บทที่ 3 ย้อนอดีต

และในตอนนั้นเรื่องที่คาดไม่ถึงก็พลันเกิดขึ้น เมื่ออยู่ ๆ หยางซินก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงของใครคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับเสียงพูดคุยของชายหนุ่มหญิงสาวสองคน เธอรีบคายของออกจากปาก จากนั้นก็ดึงกางเกงของเขาขึ้นมา แล้วมุดเข้าไปใต้เตียงทันที ในขณะที่จางเฮ่อบังเกิดอารมณ์คั่งค้างเพราะเขาเกือบจะปลดปล่อยออกมาแล้ว

ให้ตายเถอะ สารเลวทั้งหมด! หยางซินน้องเมียสารเลวที่มาก่อกวนจนเขาเกิดอารมณ์ ส่วนเมียของเขาก็สารเลวที่กลับมาตอนนี้!

หยางเหมยที่เพิ่งกลับมาจากงานสังคมพร้อมกับผู้ชายคนหนึ่ง และผู้ชายคนนั้นก็คือหลินเว่ย พวกเขาสองคนเดินมาที่ห้องของจางเฮ่อ จากนั้นก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเปิดไฟดวงเล็ก

หยางซินเห็นเพียงขาของพวกเขา ดูเหมือนว่าคนทั้งคู่จะเมาไม่น้อย เมื่อเธอได้ยินหยางเหมยพูดกับจางเฮ่อว่า

"ในเมื่อพี่ไม่ยอมหย่าให้ฉัน ฉันก็จะให้พี่เห็นเรื่องสนุก ๆ และถ้าไม่ยอมหย่าอีก ฉันก็จะทำเรื่องนี้ทุกวันกับพี่หลินเว่ย"

จางเฮ่อลืมตาขึ้น อารมณ์ที่ถูกขัดเมื่อกี้หายไปเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นเมียสารเลว ควงชู้รักที่เคยเป็นเพื่อนสนิทของเขามายืนตรงหน้า

หลินเว่ยพูดว่า "นายอย่าหาว่าฉันใจร้าย เพราะนายใจร้ายกับฉันก่อน นายรู้ทั้งรู้ว่าฉันกับเสี่ยวเหมยรักกัน แต่นายยังสู่ขอเธอ วันนั้นฉันอ้อนวอนนายแทบตาย แต่นายกลับไม่สนใจ วันนี้ฉันจะทำให้นายเห็นว่า เสี่ยวเหมยเป็นของฉัน"

ในขณะที่จางเฮ่อจ้องพวกเขา สองมือกำแน่นด้วยความคับแค้นใจ ความรักที่เคยมอบให้กับหยางเหมยจบสิ้นไปหลายเดือนแล้ว ตอนนี้ระหว่างเขาและเธอมีเพียงความเคียดแค้นเท่านั้น

หยางเหมยหัวเราะลั่น มองสามีที่ผอมแห้ง ทั้งพิการ ทั้งไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง

"ทำไมล่ะ ไม่พูดเหรอ ได้ ฉันเกลียดที่พี่ทำหน้าแบบนั้น ทำหน้าเหมือนว่าฉันมันชั่ว ใช่ ฉันชั่วแล้วยังไง พี่ผิดสัญญาเอง พี่เคยบอกว่าถ้าแต่งกับพี่ฉันจะสุขสบายไปตลอดชีวิต ในเมื่อพี่ทำไม่ได้ทำไมยังไม่ยอมหย่าอีก"

ในตอนนี้หยางซินที่หลบอยู่ใต้เตียง ได้แต่พยายามเงียบให้มากที่สุด เธอไม่คิดว่าหยางเหมยจะทำเรื่องชั่วขนาดนี้ มิน่าล่ะ สกุลหยางจึงถูกจางเฮ่อทำลายไม่เหลือชิ้นดี

ทำไมเธอรู้น่ะเหรอ นั่นก็เป็นเพราะว่าเธอได้ตายไปแล้ว และย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง