ตอนที่ 886 หลอกใช้ศัตรูของศัตรู

ตอนที่ 886 หลอกใช้ศัตรูของศัตรู

เมื่อวานนี้เย่เชียนได้แจ้งฝ่ายกฎหมายของเครือน่านฟ้ากรุ๊ปสาขาปักกิ่งและบอกให้พวกเขาฟ้องร้องบริษัททะเลสี่ทิศกับศาล ดังนั้นในตอนเช้าเย่เชียนจึงรู้ว่าตราบใดที่เขามาที่บริษัทชางกวนเจ้อก็จะมาพบเขาอย่างแน่นอน

เป็นการดีที่จะให้ซ่างกวนเจ๋อลงจากหลังม้าในตอนนี้และเนื่องจากชางกวนเจ้อกำลังกังวลในสิ่งต่างๆเขาก็ไม่กล้ารุกรานเย่เชียนเพราะในเวลานี้เงิน 20 ล้านหบวนอาจจะไม่ใช่เงินจำนวนมากสำหรับบริษัททะเลสี่ทิศและค่าเสียหายที่ได้รับหลังจากการฟ้องร้องก็เพียงแค่ 30 ถึง 40 ล้านหยวนเท่านั้น ซึ่งไม่เพียงพอที่จะทำให้บริษัททะเลสี่ทิศล้มละลาย อย่างไรก็ตามสำหรับชางกวนเจ้อแล้วนี่เป็นเรื่องที่สำคัญมากเพราะถ้าหากมีอะไรผิดพลาดล่ะก็ผู้อาวุโสของตระกูลชางกวนจะไม่ไว้วางใจเขามากกว่าเดิมและพวกเขาจะคิดว่านี่เป็นการแก้แค้นตระกูลโดยเข้าร่วมเครือน่านฟ้ากรุ๊ปเพื่อทำลายธุรกิจของตระกูลนั่นเอง

“เย่เชียนคุณวางแผนเรื่องนี้มานานแล้วเหรอ?” ชางกวนเจ้อถามอย่างโกรธเกรี้ยว

“รองผู้จัดการชางโปรดระวังคำพูดและการกระทำของคุณด้วย” เย่เชียนพูด “สัญญานี้จัดทำโดยบริษัททะเลสี่ทิศและหลังจากการตรวจสอบของคุณผมก็แค่ลงนาม..แต่ผมไม่ได้คาดหวังเลยว่าบริษัททะเลสี่ทิศจะเล่นกลอุบายกับผมแบบนี้..โชคดีที่มีคนตรวจสอบมันทันเวลาไม่งั้นเครือน่านฟ้ากรุ๊ปของเราจะประสบความสูญเสียอย่างร้ายแรง..ผมสงสัยจริงๆว่าคุณกับเครือน่านฟ้ากรุ๊ปมีข้อตกลงอะไรร่วมกันหรือเปล่า?..ไม่งั้นเรื่องแบบนี้คงจะไม่เกิดขึ้นหรอก”

ชางกวนเจ้อก็ถึงกับผงะไปครู่หนึ่งและเขาก็พูดไม่ออกเพราะมันเป็นความจริงที่เหตุการณ์นี้เป็นความประมาทเลินเล่อของเขาเองแต่เขาจะคิดได้อย่างไรว่าช่องโหว่ดังกล่าวจะย้อนกลับมาทำร้ายเขาเอง หลังจากหยุดไปชั่วขณะเย่เชียนก็พูดต่อ “ใช่!..ผมเกือบลืมบอกคุณบางอย่างว่าเนื่องจากความผิดพลาดของคุณในครั้งนี้ทำให้บริษัทเกือบสูญเสียครั้งใหญ่เพราะงั้นฝ่ายผู้บริหารจึงทำรายงานส่งไปยังสำนักงานใหญ่เพื่อยื่นคำร้องให้ปลดคุณออกจากตำแหน่งรองผู้จัดการสาขาและย้ายไปยังแผนกโลจิสติกส์ในฐานะหัวหน้าแผนกขนส่งโลจิสติกส์แทน..รองผู้จัดการชาง..โอ้ไม่สิผมควรเรียกคุณว่าหัวหน้าแผนกชาง..แบบนี้คุณมีปัญหาอะไรมั้ย?”

“หืม..ผมทำประโยชน์ให้กับบริษัทมากมายและเพียงแค่ความผิดพลาดเล็กๆน้อยๆและมันก็ยังไม่ได้ทำให้บริษัทเสียหายเลยเพราะงั้นทำไมถึงต้องลดตำแหน่งผมลงด้วย..คุณทำเกินไปหรือเปล่า..ถ้างั้นผมขอถามหน่อยใครจะมาเป็นรองผู้จัดการสาขาแทนผมใครมีคุณสมบัติและความสามารถมากเท่าผม..นี่มันคือการฉวยโอกาสกำจัดผมและแก้แค้นเรื่องส่วนตัวของคุณอย่างชัดเจน” ชางกวนเจ้อพูด

“การแก้แค้นเรื่องส่วนตัว?..คำพูดของหัวหน้าแผนกชางทำให้ผมสับสนจริงๆ..ผมไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร?” เย่เชียนพูดว่า “ยังไงก็เถอะผมต้องบอกผู้จัดการชางเอาไว้เลยนะว่าอย่าประเมินตัวเองสูงจนเกินไปเพราะถึงแม้ว่าคุณจะจบมาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดก็ตามแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะด้อยกว่าคุณ..ผมบอกได้ว่าทุกคนในเครือน่านฟ้ากรุ๊ปก็เป็นรองผู้จัดการสาขาได้ทุกคนยกเว้นคุณ!” จากนั้นเย่เชียนก็หยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาแล้วโทรไปยังแผนกฝ่ายบุคคลและพูดว่า “เขามาหรือยัง?”

