ตอนที่ 922 รับช่วงต่อ

ตอนที่ 922 รับช่วงต่อ

หลังจากที่ชางกวนเจ้อรู้แล้วว่าข้อมูลที่เขาได้รวบรวมมานั้นถูกใช้โดยผู้อื่นและหุ้นของบริษัทในสาขาอื่นๆก็ถูกซื้อไปเขาจึงตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติควบคู่ไปกับความวุ่นวายในตลาดหุ้นนั้นทำให้เขายิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าในขณะที่เขาจัดการกับตระกูลชางกวนอยู่นั้นมีใครบางคนกำลังโจมตีเขาอยู่ในเวลาเดียวกัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังแต่เหตุการณ์ต่อเนื่องนี้ทำให้เขาตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติไป

เมื่อตอนที่เขาอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาเขาก็เป็นที่ปรึกษาทางการเงินที่อายุน้อยที่สุดในวอลสตรีทและเขาก็วิเคราะห์ธุรกิจอย่างถี่ถ้วน การที่หุ้นทั้งหมดอีก 40% ที่อยู่ในมือคนนอกนั้นหมายความว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่พอๆกับเขาและสิ่งที่สำคัญที่สุดคือชางกวนหยานยู่และชางกวนอู๋เต๋อเริ่มทำการโอนย้ายหุ้นกันตั้งแต่อยู่ที่มาเก๊าดังนั้นเขาจึงรู้ตัวว่ามันมีใครบางคนที่เคลื่อนไหวพร้อมๆกับเขาอยู่

ในเวลานี้เขาก็รู้ได้ว่าหุ้นในมือของเขาแทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยดังนั้นเขาจึงต้องใช้เวลาที่มีเพื่อโอนเงินทั้งหมดของบริษัททะเลสี่ทิศและในกรณีนี้ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นเจ้าของหุ้น 60% แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ได้แค่บริษัทเปล่าๆ

อย่างไรก็ตามบริษัททะเลสี่ทิศมีเงินทุนจำนวนมากและเกี่ยวข้องกับธุรกิจต่างๆมากมาย ดังนั้นการโอนเงินทั้งหมดในคราวเดียวจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ด้วยเหตุนี้ชางกวนเจ้อจึงต้องรีบจัดการเงินทุนบริษัทให้หมดก่อนที่ผู้ที่ฝ่ายบริหารของบริษัทจะจัดการประชุมคณะกรรมการและปรับโครงสร้างบริษัทอย่างเป็นทางการ เพียงแต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าทั้งหมดนี้จะถูกควบคุมโดยเย่เชียนและแน่นอนว่ามันค่อนข้างจะคาดไม่ถึงเพราะถ้าหากชางกวนหยานยู่ไม่ได้บอกเขาล่ะก็เขาจะไม่เชื่อเลยจริงๆ

หลังจากเข้ามาในบริษัทแล้วชางกวนเจ้อก็เหลือบมองพนักงานที่แผนกต้อนรับและพูดว่า “เรียกผู้จัดการฝ่ายทุกแผนกมาประชุมทันที” จากนั้นเขาก็หันไปมองชายสองคนที่ตามมาข้างหลังเขาและพูดว่า “เฝ้าทางเข้าเอาไว้และห้ามให้คนนอกเข้ามา!”

ความหมายก็ชัดเจนว่าถ้าหากเย่เชียนปรากฏตัวที่นี่พวกเขาต้องขัดขวางเย่เชียนเอาไว้ ชางกวนเจ้อรู้ดีว่าเวลาในการทำสิ่งต่างๆกำลังจะหมดลงดังนั้นเขาจึงต้องรีบและโอนเงินทั้งหมดของบริษัททะเลสี่ทิศโดยเร็วที่สุด สองคนนี้ไม่ใช่นินจาจากประเทศญี่ปุ่นแต่เป็นลูกนเองคนสนิทของชางกวนเจ้อเพราะหลังจากหลายปีผ่านไปเขาจะทำอะไรโดยไม่มีลูกน้องคนสนิทสองคนได้อย่างไร เหตุผลที่ชางกวนเจ้อเลือกที่จะร่วมมือกับนินจาญี่ปุ่นนั่นก็เพราะว่าเขาแค่ต้องการยืมพลังและเขาก็ไม่โง่พอที่จะมอบบริษัททะเลสี่ทิศให้กับชาวญี่ปุ่นเหล่านั้น เว้นแต่จะเป็นหัวหน้าของเขาเอง

แต่ตอนนี้การกระทำของเย่เชียนทำให้ชางกวนเจ้อตื่นเต้นและตราบใดที่เขาประสบความสำเร็จในการโอนเงินของบริษัททะเลสี่ทิศเสร็จแล้วมันก็จะเป็นบริษัทเปล่าๆที่ถูกส่งมอบให้กับเย่เชียนและยิ่งไปกว่านั้นเขาสามารถบอกชาวญี่ปุ่นเหล่านั้นว่าเขาล้มเหลวและบริษัทก็ถูกเย่เชียนยึดไป จากนั้นความโกรธเกรี้ยวและความแค้นเหล่านั้นจะถูกโอนไปยังเย่เชียนอย่างสมบูรณ์แบบ

ภายในรถเย่เชียนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ได้อย่างชัดเจนและเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “ดูเหมือนว่าชางกวนเจ้อคงจะประหม่าอย่างมากและสองคนนั้นที่หน้าประตูคงจะถูกส่งมาขัดขวางพวกเรา

หลี่เหว่ยก็มุ่ยปากและพูดว่า “ดูจากท่าทางแล้วทักษะของพวกเขาน่าจะไม่ธรรมดาแต่ชางกวนเจ้อนั้นประเมินเราต่ำเกินไปหน่อยนะ..เขาส่งคนแค่สองคนมาหยุดพวกเราเนี่ยนะ!..แล้วพวกนินจาญี่ปุ่นล่ะ?”

“ท้ายที่สุดแล้วที่นี่ก็เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าออกและฉันเดาว่าพวกนั้นคงไม่กล้าใช้นินจาเหล่านั้นอย่างเปิดเผยใช่มั้ย?..ไม่อย่างนั้นมันจะมีปัญหาอย่างแน่นอน” เฟิงหลานพูด

“ผมคิดว่าเขามีเหตุผลอื่นและผมก็เดาว่าชางกวนเจ้อคนนี้ไม่ต้องการให้พวกญี่ปุ่นเหล่านั้นรู้ว่าเขากำลังโอนเงินจากบริษัททะเลสี่ทิศไป..ถ้าผมเดาไม่ผิดเขาต้องการหันเหความสนใจของพวกญี่ปุ่นมาทางพวกเราและใช้พวกเราเพื่อยั่วยุพวกญี่ปุ่นเพื่อที่เขาจะได้นำเงินทุนทั้งหมดของบริษัททะเลสี่ทิศไปให้ตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ” เย่เชียนพูด

“ไอ้หมอนี่เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว..บอส!..เราควรทำยังไงดี?” หลี่เหว่ยพูด

“เร็วเข้า!..ยังอยากนั่งดูละครกันอยู่อีกเหรอ?” เย่เชียนกลอกตาไปมาแล้วเปิดประตูรถและเดินลงไป จากนั้นก็เดินตรงไปยังอาคารบริษัททะเลสี่ทิศ จากนั้นหลี่เหว่ยและเฟิงหลานก็ติดตามไปอย่างใกล้ชิด

เมื่อพวกเขาไปถึงประตูทางเข้าชายหนุ่มทั้งสองก็เหยียดมือออกเพื่อหยุดเย่เชียนเอาไว้และพูดว่า “ต้องขอโทษด้วยคุณไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาที่นี่”

“หลีกไปซะ!..สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติกำลังปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการและเราสงสัยว่ามีสายลับจากประเทศญี่ปุ่นยู่ที่นี่..หากไม่ให้ความร่วมมือพวกคุณทุกคนจะถูกลงโทษในข้อหาทรยศประเทศชาติ!” หลี่เหว่ยหยิบเอกสารในเสื้อของเขาออกมาแล้วอ้างสิทธิ์ของเจ้าหน้าที่อย่างลวกๆ

อีกฝ่ายอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผมต้องขอโทษจริงๆเพราะที่นี่คือพื้นที่ส่วนตัวและไม่ว่าคุณจะเป็นใครและต่อให้พวกคุณจะมาจากสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติก็ตามได้โปรดแสดงหมายค้นด้วย”