ตอนที่ 342 รอยแผลเป็น

ตอนที่ 342 รอยแผลเป็น

ปาลีอุ้มนิวิฐขึ้นมาและหอมไปหลายที หลายวันไม่เจอเด็กน้อย เธอคิดถึงจะตายแล้ว

ดนุพลที่อยู่ข้างๆมองด้วยรอยยิ้ม เขารู้ว่าปาลีปกปิดเขาเรื่องต่างๆของเด็กน้อยนิวิฐคนนี้ไม่น้อยเลย แต่ไม่รู้ทำไม เขาถึงชอบเด็กคนนี้ ตอนที่เขายิ้มออกมานั้นน่ารักมาก ถ้าหากไม่ใช่ว่าไม่สนิท เขาอยากจะเข้าไปหยิกสักครั้ง

เมื่อนิวิฐเห็นว่าดนุพลยิ้ม เลยทำตาโต จากนั้นก็แลบลิ้นใส่ดนุพล และทำหน้าผีน่ารักใส่

ดนุพลชอบเขาเข้าแล้ว จึงไม่สามารถห้ามใจได้และพูดกับปาลีว่า : “ ให้ผมอุ้มหน่อยสิ ! ”

ปาลีพยักหน้าด้วยความสับสนเล็กน้อย ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ดนุพลไม่เคยอุ้มนิวิฐเลย

กลับไม่คิดเลย ว่าเด็กน้อยในอ้อมแขนของปาลีนั้นจู่ๆก็แบมือยื่นออกไปทางดนุพล จากนั้นก็พูดขึ้นว่า : “ นิวิฐไม่ใช่จะยอมให้ใครอุ้มง่ายๆ ดูแล้วคุณก็หล่อดี ผมให้โอกาสครั้งหนึ่ง อุ้มหนึ่งครั้งหนึ่งร้อยบาท ครั้งนึงหนึ่งนาที ! ”

หลังจากที่เขาพูดออกมาอย่างนั้น ทุกคนในห้องต่างก็นิ่งเงียบไปสักพัก จากนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ครั้งนี้ปาลีไม่รู้จริงๆว่าจะร้องไห้หรือหัวเราะดี เธอยกมือขึ้นไปตีมือเล็กๆของนิวิฐ และทำเป็นโกรธพร้อมกับพูดว่า : “ นิวิฐ ใครสอนให้พูดแบบนี้ เป็นเด็กเป็นเล็กจะเอาเงินไปทำอะไร ? ”

นิวิฐลูบมือเล็กๆของตัวเองที่โดนตี และพูดขึ้นอย่างน่าสงสารว่า : “ คุณพ่อชีวสอน เขาบอกว่าผู้ชายนั้นต้องห้ามสูญเสีย และยังต้องรู้จักหาเงิน อย่างนี้ถึงจะได้แต่งงานกับผู้หญิง….. ”

ปาลีพูดไม่ออก เธอหันหน้าไปทางธัญญา ธัญญายักไหล่อย่างไม่รู้ไม่ชี้ แสดงว่าเขานั้นก็ไม่รู้ว่าได้ไปปลูกฝังความคิดแบบนี้ให้กับนิวิฐตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ต่อไปต้องไปจัดการผู้ชายคนนี้ให้ดีๆ อะไรก็ไม่รู้ ไม่ใช่ว่ากำลังสอนให้เด็กทำไม่ดีหรอ

แต่ไม่คิด ว่าดนุพลเมื่อได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าอย่างจริงจังและเห็นด้วย จากนั้นก็เอาเงินออกมาให้กับนิวิฐหนึ่งร้อย และพูดว่า : “ เรื่องที่จะหาผู้หญิงแต่งงานด้วยนั้นมันสำคัญมาก อะ ฉันอยู่ข้างนาย ”

ทันใดนั้น ทุกคนในห้องที่เห็น ก็ทำท่าเหมือนจะเป็นลม

นิวิฐรับมันมาด้วยความดีใจ จากนั้น ก็สไลด์ลงจากอ้อมแขนของปาลี เอาเงินไปหยอดลงในกระปุกออมสินหมูใหญ่ของเขา จากนั้น ก็กลับมาหาดนุพล ทำหน้าตาน่ารักพร้อมกับพูดว่า : “ อุ้มอุ้ม แค่หนึ่งนาทีนะ และถ้าจะหอมแก้ม ต้องคิดเงินแยก ! ”

คราวนี้ ทุกคนเป็นลมแล้วจริงๆ

เด็กน้อยคนนี้คิดอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปแล้ว !