ตอนที่ 123 ช็อคไม่หยุด

ตอนที่ 123 ช็อคไม่หยุด

ปิยะไม่คิดแบบนั้นแล้วยิ้ม พูด: “อย่าห่วงไปเลย ยังไงถึงไม่เอาคืน พวกเธอก็รังแกฉันไม่หยุดอยู่ดี พอเป็นแบบนี้แล้ว ทำไมฉันต้องหลบๆซ่อนๆเหมือนกับเต่าให้พวกเธอมาค่อยรังแกฉันด้วย? ต่อไปไม่ว่านิทัศน์จะปกป้องพวกเธอยังไง ฉันก็จะไม่ยอมพวกเธอแล้วเหมือนกัน” พึ่งผ่านเหตุการณ์ที่สนุกมา ปิยะคิดได้แล้ว เธอก็ไม่เชื่อว่าคนอย่างนิทัศน์จะทำเพราะเปลือกนอกที่สวยงามแต่ข้างในไม่มีอะไรเลย ถึงจะเป็นอย่างนั้นจริง นั่นก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการเหมือนกัน……

ผ่านไปหลายนาที การแข่งขันการประมูลเริ่มขึ้นสักที

ปาลีและปิยะกลับไปยังที่ของตัวเอง อีกคนกลับไปยังภาสวร อีกคนกลับไปทางนิทัศน์

แค่เริ่มต้น ทุกคนทั่วสารทิศแย่งการประมูลอย่างดุเดือด ค่าเงินการประมูลค่อยๆสูงขึ้นเรื่อยๆ คนที่แย่งประมูลก็ลดน้อยลงๆ จนถึงสุดท้าย เหลือเพียงภาสวรและนิทัศน์

ทั้งสองดูเหมือนจะเจอกัเข้าอีกแล้ว ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน จนถึงสุดท้ายถึงจุดที่ราคาไปสูงกว่านี้ไม่ได้แล้ว สุดท้าย นิทัศน์ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ และขยับเนกไทที่อยู่ตรงคอไปมา พูดเสียงพึมพำ: “บ้าเอ้ย!”

ทุกครั้งที่ภาสวรได้ยินมูลค่าเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยจนถึงหนึ่งล้านก็หมายความว่านิทัศน์ต้องเพิ่มสูงกว่าเป็นหนึ่งเท่า อีกอย่าง ตอนนี้ค่าเงินมูลค่าก็ใกล้ถึงงบที่กำหนดแล้ว ถ้ายังเพิ่มอีกต่อไป ก็คุ้มกับที่สูญเสียไปเหมือนกัน

แต่พอเห็นปาบีที่นั่งข้างๆกับภาสวร ในใจของนิทัศน์เหมือนมีเสียงร้องอะไรสักอย่าง เขานิทัศน์ห้ามแพ้ให้กับภาสวรเด็ดขาด

จากนั้นภาสวรก็ยกมือขึ้นแข่งกับภาสวรต้อไปเรื่อยๆ

สุดท้าย ปาลีที่อยู่ข้างภาสวรทนดูไม่ได้อีกต่อไป สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลพูดกับภาสวรว่า: “ผู้จัดการคะ ราคาเสนอของเราจะเกินงบประมาณแล้วนะคะ ถ้ายังต่อราคาลงไป ถึงแม้ว่าจะได้รับรางวัลจากบริษัทยีเมดี๊ กลัวว่ามันจะมากเกินไป ไม่คุ้มที่จะเสี่ยงเลยคะ”

กิจติเห็นด้วยกับความคิดนี้ และพูดโน้มน้าวไม่กี่คำ เพราะเป็นเลขาของภาสวร เขามีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบคือเตือนภาสวรให้เลือกทางที่ถูกต้อง แน่นอนการตัดสินใจสุดท้ายแล้วภาสวรก็ต้องเป็นคนตัดสินใจเอง ปาลีและกิตติที่นั่งอยู่ข้างๆหาวิธีพูดโน้มน้าว แต่ภาสวรถนิ่งเฉยใจเย็น คิดแล้วคิดอีก แล้วพูดออกมาอย่างอบอุ่น: “ฉันตกลงกับใครบางคนแล้วว่าฉันต้องส่งยีเมดี๊ให้เธอ ดังนั้น ฉันเลยต้องเอามาให้ได้ ไม่ว่าจะเสียไปมากเท่าไหร่ก็ตาม”

สิ้นเสียง ปาลีตกใจครู่หนึ่ง พอคิดๆดูแล้วว่าคนๆนี้ ก็คงเป็นผู้หญิงในใจของภาสวรที่ไม่เคยลืมสินะ!

ในขณะนั้น ไม่มีการพูดอะไรเกิดขึ้น