บทที่ 178 หกปีผ่านไป...จดหมายของหวงเสี่ยวเหมย

บทที่ 178 หกปีผ่านไป…จดหมายของหวงเสี่ยวเหมย

เอี๊ยด…

เมื่อประตูเปิดออก สวี่หยางก็ก้าวเข้าไป

สวี่หยางมองไปที่ภรรยาทั้งที่นั่งอยู่บนเตียงในห้อง หัวใจของเขาก็รู้สึกคันยุบยิบ

ตื่นเต้นนิดหน่อย

“ภรรยาที่รักทั้งสอง รอคอยเจ้านานแล้ว”

พูดจบ เขาก็ใช้ไม้ตาชั่งสองอันบนโต๊ะ ยกผ้าคลุมสีแดงของทั้งสองคนขึ้น

“งาม งดงามมาก”

สวี่หยางส่ายหัวด้วยความซาบซึ้ง

“สามี เจ้าว่าระหว่างข้ากับไห่ถัง ใครงามกว่ากัน” หลินหวั่นชิงถามพลางหัวเราะ

ไม่ดีนี่คือคำถามที่ทำให้สิ้นชีวิตได้เลย ถ้าตอบไม่ดี อาจมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นได้

หลินไห่ถังลืมตาจ้องมองสวี่หยาง เม้มริมฝีปากเล็กน้อย คาดหวังให้สวี่หยางตอบ

“เอ่อ… พวกเจ้าสองคน ต่างก็มีดีต่างกัน ส่วนใครจะงามที่สุดนั้น ไม่ได้ ข้ายังดูไม่ละเอียด รอให้ข้าตรวจดูอย่างละเอียดก่อน”

หลังจากตอบผ่านไปได้อย่างสบาย ๆ สวี่หยางก็หัวเราะคว้าสุราที่กลางโต๊ะ หยิบจอกสุราสองใบยื่นให้พวกนาง

“มา ดื่มจอกนี้เพื่อเป็นการร่วมหอ แล้วพวกเราก็รีบไปพักผ่อนกัน”

สวี่หยางหัวเราะและรินสุราให้พวกนาง

“น่ารำคาญ ใจร้อนเสียจริง”

หลินหวั่นชิงเหลือบมองสวี่หยาง

หลินไห่ถังเป็นกังวลกล่าวว่า “ช่วยอ่อนโยนกับข้าด้วยนะ”

นางเพิ่งเป็นภรรยาได้ไม่นาน จะไปทนความรุนแรงของสวี่หยางไหวได้อย่างไรกัน

ร่ำสุราแล้ว สวี่หยางก็เอนกายลงบนเตียง ซ้ายก็กอด ขวาก็โอบ นั่งรับความสุขสมดังใจหมาย

ครานี้ สวี่หยางได้เคลื่อนไหวท่วงท่าพิสดารหลายครั้ง

โชคดีที่เตียงใหม่แข็งแรง จึงไม่มีปัญหาใด ๆ

หลินหวั่นชิงมั่นคงดุจหินผา สงบนิ่งมาก และยังปรารถนาจะเล่นต่ออีก

เพียงแต่ที่ลำบากก็คือ หลินไห่ถัง ร่างกายชาไปทั่วทั้งตัว

ท่วงท่าบางอย่าง นางไม่กล้าแม้แต่จะคิด ยังสามารถกลับหัวกลับหางได้อีก นี่ นี่ นี่…

โชคดีที่มีหลินหวั่นชิงคอยรับมืออยู่ ทำให้นางสบายใจขึ้นบ้าง

ในที่สุด เกือบชั่วยามก็สิ้นสุดลง

หลินไห่ถังแลบลิ้นน้อย ๆ ออกมา หลังจากได้นอนลงใหม่อีกครั้ง ร่างกายก็อ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง “สามี ข้ามิอาจคาดคิดว่าเจ้าจะมีท่วงท่ามากมายถึงเพียงนี้ เจ้าช่างเก่งอะไรเช่นนี้ ข้ารับแทบจะไม่ไหวแล้ว”

