บทที่ 65 เจ้ามีความสามารถเกี้ยวสวีจื่อรั่วได้

บทที่ 65 เจ้ามีความสามารถเกี้ยวสวีจื่อรั่วได้

“แน่นอนอยู่แล้ว” สวี่หยางพยักหน้า

“ประเด็นที่สอง ห้ามแตะต้องผู้หญิงเห็นแก่ตัวเป็นอันขาด” หลินอวี้เสริม “อวิ๋นเอ๋อร์ เจ้าก็พูดอะไรบ้างสิ”

“อื้ม เจ้าห้ามข้องเกี่ยวคนที่พัวพันกับชายอื่น”

“คนที่ป่วยหรือมีปัญหาก็ห้าม”

“คนที่บ้านมีปัญหาก็อย่าไปยุ่งเกี่ยวเช่นกัน ข้าไม่อยากให้สามีต้องไปพะวงเรื่องของผู้อื่น” เสิ่นม่านอวิ๋นเอ่ยคำ

สวี่หยางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก เขายังไม่ทันแต่งงานกับหญิงอื่น แต่เสิ่นม่านอวิ๋นก็คิดไปร้อยแปดพันเก้าแล้ว

เสิ่นม่านอวิ๋นเสริม “หากเจ้าเหงาหรือโดดเดี่ยวก็ต้องเลือกคนที่เสียพ่อแม่ไปแล้ว ส่วนด้านการบำเพ็ญนั้นไม่มีข้อกำหนดมากนัก เพราะหากการบำเพ็ญของสามีสูงเกินไปก็อาจจะไล่ตามไม่ทันก็ได้”

“ฮิฮิ…” หลินอวี้รู้สึกขบขันกับคำพูดของเสิ่นม่านอวิ๋น

ดวงตาของสวี่หยางเบิกกว้าง “ตามไม่ทัน?? เจ้าแน่ใจหรือ?”

เสิ่นม่านอวิ๋นยืดอกสวมสายคาดหน้าท้อง “เจ้ามีความสามารถเกี้ยวสวีจื่อรั่วได้”

สวี่หยาง “…”

เอาเถอะ จะแสร้งทำเป็นว่าไม่ได้พูดก็แล้วกัน

แต่เจ้ากำลังล้อข้าเล่นหรือ สวีจื่อรั่วคือคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลสวี นางจะต้องสร้างรากฐานในภายภาคหน้าอย่างแน่นอน หรืออาจถึงขั้นตั้งเป้าสู่ขอบเขตจินตาน

มันอาจต้องใช้เวลาอีกหนึ่งถึงสองร้อยปี

“แต่ในเมื่อตระกูลสวีเป็นฝ่ายแนะนำตัวกับสหายเต๋าสวี่ มันก็คงไม่แตกต่างกันมากนัก”

เสิ่นม่านอวิ๋นลูบแท่งมหัศจรรย์ขณะเอ่ยคำอย่างเบื่อหน่าย

สวี่หยางเกิดอารมณ์เล็กน้อยหลังจากถูกลูบไล้ก่อนจะขึ้นคร่อมเสิ่นม่านอวิ๋นอีกครั้ง “ดูเหมือนว่านับวันเจ้าจะยิ่งอาจหาญจนถึงขั้นกล้ามายั่วยวนข้า”

เสิ่นม่านอวิ๋นส่งเสียงครวญครางอย่างแผ่วเบาขณะกอดคอของสวี่หยางเอาไว้ นางได้แต่ส่งเสียงอู้อี้จนไม่เป็นภาษา

หลินอวี้สั่นสะท้านอยู่ข้างกาย “โหดร้ายยิ่งนัก…”

……

เช้าวันต่อมา สวี่หยางพึงพอใจเป็นอย่างมากที่ได้รับคะแนนพิเศษ 60 แต้ม

เขาทำการเปิดจอระบบ “ตำราหล่อเลี้ยงกายา”

[วิชายุทธ์ขัดเกลากายา: ตำราหล่อเลี้ยงกายาขั้นสมบูรณ์: 0/400]

คะแนนพิเศษที่ต้องการมากถึง 400 แต้ม

“เพิ่มแต้ม!!”

[วิชายุทธ์ขัดเกลากายา: ตำราหล่อเลี้ยงกายาขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ: ทนทานเท่าตัว)]

“นี่มัน…”

เมื่อเห็นรางวัลนี้ สวี่หยางก็ตะลึงงัน เพราะว่ามันยอดเยี่ยมเกินไป!

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงความทรงจำที่เกิดขึ้นหลังจากไปถึงขั้นปรมาจารย์

ในความทรงจำดังกล่าว เขาเดินตามชายแปลกหน้าเพื่อทำการบำเพ็ญบนภูเขา เนื่องจากอีกฝ่ายบอกว่าหากต้องการออกจากที่นี่จะต้องแข็งแกร่งและมีความอดทนเป็นเลิศ ดังนั้นตนเองจึงต้องทำการฝึกฝนร่างกาย

ด้วยเหตุนี้ เขาทำการฝึกฝนวันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า เวลาผ่านสิบปี ยี่สิบปีจนกระทั่งถึงห้าสิบปี

เนื่องจากร่างกายได้รับการฝึกฝนให้มีความแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ประกอบกับรากฐานที่คอยเกื้อหนุน ทำให้เขาเริ่มออกจากภูเขาลึก

เขาพบว่าความอดทนมากขึ้นจนสามารถวิ่งได้ในระยะทางที่ไกลกว่าแต่ก่อน

“นั่นคือประโยชน์ของทนทานเท่าตัวสินะ”

