ตอนที่ 984 ยอมรับ

ตอนที่ 984 ยอมรับ

ผู้หญิงอย่างหลี่ซือนั้นช่างน่าสงสารเพราะคนที่มาจีบเธอนั้นไม่คำนึงถึงภูมิหลังและสถานะครอบครัวของเธอเลย เพียงแค่รูปลักษณ์ของเธอก็เพียงพอแล้วที่จะดึงดูดความสนใจของผู้ชายคนใดก็ได้และมันคงเป็นเรื่องโกหกที่จะพูดว่าเย่เชียนไม่สนใจเธอเลยเพียงแต่ในตอนแรกเย่เชียนเข้าหาเธอเพราะภารกิจดังนั้นจึงมีการต่อต้านทางจิตใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เย่เชียนก็เดินตามหลี่ซือกลับไปที่หอพักอย่างช้าๆและเห็นว่าเพื่อนร่วมห้องของหลี่ซือต่างก็ปลอบโยนและเกลี้ยกล่อมเธอ เมื่อเห็นเย่เชียนเดินเข้ามาพวกเธอก็มองเย่เชียนราวกับว่าเขาเป็นฆาตกรที่ชั่วร้าย

“นายเธอคนที่หลี่ซือชอบงั้นเหรอ?..เราทนกับนายไม่ไหวแล้วเพราะนายทำให้เพื่อนของเราเสียใจครั้งแล้วครั้งเล่า..นายดูซิว่าหลี่ซือทรมานมากแค่ไหน” เด็กสาวรูปร่างอ้วนพูดอย่างเกรี้ยวกราด

เย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะผงะและเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่นว่า “เอ่อ..พวกเธอช่วยออกไปก่อนได้หรือเปล่า?”

“ออกไปอะไรกัน..นี่นายยังทำร้ายหลี่ซือไม่พออีกเหรอ..คิดว่าตัวเองดีมาจากไหนกันเชียว..ผู้ชายก็มีอยู่ทุกหนทุกแห่งและมันก็ขึ้นอยู่กับหลี่ซือที่จะเลือกใคร…ทั้งครอบครัวและรูปลักษณ์ของเธอที่เพียบพร้อมแล้วเพราะงั้นจึงมีผู้ชายมากมายไล่ตามจีบเธอ” เด็กสาวรูปร่างอ้วนพูด

เย่เชียนก็ยิ้มอย่างขมขื่นและไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี “พวกเธอออกไปก่อนเถอะ” หลี่ซือเงยหน้าขึ้นแล้วพูดและสาวๆในหอพักก็ตกตะลึงไปชั่วขณะและพวกเธอก็เดินออกไป แต่ก่อนที่พวกเธอจะเดินออกไปพวกเธอต่างก็จ้องมองไปที่เย่เชียนราวกับว่าถ้าหากเย่เชียนทำหลี่ซือเสียใจอีกครั้งพวกเธอก็จะจัดการกับเขา

เมื่อเห็นเพื่อนๆเดินออกไปกันแล้วหลี่ซือก็ปาดน้ำตาของเธอและมองไปที่เย่เชียนแล้วถามว่า “นายต้องการจะพูดอะไร”

“ฉันไม่เป็นไรหรอก..นายไปได้แล้ว” หลี่ซือพูด

เมื่อได้ยินแบบนี้เย่เชียนก็พูดว่า “เมื่อกี้ฉันเข้าใจเธอผิดไป..ฉันขอโทษ”

“ฉันไม่เป็นไร..ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ” หลี่ซือพูด “ฉันโง่..ฉันทำตัวเองเพราะงั้นนายไม่ต้องกังวลไปหรอก” ถึงแม้ว่าน้ำเสียงชองหลี่ซือจะดูเฉยเมยและแต่ก็ยังมีความเศร้าในน้ำเสียงอยู่บ้าง

“ไม่ใช่..ฉันแค่ไม่อยากทำร้ายจิตใจเธอ” เย่เชียนพูดต่อ “จริงๆแล้วเธอเป็นคนดีและเธอก็สมควรได้รับความสุขที่แท้จริง..ถ้าจะพูดให้แบบชัดเจนคือฉันเป็นครเลว..เพราะงั้นถ้าเธออยู่กับฉันล่ะก็ในอนาคตเธอจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน..ซึ่งมันจะดีกว่าไหมถ้าเราจะทิ้งความทรงจำดีๆให้กันไม่ใช่จบกันแบบนี้?”

