ตอนที่ 925 หน้ามืด

ตอนที่ 925 หน้ามืด

ไม่ใช่ว่าเย่เชียนต้องการพูดคำหยาบแต่นี่คือสิ่งที่เขาพูดในใจเพราะต่อหน้าหูวหนานเจียนเย่เชียนรู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นต้องแสร้งทำเป็นสุภาพแต่หูวหนานเจียนนั้นคือรองนายกรัฐมนตรีของประเทศจีนและเขาต้องมีความเข้าใจในตัวเองไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ยกหลานสาวให้เย่เชียนใช่มั้ย? ดังนั้นเย่เชียนจึงไม่จำเป็นต้องเสแสร้งและไม่จำเป็นต้องพูดคำที่ฟังดูสุภาพทางการใดๆ

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งเย่เชียนก็เติมชาให้ตัวเองอีกครั้งและจิบแล้วพูดว่า “รองนายกรัฐมนตรีหูวครับคุณเป็นปู่ของเค่อเอ๋อร์ดังนั้นฉันจะเรียกคุณว่าปู่เพราะถึงยังไงเราก็เป็นครอบครัวกัน..ผมคิดว่าคุณปู่โทรมาหาผมในวันนี้เพราะไม่ใช่แค่มาถามเรื่องพวกนี้หรอกใช่มั้ย”

หูวหนานเจียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้วมาคุยกันเถอะ..อันที่จริงวันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อคุยกับเอ็งในนามของประเทศและในนามของคนเฒ่าคนแก่..อันที่จริงฉันคิดว่าเอ็งคงรู้ดีว่าประเทศของเราต่อต้านการมีอยู่ขององค์กรใต้ดินมากและนี่คือความจริงที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้..พรรคการเมืองและรัฐบาลของเราจะไม่ยอมให้องค์กรและกลุ่มลักษณะนี้มีตัวตนอยู่”

เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า “ปู่คงไม่ได้จะจัดการผมใช่มั้ย?”

“ไม่หรอกเอ็งคิดมากเกินไปแล้ว” หูวหนานเจียนพูด “ถ้าฉันจะจัดการเอ็งฉันคงไม่มาคุยกับเอ็งหรอก..อันที่จริงเราทุกคนชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่เอ็งทำในประเทศจีนตลอดหลายปีที่ผ่านมาแต่เราก็ไม่ได้ขัดขวางอะไรเอ็งเลย..แต่ฉันคิดว่าเอ็งควรเข้าใจสักหน่อย อย่างแรกการที่หวงฟู่ชิงเตี๋ยนเข้าข้างเอ็งนั้นไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในชั่วข้ามคืนเลยดังนั้นเราจึงต้องการพิสูจน์ความจริงและข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่าเอ็งทำได้ดี..เพราะภายใต้เขตอำนาจของเอ็งองค์กรและกลุ่มต่างๆได้รวมกันและอยู่ในขอบเขต..อัตราการเกิดอาชญากรรมในสถานที่ต่างๆก็ลดลงอย่างรวดเร็วเช่นกันและคนทั่วไปก็สามารถรู้สึกปลอดภัยและมีชีวิตที่มั่นคงมากกว่าเดิม..พูดตามตรงเฮ้งนั้นมีส่วนช่วยอย่างมาก”

เย่เชียนไม่ได้พูดอะไรเพียงดื่มชาอย่างช้าๆเพราะเขารู้ว่าคำพูดของหูวหนานเจียนยังคงเป็นเพียงคำพูดบางส่วนและส่วนต่อไปจะเป็นหัวข้อหลักเท่านั้น

“สำหรับฉันแล้วในนามของรัฐบาลก็ต้องบอกว่าขอบคุณ” หูวหนานเจียนพูด “อย่างไรก็ตามการเอ็งนี่ก็ไม่ธรรมดาเลยนะ..ฉันว่าเอ็งเข้าใจที่ฉันจะสื่อใช่มั้ย?..เอ็งไม่เพียงแต่เป็นทายาทของตระกูลเย่เท่านั้นแต่ยังเป็นหลานของหม่าเต๋อหงอีกด้วย..เรามาสนิทกันให้มากกว่านี้กันเถอะเพราะฉันคิดว่าพวกเขาคงไม่อยากให้เอ็งเดินไปในทางที่ไม่เหมาะสมหรอก”

เย่เชียนขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ประเทศต้องการจัดการผมงั้นหรอ..คุณต้องการให้ผมทำอะไรกันแน่..ผมไม่รู้ว่านี่เป็นภัยคุกคามหรือการสนทนาเฉยๆ?”

“แน่นอนว่ามันแค่การพูดคุยกันเท่านั้นและฉันก็ไม่จำเป็นต้องข่มขู่เอ็งเลย” หูวหนานเจียนพูด

“คุณรังเกียจไหมถ้าผมจะสูบบุหรี่” เย่เชียนถาม ถึงแม้ว่าจะเป็นการถามแต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ขอความยินยอมจากหูวหนานเจียนเลย เมื่อเสียงนั้นจบลงเขาก็จุดบุหรี่ในปากของเขาและหลังจากสูบไปไม่กี่ครั้งเย่เชียนก็พูดอย่างช้าๆว่า “ประเทศต้องการอะไรกันแน่..คุณพูดออกมาตรงๆเลยก็ได้”

“ฉันจะพูดตรงๆเลยก็แล้วกัน” หูวหนานเจียนพูดต่อ “ประเทศต้องการให้เอ็งรับใช้ชาติและนี่คือสิ่งที่ฉันกับพวกผู้อาวุโสจะบอก”

“รับใช้ชาติเหรอ?” เย่เชียนยิ้มเบาๆแล้วพูดว่า “ขอโทษด้วยนะผมไม่เข้าใจความหมาย..ผมทำผิดอะไรหรือเปล่า?..อีกอย่างเครือน่านฟ้ากรุ๊ปของผมก็บริจาคเงินภาษีให้กับประเทศทุกปีและนอกจากนี้ผมก็ช่วยกวาดล้างองค์กรใต้ดินในเมืองเซี่ยงไฮ้และเมืองหนานจิง..นี่ไม่ได้เรียกว่าการรับใช้ชาติหรอกเหรอ?..ผมคิดว่ารองนายกรัฐมนตรีหูวนั้นก็รู้ดี”

เย่เชียนสรรพนามคำเรียกหูวหนานเจียนใหม่อีกครั้งโดยตั้งใจและเห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ได้ยอมรับหูวหนานเจียนสักเท่าไหร่และแน่นอนว่าหูวหนานเจียนจะไม่เข้าใจได้อย่างไร ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อกับเย่เชียนมาเป็นเวลานานแต่เขาก็สามารถรู้ได้จากหูวเค่อบวกกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นอย่างเปิดเผย

“เย่เชียนอย่าเพิ่งเข้าใจฉันผิดสิ” หูวหนานเจียนพูด

เย่เชียน โบกมือเพื่อหยุดหูวหนานเจียนแล้วพูดต่อ “รองนายกรัฐมนตรีหูวให้ผมบอกคุณตามตรงมั้ยว่าถ้าหากประเทศต้องการกำจัดผมจริงๆผมก็จะหนีออกนอกประเทศแล้วถอนเงินทุนและยุบธุรกิจทั้งหมดของเครือน่านฟ้ากรุ๊ป..โลกนี้มันกว้างใหญ่มากและผมก็คิดว่ามันยังมีที่ว่างสำหรับผมอีกเยอะ”