หลินหวั่นชิงกล่าวพร้อมกับหัวเราะ “ข้ามัวแต่เล่นจนเกินไปสักหน่อย เดี๋ยวข้าจะชดเชยให้ไห่ถังทีหลังนะ”

“อืม ถูกแล้ว ข้าจะต้องชดเชยให้เจ้าแน่ ๆ” สวี่หยางหัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง เขาก็รู้ว่าตัวเองออกแรงมากไปหน่อย เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้หลินไห่ถังเกิดเงาในใจ จึงปลอบว่า “ต่อจากนี้ไปสามีจะอ่อนโยนขึ้นแน่นอน”

“อืม”

หลินหวั่นชิงหาท่าที่สบายแล้วก็ผล็อยหลับไป

…

รุ่งเช้าวันถัดมา

สวี่หยางตรวจดูหน้าต่างระบบ

ไม่เลว ภรรยาสี่คน ได้คะแนนพิเศษคนละ 30 แต้ม

อย่างนี้ก็มีคะแนนพิเศษทั้งหมด 120 แต้มแล้วสินะ

ตอนนี้เขาได้คะแนนพิเศษอย่างน้อย 100 แต้มทุกวัน

เปิดดูคะแนนพิเศษ

[ชื่อ: สวี่หยาง]

[คะแนนพิเศษ: 800 แต้ม]

[ขอบเขตพลัง: ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นต้น]

[วิชายุทธ์: เคล็ดวิชาหล่อเลี้ยงปราณพฤกษาวารีขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: ลมหายใจหล่อเลี้ยงปราณ ศาสตร์ลับแห่งการรักษา)]

[วิชายุทธ์: ดัชนีฝังเข็มขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: เคล็ดดัชนีวิถี)]

[วิชายุทธ์: เคล็ดอำพรางกลิ่นอายขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: ติดตามกลิ่นอาย)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชามังกรขับขานขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: คลื่นกระแทกจิตเทวะ)]

[วิชายุทธ์ขัดเกลากายา: ตำราหล่อเลี้ยงกายาขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: ทนทานเท่าตัว)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดปลูกถ่ายพินิศวิญญาณขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: ภวังค์จิต)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดปลูกถ่ายวิญญาณขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: เนื่องจากระดับต่ำเกินไป การกระตุ้นคุณลักษณะจึงล้มเหลว)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชาเพลิงวิภาสขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: ลูกไฟคู่)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดมารทมิฬอเวจีขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นลักษณะเฉพาะ: กายาหมอก)]

[ทักษะ: วิชาศาสตร์ทำยันต์ขั้นเชี่ยวชาญ: 0/4000]

[พลังวิเศษ: ความเป็นอมตะ ]

[ความชอบของภรรยาหลินอวี้: 100+8]

[ความชอบของภรรยาเสิ่นม่านอวิ๋น: 99]

[ความชอบของภรรยาหลินหวั่นชิง: 100]

[ความชอบของภรรยาหลินไห่ถัง: 99]

…

สวี่หยางสังเกตว่าเมื่อแต่งงานความสนใจของหลินไห่ถังก็เพิ่มขึ้นเป็น 99 แต้มแล้ว

“อืม ต่อไปข้าก็รอคะแนนพิเศษเพิ่มขึ้น 4000 ก็จะสามารถเลื่อนขั้นศาสตร์ทำยันต์ได้แล้ว”

ช่วงเวลาที่เหลือกลับคืนสู่ความสงบสุข ชีวิตครอบครัวกลับเข้าสู่วิถีปกติ

การวาดยันต์ การฝึกตน การบำเพ็ญคู่ การเคียงข้างหลินไห่ถังกลั่นยาอีกครั้ง…

สิ่งสำคัญที่สุดคือการเคียงข้างเสิ่นหม่านอวิ๋นฝึกตน

เวลาผันผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

หกปีผ่านไปในพริบตา

วันหนึ่ง เสิ่นหม่านอวิ๋นหลับตาทำสมาธิเตรียมวาดยันต์ ทว่าทันใดนั้น นางก็ลุกขึ้นอย่างตื่นเต้นพร้อมส่งกระแสจิตถึงสวี่หยาง

“ข้ารู้สึกได้ว่ากำลังจะเคลื่อนขอบเขต”