เรื่องที่วานให้ช่วย

“เสร็จพี่ธีทางศาสนาแล้ว เรามาคุยเรื่องสำคัญต่อเลยนะคุณนิต” คุณหญิงพูดธุระต่อทันที

“ค่ะคุณหญิง”

“ฉันจะมาสู่ขอลูกสาวขอบคุณนิตยา ให้ไปเป็นภรรยาขอลูกชายได้ไหมคะ แล้วคุณนิตยาจะเรียกสินสอดเท่าไหร่”

“ตามแต่คุณหญิงเห็นสมควรเลยค่ะ”

“เสือจัดการสินสอดให้มันเหมาะสมด้วยนะ”

“ครับ”

“เรียบร้อยแล้วนะลูก แม่จะกลับเลย ต้องไปเตรียมงานทางนู้นอีก เวลาเดือนเดียวไม่รู้จะทันรึเปล่า ตาเสือนี่ก็ไม่เผื่อเวลาให้แม่เลย” คุณหญิงพูดพลางกุมขมับกับสิ่งที่ท่านต้องไปจัดการหลังจากนี้

“ขอบคุณมากครับแม่/ขอบคุณค่ะคุณแม่” เสือกับนิราก้มกราบลงตรงหน้า บุพการีทั้งหมด อย่างขอบพระคุณในความกรุณาของพวกท่าน

“เรียบร้อยแล้วนะครับ ผมต้องกลับก่อนนะครับ ต้องไปจัดการธุระต่อ” ภพรักบอกคนทั้งหมด ก่อนเขาจะส่งสัณญานบอกเสือให้ตามออกไปข้างนอก

“เดี๋ยวมานะครับ”

เสือเดินตามครอบครัวของภพรักออกไป ก่อนที่ภพรักจะหยุดลงตรงหน้าบ้านที่ค่อนข้างเงียบ เพราะทุกคนอยู่ในบ้านกันหมดแล้ว

“คนของผมได้ตัวคนทั้งสองมาแล้ว ตอนนี้ถูกกักตัวอยู่ในที่ดินของผม คุณจะจัดการยังไง” ภพรักถามเสือเบาๆ หลังจากเสือเดินออกมาด้วย เพื่อจะออกมาคุยเรื่องนี้กับเขา

“ผมแล้วแต่คุณ แต่ถ้าตายผมจ่ายค่าทำศพเอง” เสือไม่สนใจคนที่ภพรักพูดถึงสักนิด

เขาให้คนติดตามทับทิมตลอดเพื่อกันไม่ให้เธอกลับมาทำอะไรกับนิราอีก และสิ่งที่เขาคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าก็เกิดขึ้นจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นรวมมือกับตรินส่งคนมาดักจับนิราตั้งแต่คืนงานเลี้ยง แต่เพราะเขากันนิราไว้ทุกทาง และวางแผนไว้อย่างดี สองคนนั้นถึงเดินเข้ามาติดกับดักของเขาเอง

คนที่จะมาทำร้ายครอบครัวของเขา เขาไม่ปล่อยไว้หรอก ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน เป็นหรือตาย เขาทำได้ทั้งนั้น

“ช่วยปิดข่าวให้ผมด้วยนะครับ” ภพรักพูดด้วยท่าทีสบายๆ ไม่ได้รู้สึกเห็นใจชายหญิงที่ถูกคนของเขาจับขังไว้ท้ายไร่สักนิด

ชายหญิงที่สมสู่กันทั้งๆ ที่มีครอบครัวแล้ว ก็ควรเจอแบบนั้นแหละ เขาจะปล่อยให้พวกมันสมสู่กันจนพอใจอยู่ท้ายไร่ของเขานั่นแหละ