ของขวัญวันเกิด

“ก็ไปใกล้มันเองนะ”

เสือถึงกับต้องกลั้นขำ เมื่อนิราเอาหน้าออกจากสิ่งที่มันแข็งขืนใต้ร่มผ้าของเขา ก็เพิ่งจะ 31 วันนี้อะ ไม่ได้แก่สักหน่อย อะไรๆ มันยังแข็ง และแรงยังเหลืออยู่ แต่มันติดตรงที่เธอท้องนั่นแหละ เขาถึงต้องอดทนอดกลั้น

“จะไปรู้ไหมละ ว่ามันจะแข็งง่ายขนาดนั้น” นิราหน้ามุ่ยทันที เธอไม่ได้ตั้งใจ แค่จะขอบคุณพี่เสือ ไม่ได้จะยั่วให้เขาอยากเลยสักนิดเดียว

“ดูชุดที่ตัวเองใส่ก่อนเถอะ”

“ก็ชุดนี้พี่เสือเป็นคนเลือกอะ” ถ้าเธอเลือกมันไม่มีทางโชว์หลังขนาดนี้หรอก เธอเคยเลือกแบบมีแขนด้วยซ้ำ แต่พี่เสือไม่เอาไง พี่แกจะเอาแต่แบบนี้นั่นแหละ

“ก็ใส่แล้วสวยดี ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”

“แต่มันแข็งไม่ใช่เหรอคะ แบบนี้ก็ต้องลำบากมือตัวเองอีก” พูดแล้วนิราก็ขำ เธอไม่ได้จะแกล้ง แต่มันเป็นแบบนั้นทุกครั้งที่มันแข็ง และพี่เสือเลือกช่วยตัวเอง แทนการบังคับเธอให้ช่วยเขาสำเร็จความใคร่

“ใครบอกครับ วันนี้นิวต้องทำ เราจะทำกันเหมือนครั้งแรกนั่นแหละ” เสือบอกด้วยเสียงแหบพร่า ความรู้สึกที่ทำกับเธอครั้งแรกยังตราตรึงอยู่ในใจเสมอมา

และนั่นคงเป็นจุดเริ่มต้นของความรู้สึกทั้งหมดของเขา

“พี่รักนิวนะ เราอาจจะมีจุดเริ่มต้นที่ไม่ค่อยดี แต่พี่เชื่อว่าจุดจบของเราดีกว่าคู่อื่นๆ และต่อจากนี้มันต้องดีกว่านี้แน่นอน”

“นิวก็รักพี่เสือนะคะ” นิรากอดคนที่เธอรักแผ่วเบา

ตอนนี้เธอไม่ได้มีแค่พี่เสือแล้ว แต่มีทั้งครอบครัว ทั้งลูกของเขา ไม่ต้องเหนื่อยทำงานหามรุ่งหามค่ำอีกแล้ว แม้ต่อไปอาจจะต้องเหนื่อย เพราะงานที่เพิ่มขึ้น แต่รายรับที่ได้ มันต้องมากกว่าเดิมแน่นอน

เสือประทับจูบอ่อนโยนให้มันฝังแน่นตราตรึงในใจเธอ ที่เขาไม่พูด ไม่ใช่ว่าเขาจะรักเธอน้อยลง เขาพยายามแสดงออกให้เธอมั่นใจผ่านการกระทำมาตลอด และจะทำแบบเดิมตลอดไป

แก๊กกกกกก

“เสือ เจ้าอ้วนไม่ยอม”

เสือถึงกับชะงักจูบลง ก่อนจะเบี่ยงตัวมาบดบังใบหน้าของนิราไว้อย่างหวงแหน ทั้งยังมองคนที่เปิดประตูพรวดพราดเข้ามา แล้วถอนหายใจ

“แม่ครับ ประตูมันเคาะได้ คือถ้าเปิดมาเจอเสือทำอะไรที่มากกว่าจูบ แม่จะไม่หัวใจวายตายเหรอครับ” เสือกรอกตามองบนทันที เกือบพาเมียขายหน้าต่อหน้าแม่ตัวเอง เพราะลืมล็อกห้องแล้วไหมละ

“แม่ผิด??? ไม่รู้แหละเสือ เจ้าอ้วนไม่ยอมอยู่กับแม่เลย คืนนี้ดูเจ้าอ้วนด้วยนะ จบพิธิแล้ว แม่กลับเลยนะ” คุณหญิงทิพย์อาภาเดินมาใกล้เตียง ก่อนจะปล่อยแมวอ้วนลงบนเตียงที่เสือกับนิรานั่งอยู่

“ขอบคุณครับแม่”

“แม่ขอให้ลูกชายสุดที่รักของแม่มีความสุขนะลูก” ท่านยกมือลูบหัวลูกชายด้วยความรัก

เสือเป็นคนที่น่าสงสารที่สุด เพราะค่อนข้างกระด้างเย็นชา ต่างจากสิงค์ที่มีแต่คนรักคนเอ็นดู เพราะอ่อนโยนขี้เล่น แต่ตอนนี้เสือคนนี้คงจะมีความสุขสักที

เสือกับนิราก้มลงกราบที่เตียงตรงหน้าคุณหญิงก่อนท่านจะลูบหัวลูกทั้งสองแล้วเดินจากไป ทั้งยังล็อกห้องให้เสร็จสรรพ เพื่อไม่ให้คนนอกมารบกวนเวลาของบ่าวสาว