ตอนที่ 388 พังทลายอย่างสมบูรณ์

ตอนที่ 388 พังทลายอย่างสมบูรณ์

ทวิติยาไม่สามารถหยุดดนุพลกับนัฐพงษ์ได้ ทันใดนั้นจึงหันไปหาปาลี

“ นี่เธอทำให้ดนุพลกับนัฐพงษ์ทะเลาะกันอีกแล้วหรอ เธอนี่มันผู้หญิงชั่ว ตอนที่เธอยังไม่กลับมา ดนุพลกับนัฐพงษ์ก็ยังดีๆกันอยู่ พวกเขาสนิทกันมาก จนพอเธอกลับมา พวกเขาก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ แต่ยังไม่ถึงขั้นลงไม้ลงมือกันเลยนี่ จะต้องเป็นเธอคนนี้แน่เลย บอกมา เมื่อกี้เธอทำอะไร บอกฉันมา ! ”

ในใจของเธอ ดนุพลเป็นลูกชายเธอ เธอเลี้ยงดูประคบประหงมมาตั้งแต่ยังเล็ก และนัฐพงษ์ก็เป็นหลานของเธอ เธอเลี้ยงดูตั้งแต่ตอนที่เขาสี่ขวบจนเติบโต อีกทั้งนัฐพงษ์นั้นเป็นคนปากหวาน เมื่อโตขึ้นเลยสามารถเป็นกำลังใจให้เธอได้ตลอด ของขวัญที่มอบให้กับเธอในช่วงวันปีใหม่นั้น แต่ละอย่างมันมีค่ามาก ทำให้เธอเอามันออกมาเชิดหน้าชูตากับพวกผู้หญิงสูงศักดิ์พวกนั้นได้ ดังนั้นเธอจึงคิดมาเสมอว่านัฐพงษ์นั้นก็ไม่เลว และยังคุ้นเคยกับเขามากกว่าลูกดนุพลคนนี้อีก

แต่ยังไงลูกแท้ๆก็คือลูกแท้ๆ ในใจลึกๆเธอยังคงเอนเอียงไปที่ดนุพล ดังนั้น เมื่อเห็นว่าคนที่ต่อยนัฐพงษ์ในตอนนี้นั้นคือดนุพล เธอเลยไม่สามารถจะด่าว่าออกไปได้ กลับกันกลับไปลงใส่ปาลีแทน

ปาลีเฝ้ามองดนุพลด้วยความกังวลใจ ในแต่ละครั้งที่เขาถูกนัฐพงษ์ต่อย ใจของเธอก็เจ็บปวดไปด้วย แต่เธอรู้ว่าในตอนนี้เธอไม่สามารถเข้าไปเกลี้ยกล่อมได้ ดนุพลเขาต้องการการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่อย่างนั้น เขาจะดื้อรั้น แต่ในตอนนี้ ทันทีที่ทวิติยาออกมาเธอก็โวยวายใส่ทันที ปาลีอดไม่ได้ที่จะทั้งตลกและทั้งโกรธ และก็ไม่รู้ว่าเมื่อกี้ใครพูดที่รถ ว่าต่อไปจะไม่ทำให้เธอเสียหน้าอีกแล้ว จะทำดีกับเธอ เหอะเหอะ เธอรู้อยู่แล้ว ว่าทวิติยานั้นเป็นเหมือนหมาป่าที่พลิกหน้ากลับไปกลับมามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

เธอหน่ายที่จะใส่ใจเธอแล้ว ปาลีหันไปมองดูดนุพลต่อด้วยความกังวล คิดแค่ว่าทวิติยานั้นกำลังตดใส่เธออยู่

ทวิติยาที่ถูกเมินเฉย ทันใดนั้นก็โกรธขึ้นมา เพียงแต่เธอไม่ทันได้ไร้เหตุผลอีก ก็ถูกดาวจับไว้ พร้อมกับยิ้มแสดงความขอโทษไปทางปาลี จากนั้นก็กระซิบไปที่ข้างหูของทวิติยาถึงเหตุผลที่ทำให้ดนุพลกับนัฐพงษ์ทะเลาะกัน

ได้ยินดังนั้น ทวิติยาอึ้งนิ่งไปทั้งตัว

“ ไอริณไม่ใช่ลูกสาวของดนุพล แต่เป็นของนัฐพงษ์…… ตาเถน ผู้หญิงแพศยาโสรจนั้นทำได้แม้กระทั่งเรื่องแบบนี้ พระเจ้า ทำไมท่านไม่เก็บเธอไป ไร้ศีลธรรม ช่างไร้ศีลธรรม …… ”

ทันทีที่คิดถึงว่าหลานสาวที่เธอรักมาเกือบสี่ปีนั้น กลายเป็นตัวปลอม ทวิติยาก็เกิดอาการมึนงง ประกอบกับทุกวันนี้ที่สุขภาพของเธอไม่ค่อยดีนัก สักพัก เธอก็หายใจติดขัด ดวงตากลอกไปมา จากนั้นก็เป็นลมล้มลงไป

และเรื่องตลกในตอนสุดท้ายนั้น คือหลังจากที่ทวิติยาเป็นลมล้มลงไป ดนุพลก็อุ้มเธอขึ้นมาแล้วเลือกที่จะวิ่งไปที่โรงพยาบาลอื่น

ธนัทมองไปที่นัฐพงษ์อย่างเยือกเย็น สายตาซับซ้อน หลังจากนั้น ก็พูดทิ้งท้ายด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกว่า : “ ต่อไป แกห้ามก้าวเข้ามาในบ้านกันต์พัฒน์อีกแม้แต่ก้าวเดียว ”