“อย่าพูดอะไรอีกเลย..ถ้านายไม่ชอบฉันนายก็สามารถพูดออกมาตรงๆได้โดยไม่ต้องหาข้อแก้ตัวอะไรทั้งนั้น..ใช่..ฉันชอบนายและถึงแม้ว่านายจะเป็นคนเลวจริวๆก็ตามถึงยังไงฉันก็ชอบนายอยู่ดี..ถ้านายไม่ได้ชอบฉันนายก็ไปเถอะ..ฉันจะหาวิธีลืมมันให้ได้เองไม่ต้องกังวลไปและฉันจะไม่ไปรบกวนนายอีกในอนาคต” หลี่ซือกัดริมฝีปากของเธอและพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหยุดน้ำตา แต่ยิ่งฝืนมากเท่าไหร่น้ำตาก็ยิ่งไหลมากเท่านั้น

ยิ่งหลี่ซือพูดแบบนี้เย่เชียนก็ยิ่งเศร้าและรู้สึกเจ็บปวดในใจอย่างอธิบายไม่ได้ จากนั้นเย่เชียนก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดว่า “พูดตามตรงนะฉันก็ชอบเธอเหมือนกันแต่ตอนนี้ฉันไม่สะดวกที่จะบอกอะไรกับเธอ..แต่..จะพูดยังไงดีล่ะ..แต่เธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าฉันมีแฟนแล้วและฉันก็จะบอกความจริงกับเธอว่าฉันมีแฟนมากกว่าหนึ่งคนด้วยและฉันก็รักพวกเธอทุกคน..เพราะงั้นฉันไม่อยากที่จะทำร้ายจิตใจเธอ..เธอรับเรื่องนี้ไม่ไหวหรอก”

เมื่อได้ยินแบบนี้หลี่ซือก็มองไปที่เย่เชียนด้วยความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังคิดเกี่ยวกับคำพูดของเย่เชียนและไตร่ตรองว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงหรือเปล่า แต่เห็นได้ชัดว่าดวงตาของเย่เชียนเต็มไปด้วยความจริงใจและดูไม่มีความโกหกเลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าหลี่ซือเองก็ได้พบกับหูวเค่อบนรถไฟแล้วแต่หลังจากนั้นไม่นานเย่เชียนก็มาที่มหาวิทยาลัยซีจิงและเธอเองก็เห็นว่าเย่เชียนนั้นไม่เหมือนนักศึกษาวิทยาลัยแต่อย่างใด ดังนั้นเธอจึงคิดว่าเย่เชียนอาจจะเลิกรากับแฟนสาวและมาที่เมืองซีจิงเพราะความโศกเศร้า นอกจากนี้เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลยเพราะถึงแม้จะรู้ว่าเย่เชียนมีแฟนแล้วแต่เธอก็ยังตกหลุมรักเขาอยู่ดี

หลี่ซือนั้นเกลีดมือที่สามอย่างมากเพราะพ่อของเธอแอบไปมีผู้หญิงข้างนอกและถึงแม้ว่าพ่อกับแม่จะไม่ได้หย่ากันแต่เธอก็ยังรู้สึกเจ็บปวด แต่หลี่ซือก็รู้ดีว่าพ่อของเขารักแม่ของเขาและเขายังคงรักเธออย่างสุดซึ้งไม่เช่นนั้นเขาก็คงจะทอดทิ้งลูกสาวอย่างเธอไปแล้ว

บางคนอาจคิดว่าเฉินฉิงหนิวโหดเหี้ยมแต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนแบบนี้และเขาก็รักภรรยาและครอบครัวของเขามาก ไม่ว่าเขาจะมีผู้หญิงอยู่ข้างนอกกี่คนแต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีอยู่เขาก็มอบและทุ่มเทให้กับครอบครัวของเขาเสมอ

ถ้าเธอสามารถเลือกได้แน่นอนว่าหลี่ซือจะไม่เลือกตกหลุมรักเย่เชียนอย่างแน่นอน แต่ทว่าความรักก็เป็นสิ่งที่ลึกลับมากและไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเธอเลยและเธอก็ตกหลุมรักเย่เชียนอย่างสมบูรณ์แบบ

“ฉันไม่สนใจหรอก..ตราบใดที่ฉันได้อยู่กับนายฉันก็พอใจแล้ว” หลี่ซือพูดต่อ “ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จไม่สามารถมีผู้หญิงเพียงคนเดียวได้หรอกฉันรู้ดี..พ่อของฉันเองก็มีผู้หญิงอยู่ข้างนอกหลายคนเหมือนกัน..เพราะงั้นขอแค่ฉันได้อยู่ในหัวใจของนายฉันก็มีความสุขแล้ว..ฉันไม่สนว่านายจะมีผู้หญิงกี่คน..ฉันแค่อยากมีไหล่ที่ฉันสามารถอิงได้เท่านั้น”

เด็กสาวที่เพียบพร้อมคนนี้สารภาพรักกับตัวเองอย่างตรงๆเพราะงั้นถ้าหากเย่เชียนไม่รู้สึกอะไรมันก็คงจะเป็นเรื่องโกหก ในเวลานี้เย่เชียนก็ยิ้มและโอบกอดหลี่ซือเอาไว้ ส่วนหลี่ซือก็ดิ้นรนอยู่สองสามครั้งจากนั้นเธอก็เลิกดิ้นรนและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความสุขในใจ