ตอนที่ 222 มหานครที่หรูหรา

อนที่ 222 มหานครที่หรูหรา

และในรถ ที่นั่งอยู่ยังมีธวัฒน์และปิยะอยู่ด้วย

เมื่อปาลีขึ้นรถ ธวัฒน์ก็เหยียบคันเร่ง รถมุ่งตรงไปสนามบินด้วยความเร็ว!

ปิยะที่กังวลใจค่อยเข้าไปใกล้ปาลีและถามเบาๆว่า “ปาลี เมื่อกี้เธอเข้าไปพูดอะไรกับโสรจ?”

ปาลีก้มหัวลงเล็กน้อย และยื่นเช็คสิบห้าล้านบาทที่ได้มาจากโสรจใส่ไปในมือของปิยะ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “สิบห้าล้านบาทนี้ ปิยะห้าล้านบาทเธอเก็บไว้ไว้รักษาน้องชายเธอ ตั้งแต่นี้ต่อไปก็ออกมาจากนิทัศน์เถอะ ที่เหลือสิบล้านบาท เธอช่วยฉันบริจาคให้กับมูลนิธิเด็กยากไร้เพื่อสวดภาวนาบุญกุศลแก่ลูกที่ยังไม่เกิดของฉันและหวังว่าอนาคตของเขาจะเจอครอบครัวที่ดีในชีวิตต่อไป

หยิบเงินก้อนใหญ่ที่เพิ่งได้มา ปิยะตกใจจนหน้าถอดสี“เงินเยอะขนาดนี้......เธอเอามาจากไหน?”

“ฉันเอามาจากโสรจ”

ปาลีพูดอย่างไม่มีอะไรคลุมเครือ

พอได้ยินแบบนั้นจึงทำให้ธวัฒน์และปิยะตกใจตามๆกัน

“ปาลี....ทำไมเธอ.......”

ปิยะมองไปที่หน้าปาลีด้วยความไม่เชื่อ ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ว่าแววตาของปาลีเมื่อกับตอนนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

“ทำไมเหรอ หรือเธอจะอยากพูดว่า ฉันไม่ควรเอาเงินพวกนี้มา?”

ปาลียิ้มจืดๆ “ถ้าเรื่องนี้เป็นเมื่อก่อน ต่อให้ตายฉันคงรับไม่ได้ แต่ตอนนี้......ฉันคิดจนเข้าใจแล้ว บางครั้งจริงๆแล้วคนเราไม่ต้องแข็งกระด้างขนาดนั้น ในเมื่อฉันจะไปแล้วฉันไม่สามารถไปอย่างเงียบ ๆ มันเห็นได้ชัดว่าถูกไปสำหรับโสรจ ตอนนี้ฉันสามารถเรียกเงินจากเธอได้แค่สิบห้าล้าน แต่ว่าหลังจากนี้.......เธอจะจ่ายให้ฉันได้มากกว่านี้

ตั้งแต่แรกที่ไปหาโสรจเพื่อเอาเงินจำนวนนี้ ปาลีก็อยากที่จะนำเงินนี้เก็บไว้ใช้เอง แต่เงินของโสรจต่อให้จะตายปาลีเธอก็ไม่ใช้ ธวัฒน์ ปิยะพอได้ยินแบบนั้น รู้สึกตกใจเล็กน้อย ปาลีตอนนี้เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆ และการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่กระนั้นก็มีความคึกคักมากยิ่งขึ้น

ปิยะไม่พูดอะไรมากเรื่อง เพราะเนื่องจากการกระทำแบบนี้ของปาลี ยกมือขึ้นจับไปที่มือที่เย็นเล็กน้อยของปาลี “เธอไม่ใช้เงินของปาลี ฉันจะไปใช้ได้ยังไง ผู้หญิงที่น่ารังเกียจแบบนี้ เงินของเธอ ฉันก็รังเกียจ เงินสิบห้าล้านบาทนี้ ฉันจะช่วยเธอเอาเงินทั้งหมดบริจาคให้กับมูลนิธิเด็ก ส่วนเรื่องน้องชายยังมีนิทัศน์ ในใจฉันก็รู้สภาพดี เธอไม่ต้องกังวลไป”

ปาลีพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก และไม่พูดอะไร หลับตาลง และเอนกายบนเก้าอี้แล้วหลับตา

ขณะนี้เธออดที่จะคิดถึงฉากตอนที่ออกจากโรงพยาบาลไม่ได้

เมื่อคืนที่อยู่กับดนุพลด้วยความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ทั้งสองเหนื่อยจนไม่มีแรงในที่สุด เหนื่อยจนหลับกันลึก

วันที่สองที่ตื่นขึ้นมา ดนุพลตื่นเต้นมาก รู้สึกตื่นเต้นคึกคักที่จะเอาข่าวที่เธอตื่นไปบอกให้กับทุกคนฟัง แต่ถูกเธอขัดไว้