ตอนที่ 16 ไปคลับครั้งแรก

ตอนที่ 16 ไปคลับครั้งแรก

ไม่ใช่เพราะเสียงทำนองนี้จะทำให้เธอเศร้าเสียใจ แต่มันน่ารังเกียจ น่ารังเกียจเป็นที่สุด แถมยังทำให้พ่อแม่ที่นอนหลับไปแล้วอยู่อีกห้องหนึ่งตื่นอีกด้วย

“ไอ้หยา คุณดูสิ ลูกสาวแสนดีที่คุณเลี้ยงดูฟูมฟักมาน่ะ ดึกดื่นป่านนี้ ยังจะมาร้องซะเสียงดัง แถมยังไม่กลัวเพื่อนบ้านจะได้ยินเอา เธอช่างไม่รู้จักอายจริงๆ!”

แม่ที่ถูกเสียงของขวัญชีวีปลุกให้ตื่นหน้าแดงจัด ร่างกายร้อนผ่าว

เธอคิดไปเองว่าคนที่ร้องคือปาลี เพราะยังไงเธอก็ไม่คิดว่าขวัญชีวีจะปีนขึ้นเตียงพี่เขยตัวเอง

พ่อเองพอฟังแล้วก็รู้สึกเขินอาย“นอนเถอะนอนเถอะ พวกเราอย่าไปยุ่งเรื่องของลูกเลย ยังไงมันก็เป็นเรื่องในห้องส่วนตัว”

ถึงอาจจะเป็นแบบนั้นได้ก็ตาม แต่ในใจของพ่อก็ยังอดสงสัยไม่ได้ เขาเลี้ยงดูปาลีเองกับมือ ลูกคนนั้นไม่ว่าเมื่อไหร่ก็เป็นคนค่อนข้างหวงเนื้อหวงตัว ทำไมคืนนี้ถึงได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้กันนะ?

แม่จะไปนอนหลับลงได้อย่างไร เธอรู้สึกร่างกายร้อนผ่าวมีความต้องการเนื่องจากได้ฟังเสียงร้องของขวัญชีวี สะกิดร่างของ สามีที่อยู่ข้างกาย เอ่ยอย่างเขินอาย“นี่คุณดูสิ... พวกเราไม่ได้ทำอะไรแบบนี้กันมาก็น่าจะเดือนนึงแล้วนะ ยังไงตอนนี้พวกเราก็น่าจะ.......”

“เรื่องแบบนี้............ ไม่ดีหรอกมั้ง ให้ลูกได้ยินอะไรแบบนี้มันไม่ดีนะ”พ่อส่ายหน้ารัว

“พวกเขา มีใจที่ไหนมาได้ยิน ไม่ได้ยินที่พวกเขาทำกันร้อนแรงขนาดนั้นเหรอ มาทำเถอะน่า!”แม่พูดจบก็มุดเข้าไปใต้ผ้าห่ม

“ช้าก่อน ช้าก่อน แก่ๆ กันแล้วทำไมยังใจร้อนขนาดนี้อะ......”พ่อบ่นเสียงเบาอย่างอายๆ

ถึงแม้ว่าพ่อแม่จะพยายามลดเสียงกิจกรรมของพวกเขาลง แต่ปาลีเองก็ยังคงได้ยินนิดหน่อยอยู่ดี

ทันใดนั้น เธอรู้สึกทั้งโกรธทั้งอายขึ้นมา เวลาอย่างนี้ พ่อแม่ก็ยังจะมาร่วมสนุกด้วยอีก น่าโมโหจริงๆ

ปาลีเอาผ้าห่มห่อตัวเองไว้ เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วเข้าไปหลบข้างใน ถึงเสียงจะเบาลงมากแล้ว แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ทะลุเข้าหูมา

ตอนนั้น ปาลีก็นึกถึงดนุพล ผู้ชายอบอุ่นแสนบริสุทธิ์คนนั้น“เวลาแบบนี้ ไม่รู้เขากำลังทำอะไรอยู่กันนะ?”

ปาลีขดตัวในตู้เสื้อผ้า ในสมองนึกถึงภาพในคืนวันนั้นที่เธอกับดนุพลถลำลึกโหยหาซึ่งกันและกันมากขึ้นทีละนิด ภายในใจลึกๆ ยิ่งคิดถึงดนุพลมากขึ้นเรื่อยๆ

คืนนี้ ปาลีนอนไม่หลับ ครึ่งแรกของคืนต้องมาทนฟังเสียงของรฐากับขวัญชีวี อีกครึ่งคืนหลัง.....ในหัวเธอมีแต่ใบหน้าของดนุพล ไม่ว่ายังไงเธอก็นอนไม่หลับ

แล้วสถานการณ์แบบนี้ ก็เกิดขึ้นสามวันติดต่อกัน

ทุกๆ คืนรฐากับขวัญชีวีก็เอาแต่ทำและกรี๊ดร้องอยู่ห้องข้างๆ เสียงดังจนเธอนอนไม่หลับ สุดท้ายแม่เองก็ทนไม่ไหว พอตอนเช้าก็เรียกรฐากับปาลีมาคุย ให้พวกเขาระวังและลดเสียงลงหน่อย

รฐาพยักหน้ายอมรับด้วยรอยยิ้ม