“เขามาแล้วค่ะคุณเย่” เสียงหนึ่งดังมาจากปลายสายของโทรศัพท์

“ครับ..ถ้างั้นคุณบอกให้เขามาที่ออฟฟิศของผมได้เลย” เย่เชียนวางสายแล้วเหลือบมองชางกวนเจ้อและพูดว่า “รอสักครู่เดี๋ยวผมจะแนะนำคุณให้รู้จักกับรองผู้จัดการสาขาคนใหม่ของบริษัท..ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่บัณฑิตที่จบมาจากมหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติแต่เขาก็มีพรสวรรค์ที่หายากเช่นกัน”

ชางกวนเจ้อก็ถอนหายใจด้วยความโกรธและพูดว่า “เย่เชียนคุณรู้หรือเปล่าว่าการทำแบบนี้มันจะส่งผลยังไง?”

เย่เชียนฉีกยิ้มเบาๆและยักไหล่เล็กน้อยแล้วพูดว่า “แล้วคุณรู้หรือเปล่าว่าผมสามารถฟ้องร้องคุณที่ข่มขู่ผมได้ทุกเมื่อน่ะ?..โอ้ใช่ผมจำอะไรบางอย่างได้แล้ว..ก่อนหน้านี้ข่าวลือในบริษัทของเราพนักงานหลายคนพูดกันว่าเฉียนเย่ผู้จัดการสาขาคนก่อนถูกคุณฆ่าเพราะขัดแย้งกับคุณเรื่องผู้หญิงจริงมั้ย?”

“แล้วคุณคิดว่าไง?” ชางกวนเจ้อพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก

“แน่นอน..ผมไม่คิดแบบนั้นหรอกเพราะผมเองก็กลัวจริงๆว่าหัวหน้าแผนกชางจะไม่พอใจผมที่ลดตำแหน่งคุณในวันนี้แล้วคุณจะมาฆ่าผมแบบนั้น” เย่เชียนยิ้มเจื่อนๆและพูดว่า “ผมล้อเล่นนะ..ผมเชื่อว่ารองผู้จัดการชางรู้ว่าอะไรควรและอะไรไม่ควรเพราะท้ายที่สุดคุณก็มีใบปริญญาด้านการเงินจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดอันทรงเกียรติและเชื่อว่าคุณมีความเข้าใจด้านกฎหมายเป็นอย่างดี..ด้วยเหตุนี้คุณจะทำแบบนั้นได้ยังไง”

ชางกวนเจ้อก็สูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชาและดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเพราะถึงแม้ว่าเขาจะจากตระกูลชางกวนไปตั้งแต่ยังเด็กแต่ทักษะการต่อสู้ของเขาก็ไม่ได้อ่อนแอเลย..เขาชัดเจนว่าถ้าหากต้องการอยู่รอดในสังคมนี้เขาต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆดังนั้นเขาจึงไม่เคยละทิ้งการฝึกศิลปะการต่อสู้และเมื่อเขาเรียนอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาชางกวนเจ้อก็มักจะเข้าร่วมการแข่งขันชกมวยใต้ดิน ซึ่งประการแรกเพื่อฝึกความสามารถในการต่อสู้ของเขาและประการที่สองเพื่อหาค่าครองชีพและค่าเล่าเรียนนั่นเอง อาจกล่าวได้ว่าเขาอาศัยอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกามานานหลายปีโดยการพึ่งพาตนเองอย่างเต็มที่และไม่พึ่งพาตระกูลชางกวนเลย

ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูและฉีเยว่ก็เดินเข้ามาจากนั้นก็โค้งคำนับเย่เชียนด้วยความเคารพแล้วพูดว่า “สวัสดีครับคุณเย่!”

เย่เชียนก็พยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “หัวหน้าแผนกชางผมขอแนะนำนี่คือรองผู้จัดการสาขาคนใหม่ของบริษัทเรา..ฉีเยว่..เดิมทีเขาเป็นผู้จัดการแผนกโฆษณาของบริษัททะเลสี่ทิศและเขาก็เป็นคนที่ค้นพบช่องโหว่ในสัญญา..ผมคิดว่าเขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากเพราะงั้นผมเลยตั้งเงินเดือนเขาเอาไว้สูงและคุณกับเขาจะเป็นเพื่อนร่วมงานกันในอนาคต..ผมหวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี”

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ!” ฉีเยว่ยื่นมือออกมาอย่างสุภาพแล้วพูด แน่นอนว่าเขารู้จักชางกวนเจ้อเป็นอย่างดีเพราะแม้แต่พนักงานหลายคนของบริษัททะเลสี่ทิศยังไม่รู้จักชางกวนอู๋เต๋อและชางกวนเจ้อที่เป็นลูกชายอีกคนของประธานบริษัทเลยแต่ฉีเยว่กลับรู้เรื่องพวกนี้แล้วนับประสาอะไรกับชางกวนเจ้อ