหลี่เหว่ยก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากและทันทีที่เชื่อมต่อสายเขาก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนว่า “บอส!..ผมไม่เคยคิดว่าการเป็นทหารเรือจะสนุกขนาดนี้..เมื่อวานเราปล้นเรือสินค้าที่ปลายทางเป็นประเทศญี่ปุ่น..บอสลองเดาสิว่ามันคือเรืออะไร?”

“เรืออะไร?” เย่เชียนอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย

“นอกจากสินค้าไม่กี่ชิ้นแล้วก็ยังมีสาวประเภทสองซ่อนอยู่กว่ายี่สิบคนและทั้งหมดมาจากประเทศไทย!” หลี่เหว่ยพูดอย่างตื่นเต้น “บอส..ผมไม่เคยเห็นสาวประเภทสองมาก่อนเลย..พวกเธอดูเป็นผู้หญิงมากและทุกคนก็เป็นผู้หญิงที่สวยด้วย”

เย่เชียนก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้แล้วพูดว่า “อย่าบอกนะว่านายเคยเล่นกับสาวประเภทสองน่ะ?..ถ้าอย่างงั้นในอนาคตนายอย่ามาเรียกฉันว่าพี่ชายอีก!”

“ตอนแรกผมก็มีความคิดแบบนั้นอยู่เหมือนกันแต่เมื่อผมรู้ว่าพวกเธอเป็นผู้ชายแปลงเพศแล้วผมรู้สึกขยะแขยงเพราะงั้นผมจึงปล่อยให้พวกโจรสลัดซาตานจัดการต่อ” จากนั้นหลี่เหว่ยก็พูดว่า “ใช่แล้วบอส!..บอสจะให้ผมไปสู้กับใคร..รอบนี้ผมต้องรับมือกับอะไร..ตอนนี้ผมเบื่อมากเพราะแต่ละครั้งผมต้องเผชิญหน้ากับพวกที่ไม่มีกำลังที่จะต่อสู้กลับได้เลย..มันไร้ความท้าทายจริงๆ”

“ถ้างั้นนายก็คุมกองทัพเรือไปยังฐานทัพเรือของประเทศสหรัฐอเมริกาในวันพรุ่งนี้และถล่มมันให้ราบซะ!” เย่เชียนกลอกตาไปมาและพูดว่า “นายคิดว่าพวกเราเป็นกองทัพเรือจริงๆงั้นเหรอ?..ด้วยกำลังการรบเล็กๆน้อยๆของเรามันไม่สามารถรับมือกับกองทัพแห่งชาติได้เลย..แบบนี้นายกล้าที่จะใช้มันเพื่อต่อสู้กับกองทัพแห่งชาติหรือเปล่า?” หลังจากหยุดไปชั่วขณะเย่เชียนก็พูดต่อ “ที่ฉันขอให้นายมาช่วยในครั้งนี้เพราะมีบางอย่างที่ลำบากกว่าเรื่องนั้น..ฉันอยากจะถามนายว่านายมีวิธีที่ดีบ้างมั้ย”

“บอสควรถามแจ็คเกี่ยวกับเรื่องสำคัญเพราะเขาเก่งกว่าผมเพราะนอกจากเรื่องผู้หญิงแล้วผมไม่ได้เก่งอะไรเลย” หลี่เหว่ยพูด

“ฉันก็จะถามนายเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงเนี่ยแหละ” เย่เชียนพูด

“อ๋อถ้างั้นก็ถามมาได้เลย..ถ้าใครบอกว่าผมเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิงเป็นอันดับสองของโลกมันก็คงจะไม่มีคนแรกแล้ว..เพราะตราบใดที่เธอเป็นผู้หญิงและไม่ว่าเธอจะเย็นชาหรือเร่าร้อนก็ตามยังไงพวกเธอก็หนีไม่พ้นหลี่เหว่ยคนนี้ไปได้อยู่ดี” หลี่เหว่ยพูดอย่างมีชัย “บอส!..บอกมาสิว่าบอสจะให้ผมทำอะไร”

เย่เชียนนั้นไม่ได้คุยกับหลี่เหว่ยมากเกินไปเพราะหลี่เหว่ยมักจะมีความคิดสกปรกอยู่ตลอดทั้งวันและนอกเหนือจากเรื่องนี้เขาก็ไม่มีอะไรอื่น หลังจากหยุดไปชั่วขณะเย่เชียนก็พูดอย่างตรงไปตรงมา “ตอนนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูเย็นชาและหยิ่งยโสเข้าถึงยาก..แต่อันที่จริงแล้วดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความต้องการ..ฉันเดาว่าเธอน่าจะเป็นผู้หญิงประเภทที่ชอบเล่นตัว..นายคิดว่าไง?.ยอมจำนนผู้หญิงคนนั้น?”

“ข้อมูลที่บอสพูดมาผมคิดว่ามันดูธรรมดาไปหน่อย..ว่าแต่เธอแต่งตัวยังไงและเธอมีคนรักหรือเปล่า..คนรักของเธอทำงานอะไรและเธอทำงานอะไร” หลี่เหว่ยถาม

“นายจำเป็นต้องรู้ข้อมูลขนาดนั้นเลยเหรอ?” เย่เชียนถามด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอนสิเพราะผมต้องใช้การวิเคราะห์ที่ครอบคลุมและนั่นคือการประเมินจากทุกด้านในชีวิตของเธอเพื่อเราจะได้คำตอบที่ถูกต้องและกำหนดวิธีการจัดการที่ดีที่สุด” หลี่เหว่ยพูดอย่างเชี่ยวชาญ

เย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวและพูดว่า “เธอเป็นผู้จัดการฝ่ายการเงินของเครือน่านฟ้ากรุ๊ป..ฉันเคยคุยกับเธอเพียงแค่ครั้งเดียว..เธอสวมชุดสูทแบบมืออาชีพซึ่งไม่แตกต่างจากพนักงานบริษัททั่วไปมากนัก..ฉันได้ยินมาว่าเธอเป็นคนรักของรองผู้จัดการบริษัทน่ะ”