บทที่ 4

บทที่ 4

เสียตัวให้บอส

“โอ๊ยยย!!!! จะจอดทำไม่บอกกันก่อนเนี่ย”

เขาเบรกรถกะทันหันจนทำให้ศีรษะฉันกระแทกเข้าที่หน้ารถ ฉันต้องตั้งสติอยู่ครู่หนึ่งเพื่อให้ความเจ็บปวดทุเลาลง ยกมือขึ้นไปกุมที่กลางหน้าผากด้วยกลัวว่ามันจะแตกจนเป็นแผล แต่ยังโชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก จากนั้นจึงคลำหาแว่นตาที่หล่นลงไปวางแอ้งแม้งบริเวณเท้า เมื่อเห็นแล้วจึงหยิบมันขึ้นมาใส่อีกครั้ง

“ก็เธอบอกอยากจะลงไม่ใช่เหรอ...ลงไปสิ” เขาทำหน้ากวนยักคิ้วให้ฉันราวกับเป็นผู้ชนะในเกมนี้ รอยยิ้มหล่อทำให้ความโกรธของฉันหายเป็นปลิดทิ้ง มีโอกาสขนาดนี้แล้วจะไม่ปล่อยให้มันสูญเปล่าแน่ ร้อยทั้งร้อยถ้าหากผู้ชายโดนผู้หญิงจูบจะต้องรู้สึกดีบ้างล่ะน่า

“แต่ตอนนี้หนูไม่อยากลงไปแล้วค่ะบอส” ฉันทำเสียงยียวนกวนประสาทเขาคืนบ้าง

“เธอมันน่ารำคาญจริงๆ เฮ้อ...” เขาถอนหายใจเสียงดัง บ่งบอกว่ากำลังรำคาญฉันเต็มทน

“แล้วถ้าทำอย่างนี้จะรำคาญอยู่อีกไหมคะ” พูดจบฉันก็ตัดสินใจเลื้อยตัวเข้าไปนั่งบนตักเขาอย่างไม่ให้ตั้งตัว จากนั้นจึงยกมือขึ้นไปโอบรัดต้นคอไว้แน่น

“ธะ...เธอจะทำบ้าอะไร” ทำไมบอสที่น่าจะช่ำชองเรื่องอย่างว่ากลับมีท่าทีประหม่าอย่างนี้นะ หรือว่ามันเป็นแค่การแสดง...

“ก็หนูบอกแล้วไงคะว่าชอบบอส”

ใบหน้าเราทั้งสองอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดใบหน้ากันและกัน บอสกลืนน้ำลายลงคอจนเกิดเสียงบ่งบอกว่าเขาเองก็หวั่นไหวไม่น้อย

“อืม...”

ในช่วงเวลานั้นฉันจึงโน้มใบหน้าเข้าไปประกบจูบริมฝีปากเขาอย่างดูดดื่ม ช่วงแรกอีกฝ่ายไม่ยอมเปิดปากแต่ทว่าไม่นานก็ยอมให้ลิ้นของเราสัมผัสกัน เมื่อเครื่องเริ่มติดเขาก็เป็นฝ่ายรุกหนักขึ้น มือหนายกขึ้นมาบีบเคล้นเนินอกฉันแรงๆ ราวกับต้องการให้มันหลุดติดมือออกไป

“อื้อ...”

เขาส่งปลายลิ้นเข้ามาตวัดเลียหยอกล้อกับลิ้นของฉันอย่างสนุกสนาน ทุกอย่างดูผ่อนคลายมากขึ้น มีเพียงเสียงลมหายใจของเราทั้งสองดังระงมในรถ

บอสเลื้อยมือเข้าไปใต้ร่มเสื้อเพื่อสัมผัสกับเนินเนื้อ ในช่วงเวลานั้นฉันดึงสติกลับมาได้เสียก่อน ว่าต้องการเพียงแค่จูบเท่านั้นไม่ได้หวังจะให้มาถึงขั้นนี้

“พะ...พอก่อนค่ะบอส” ฉันผละใบหน้าออกมาอย่างเสียดาย ปล่อยมือที่โอบรัดต้นคอเขาลงมา เพื่อดึงมือเขาออกจากใต้ร่มเสื้อ

“ทำไมล่ะ...ชอบแบบนี้ไม่ใช่หรือ ฉันกำลังตอบสนองเธออยู่นี่ไง” เขาแค่นยิ้มออกมาอย่างพอใจ