สวี่หยางปาดเหงื่อจากการพัฒนาพละกำลังในครั้งนี้

ทันใดนั้นเขาก็แย้มยิ้ม ทนทานเท่าตัวที่ว่าไม่เพียงแต่เพิ่มความอดทนเท่านั้น แต่ยังเป็นการเพิ่มช่วงเวลาการสร้างความสำราญอีกด้วย

“ภรรยาของข้าจะต้องมีความสุขแน่”

……

หลังจากเปิดประตูเพื่อเริ่มเปิดร้าน สวี่หยางก็ได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานเพิ่ม

ตระกูลสวีอาจได้รับความช่วยเหลือจากผู้บำเพ็ญเซียนจากตระกูลหวงกับปรมาจารย์ค่ายกลขอบเขตจินตานจากภายนอกเพื่อติดตั้งค่ายกลอสนีบาตระดับสี่

เพื่อให้ค่ายกลทำงาน ตระกูลสวีกับตระกูลหวงจึงต้องเก็บเป็นความลับ ดังนั้นจำนวนคนที่ทราบเกี่ยวกับมันจึงมีไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำ

แม้แต่สวีจื่อรั่วก็ทราบเรื่องนี้ในนาทีสุดท้าย

เป็นเพราะคำเตือนนี้เองที่ทำให้ตระกูลโจวกับกลุ่มเจ็ดคาบสมุทรถูกหลอก ไม่เพียงแต่จะสูญเสียกำลังคนเป็นจำนวนมากเท่านั้น พวกเขายังสูญเสียผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตจินตานไปอีกสองคนด้วย

ยิ่งกว่านั้น เพื่อให้ตระกูลโจวกับกลุ่มเจ็ดคาบสมุทรลงมือ ตระกูลสวีที่นำโดยสวีฉางหลงจึงออกเดินทางอย่างสง่างามไปยังทะเลสาบพานหยาง

หาไม่แล้ว หากเขายังอยู่ในเมืองฟาง ตระกูลโจวกับกลุ่มเจ็ดคาบสมุทรอาจไม่ลงมือเร็วขนาดนี้

ว่ากันว่าหลังจากโจวเฮ่าเทียนกลับไป อาการบาดเจ็บของเขาสาหัสจนอาจถึงขั้นขอบเขตถดถอย

หมายความว่าจักรพรรดิสัตว์ร้ายตระกูลโจวเหลือขอบเขตจินตานเพียงคนเดียว ซึ่งยอดฝีมือผู้นั้นก็ชราภาพ เกรงว่าคงไม่สามารถปกป้องตัวเองได้นาน

สองวันต่อมา ข่าวร้ายอีกข่าวมาจากจักรพรรดิสัตว์ร้ายตระกูลโจว

ตระกูลหลีแห่งโลกเซียนบุกทำลายที่มั่นของกลุ่มเจ็ดคาบสมุทร ทรัพย์สินทั้งหมดถูกปล้น

หลังจากทราบข่าว สวี่หยางก็ต้องถอนหายใจให้กับความโหดเหี้ยมของตระกูลหลีแห่งโลกเซียน

ในช่วงแรกที่สัตว์ร้ายตระกูลโจวกับกลุ่มเจ็ดคาบสมุทรอยู่ในสถานการณ์รุ่งเรืองถึงขีดสุด ตระกูลหลี่แห่งโลกเซียนซึ่งเป็นกึ่งพันธมิตรของตระกูลโจวถึงขั้นเตรียมพร้อมที่จะยั่วยุตระกูลสวี

คาดไม่ถึงว่าทันทีที่ความพ่ายแพ้ของสัตว์ร้ายตระกูลโจวปรากฏชัด ตระกูลหลี่แห่งโลกเซียนก็หันหอกมาโจมตีอดีตพันธมิตร

ตอนนี้กลุ่มเจ็ดคาบสมุทรถูกทำลายแล้ว

ข่าวนี้ทำให้ทุกคนในตระกูลสวีตื่นเต้นกันมาก

หัวหน้าตระกูลสวีอย่างสวีฉางหลงถึงขั้นประกาศด้วยตัวเองว่าเมืองฟางไม่ต้องจ่ายค่าเช่าเป็นเวลาสามเดือน แล้วสินค้าทั้งหมดของตระกูลสวีจะลดราคาถึงสองส่วน

ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอุ่น เมืองสวีเจียฟางจึงมีชีวิตชีวา ผู้คนที่เคยจากไปก็กลับมาคนแล้วคนเล่า ส่วนร้านค้าของสวี่หยางก็ได้รับหินวิญญาณมากกว่าห้าร้อยก้อนต่อวัน ทำให้ภรรยาทั้งสองฉีกยิ้มจนถึงใบหู

ทว่าสวี่หยางกำลังคิดถึงเรื่องอื่น

สรุปก็คือในความเห็นของเขา การต่อสู้ยังไม่จบ นั่นเพราะตนเองสังเกตเห็นว่าคนจากตระกูลสวียังคงเข้ามาซื้อสมุนไพรกับยันต์ที่เมืองชั้นในเป็นจำนวนมาก เพื่อเตรียมที่จะออกจากเมือง

“ดูท่าว่าตระกูลสวีในตอนนี้กำลังจะเริ่มโจมตีสัตว์ร้ายตระกูลโจวสินะ” สวี่หยางสรุป

อีกสามวันต่อมา ศิษย์หนุ่มผู้หนึ่งมาเยี่ยมสวี่หยางผู้กำลังทำงานอยู่ในทุ่ง

“สามี สวีเหวินเผิงมาหา”