ตอนที่ 243 ไม่สามารเป็นศัตรูได้

ตอนที่ 243 ไม่สามารเป็นศัตรูได้

ปาลีเอียงหัวคิดเล็กน้อย พร้อมกับยิ้มแล้วเดินไป

ในเวลานี้ ที่โต๊ะข้างๆจักรกฤษนั้นเป็นผู้หญิงวัยกลางคนสองคนแต่งตัวมีระดับกำลังนั่งอยู่ พวกเขาสองคนต่างก็พาเด็กที่อายุประมาณ 6-7 ขวบมาด้วยสองคน เด็กทั้งสี่คนกำลังเล่นกันอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ ทั้งหัวเราะคิกคักและร้องไห้เสียงดัง

ดังนั้น เมื่อปาลีเดินมาถึงข้างหลังของจักรกฤษแล้ว เขาเลยยังไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอเลย

แต่วิสาข์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามจักรกฤษ ก็อดไม่ได้ที่จะมองปาลีด้วยสีหน้าแปลกๆ จากนั้นก็ทำมือบอกจักรกฤษว่ามีคนมาข้างหลังเขาแล้ว

จักรกฤษเห็นท่างทางของวิสาข์ แม่เขาแล้วนั้น จึงหันหัวไปดู ทันใดนั้น ทั้งตัวเขาก็แข็งราวกับรูปปั้น

“ ป …… ปาลี ? ”

จักรกฤษไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่จู่ๆก็ปรากฏด้านหลังของเขาตอนนี้นั้นจะเป็นปาลี ผู้ชายที่ห่วงรูปลักษณ์ของตัวเองมาโดยตลอด ในตอนนี้กลับอ้าปากเป็นรูปตัวโอ

“ ท่านชาย ไม่เจอตั้งหลายปี หล่อเหลาขึ้นเยอะนะ ! ”

ปาลีมองไปที่ชายร่างใหญ่ที่สวมเครื่องแบบทหารด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ไม่เจอตั้งสี่ปี จักรกฤษทั้งสูงขึ้น หล่อขึ้น

พูดถึงจักรกฤษ เขาไม่ได้เป็นศัตรูกับปาลีมากนัก พูดได้ว่า ในเมืองนี้ จักรกฤษคือหนึ่งในไม่กี่คนที่ปาลีเธอไม่ได้เกลียดจนจำฝังใจ

แต่ว่า จักรกฤษเป็นน้องชายของโสรจ ดังนั้น ความคิดริเริ่มของปาลีในขณะนี้ ไม่ได้ถูกกำหนดเป้าหมายอย่างแน่นอน

“ เธอ….. เธอคือปาลีจริงๆ ? พระเจ้า นี่เธอกลับมาเมื่อไหร่ ? ”

จักรกฤษลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ สีหน้าของเขาตะลึงเหมือนได้เห็นโลกใหม่

ปาลีอยากจะหัวเราะกับการแสดงออกที่เกินจริงของจักรกฤษ แต่เธอยังมีมารยาทพอที่จะยิ้มเบาๆแล้วพูดว่า : “ กลับมาเมื่อวาน ฉันนัดกับคนคนหนึ่งมาคุยกันที่นี่ ไม่คิดว่าจะมาเจอคุณพอดี ไม่ทราบว่าคนนี้คือ ? ”

พูดจบ ปาลีก็ชี้ไปที่วิสาข์ที่นั่งอยู่ตรงหน้าจักรกฤษ

“ แม่ผม ! ”

จักรกฤษยังตกใจกับการกลับมาของปาลีอยู่ เลยตอบกลับคำถามเธอไปโดยไม่รู้ตัว