ตอนที่ 383 งูพิษ

ตอนที่ 383 งูพิษ

เปลือกตาของจิรนาถกระตุกเล็กน้อยกับคำถามของปาลี จากนั้นก็ยิ้มพร้อมกับพูดว่า : “ ไม่มีอะไร ช่วงนี้ฝันบ่อยนิดหน่อย ”

จิรเมธอดไม่ได้ที่จะเหลียวมองไปยังจิรนาถด้วยความเป็นห่วง หรือเป็นเพราะเหนื่อยเกินไปที่ดูแลเขาหรอ ?

ปาลีตอบรับเบาๆ ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่แน่นอนเธอไม่เชื่อเหตุผลที่จิรนาถบอก

ในขณะที่ทั้งสามคนยังคงกินข้าวอย่างเงียบๆ ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องไห้ด้วยความกลัวของไอริณดังออกมาจากห้องของทวิติยา จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของทวิติยา

“ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ? ”

ปาลีสะดุ้งตกใจ รีบวางตะเกียบในมือลง จากนั้นก็บอกกับคนรับใช้ด้วยน้ำเสียงที่เร่งรีบว่า : “ รีบไปดูเร็ว ”

พูดจบ ตัวเองก็รีบลุกขึ้นตรงไปยังห้องของทวิติยาด้วย

ถ้าหากว่าเป็นทวิติยาคนเดียวที่กรีดร้องแบบนี้ ปาลีก็ไม่ได้กังวลอะไรขนาดนี้ แต่ในห้องนั้นยังมีไอริณด้วย ตัวเองที่ก็มีลูกด้วยเหมือนกันคงจะไม่เมินเด็กที่อายุยังไม่ถึงสี่ขวบหรอกนะ

“ เข็นฉันไป ดู ”

จิรเมธที่ก็ได้ยินเสียงร้องของไอริณด้วย จึงรีบเรียกให้จิรนาถเข็นเขาไปทันที ยังไงไอริณก็เป็นหลานสาวคนแรกของเขา ถึงแม้ว่าสองปีนี้เขาจะเป็นอัมพาตนอนอยู่ติดเตียงตลอดและไม่ได้สนิทกับหลานมากนัก

“ เมธ คุณอย่ากังวล หมอบอกว่าคุณความดันโลหิตสูง ตื่นเต้นไม่ได้ ”

จิรนาถเข็นรถของจิรเมธอย่างช่วยไม่ได้ และเข็นช้ามาก

ปาลีและคนรับใช้ก็ได้กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาถึงที่ห้องของทวิติยาแล้ว เสียงร้องไห้ของไอริณในห้องนั้นเริ่มผ่อนลงมาก แต่เสียงกรีดร้องของทวิติยานั้นกลับยิ่งดังขึ้น

“ คุณหญิง คุณหญิงเป็นอะไรคะ พวกเราจะเปิดประตูเข้าไปแล้วนะคะ ! ”

คนรับใช้ตะโกนเข้าไปในห้อง พร้อมกับใช้มือบิดลูกบิดประตูออก

ทันทีที่ประตูเปิดออก คนรับใช้ก็กรีดร้องขึ้นมาเสียงดังด้วยความตกใจ จนขาอ่อนแรง และล้มลงไปกับพื้น

และปาลีที่อยู่ข้างหลังเธอนั้นถึงได้มองเห็นได้ชัด ว่าในห้องนอนของทวิติยานั้นมีงูอยู่ สีสันสดสวย สว่างเป็นพิเศษ ทั้งบางและยาวมาก มองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นงูพิษ กำลังแลบลิ้นสีแดง และเลื้อยลงมาจากเตียงของทวิติยา ตกลงบนผ้าห่มสีขาวที่พื้น ทันที่ที่เห็นว่าประตูเปิดออก มันก็รีบเลื้อยไปทางประตูอย่างรวดเร็ว และปาลีตอนนั้นก็ยืนอยู่ที่ประตู