ตอนที่ 246 ค่อยๆกดดัน

ตอนที่ 246 ค่อยๆกดดัน

ถึงแม้ว่าในตอนนี้ปาลีจะยังไม่รู้ แต่ว่า สองขาของขวัญชีวีนั้นอ่อนแรง จนเกือบจะล้มลงไป

เมื่อวิสาข์เห็นขวัญชีวีจ้องมองปาลีอย่างไม่กระพริบตา เธอเอื้อมมือไปดึงขวัญชีวีมานั่งข้างๆเธอ “ เด็กคนนี้นี่ทำไมมองจ้องคนอื่นแบบนั้นล่ะ มานี่ แม่จะแนะนำให้ คนนี้คือ คุณผู้หญิง Zoey เป็นเพื่อนของจักรกฤษ ”

“ Zoey……. ”

ขวัญชีวีพึมพำตามเบาๆ และเมื่อเห็นปาลีกำลังจะอ้าปากพูด เธอก็รีบลุกขึ้นทันที และพูดอย่างรีบร้อนว่า : “ แม่ เมื่อกี้หนูรีบมามาก ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน ”

ในขณะที่พูด เธอก็ขมวดคิ้วแล้วมองไปที่ปาลี บอกเป็นนัยว่าให้ปาลีไปพร้อมกับเธอด้วย

ปาลีเธอมีคำถามมากมายในใจ ดังนั้น เธอจึงพูดตามต่อว่า : “ ฉันก็อยากจะไปด้วยอยู่พอดี พวกเราไปด้วยกันเถอะ ”

ดังนั้น ในสายตาของวิสาข์และจักรกฤษ เธอทั้งสองลุกออกไปจากที่นั่งอย่างเป็นมิตรกัน

ทันทีที่เข้าไปในห้องน้ำ ขวัญชีวีเธอก็ทำการตรวจดูห้องน้ำทุกห้อง หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าไม่มีใคร เธอก็เดินไปล็อกที่ประตูใหญ่อย่างแน่นหนา สุดท้าย หันไปมองจ้องปาลีที่ยืนอยู่ที่เดิม และกัดฟันพูดว่า : “ เธอไม่ใช่ว่าไปแล้วหรอ ไปแล้วจะกลับมาอีกทำไม ? ”

คตที่สวยงามสูงส่งมากขึ้นหลายเท่ากว่าเมื่อก่อน มองดูความอิจฉาริษยาจนแทบคลั่งของเธอ ในเวลาเดียวกันก็เก็บความกังวลกลัวไว้ไม่อยู่

สองมือของปาลีนั้นจับไปที่ไหล่ และมองไปที่ขวัญขีวีที่กระสับกระส่ายด้วยความเย็นยะเยือก จนกระทั่งเห็นว่าขวัญชีวีนั้นกลัวจนสองขาสั่นควบคุมไม่อยู่อีกครั้ง ปาลีจึงพูดขึ้นอย่างช้าๆว่า : “ เธอกำลังกลัว ! กลัวฉันอยู่หรือเปล่า ? ดูเหมือนว่าฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรกับเธอเลยนะ ? ”

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ใต้สายตาที่เงียบสงบของปาลีจนแสดงอาการขี้ขลาดออกมานั้น ขวัญชีวีก็รู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก สองตาเธอจ้องไปที่ปาลีอย่างเป็นฟืนเป็นไฟพร้อมกับพูดด้วยความโกรธและเสียงดังว่า “ ฉันน่ะหรอกลัวเธอ ? ตลกละ ตั้งแต่เล็กจนโต มีครั้งไหนไหมที่เธอชนะฉัน ฉันจะไปกลัวเธอได้ยังไง ฉันแค่ประหลาดใจก็เท่านั้น ปีนั้นเธอหายตัวไปแบบเงียบๆ ทำไมถึงไม่หายไปตลอดเลยล่ะ เธอจะกลับมาทำอะไรอีก ที่นี่ไม่มีใครต้อนรับเธออยู่แล้ว ฉันขอบอกเลยว่าเธอมาจากทางไหนก็กลับไปทางนั้น ไม่อย่างนั้นถึงเวลาก็จะถูกคนอื่นรังแกอีกจนเหมือนตายทั้งเป็น ฉันละไม่อยากจะขายหน้าไปพร้อมกับเธอ ”