ตอนที่ 418 มองการไกล

ตอนที่ 418 มองการไกล

สำหรับนิทัศน์แล้ว ปาลีเธอจำได้ลึกซึ้งมาก และยังจำได้ว่าตอนที่เธอกำลังทำงานอยู่ที่บริษัทโจวกรุ๊ปจำกัด ในฐานะหัวหน้าเลขานุการของนิทัศน์นั้น เขารบกวนความตั้งใจของเธอไม่น้อยเลย ถ้าไม่ใช่เพื่อความมุ่งมั่นของเธอ และสาบานว่าจะตายมากกว่าจะยอมฟัง กลัวว่าไม่นานเธอจะกลายเป็นหนึ่งในผู้หญิงมากมายของเขาเหมือนกับปิยะแล้ว พอนึกถึงปิยะ ปาลีก็อดไม่ได้ที่จะโกรธเกลียดนิทัศน์ หลายปีมานี้นิทัศน์เอาแต่ดึงปิยะไว้ข้างกายเขา ทำให้ทรมานและอับอาย อีกทั้งยังให้วีนัสลูกสาวของเขาต้องเป็นพี่เลี้ยง และตอนที่เขากำลังจะล้มละลายแล้วยังใช้พื้นที่ว่างของกฎหมายเพื่อทำลายชีวิตของปิยะอีก มันช่างน่ารังเกียจจริงๆ

แต่คนที่หยิ่งยโสเช่นนี้ หลังจากที่เขาสูญเสียทั้งหมดนั้น ทว่ากลับหายตัวไปในทันที เป็นไปได้ไหมที่เขาจะทนไม่ได้กับเรื่องนี้ จึงแอบไปในที่ที่ไม่มีใครเพื่อจะทำลายตัวเองอย่างลับๆ ? ปาลีนึกถึงความเป็นไปได้นี้ขึ้นในใจ ยิ่งไปกว่านั้นนิทัศน์ไม่เพียงแต่ไม่เหลืออะไรเลยเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะเขาต้องการที่จะทำร้ายปิยะพงศ์แต่ทว่ากลับถูกปิยะพงศ์ทำร้ายแทน สุดท้ายจึงทำให้เขาเป็นอัมพาตส่วนล่าง ปาลีคิดไม่ออกเลยว่า นอกจากตายแล้วนิทัศน์จะยังสามารถทำอะไรได้อีก ?

ดนุพลลังเลเล็กน้อย จากนั้นก็พูดขึ้นว่า : “ ที่รัก ผมบอกคุณได้ว่านิทัศน์ไปที่ไหน แต่คุณต้องสัญญากับผม ว่าจะไม่อารมณ์เสีย ”

ปาลีได้ยินน้ำเสียงที่ผิดปกติของดนุพลดังนั้น สักพัก เธอจึงรีบลุกขึ้นนั่งตัวตรง หรือว่านิทัศน์ทำเรื่องอะไรน่าโมโหอีกแล้ว ?

ปาลีมองไปที่ดนุพลพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ คุณบอกมา ฉันไม่โมโห ”

ดนุพลตอบว่า : “ นิทัศน์ไปที่หมู่บ้านซาลา ”

เพียงแค่ประโยคเดียวก็ทำให้ปาลีตกตะลึง ถึงแม้ว่าเธอจะเตรียมใจไว้แล้วแต่ก็ยังตกใจอยู่ดี จากนั้นเธอก็ถามขึ้นมาหลายคำถาม : “ อะไร เขาไปหมู่บ้านซาลา ? เขาไปหมู่บ้านซาลาทำอะไร เขาไปเมื่อไหร่ ? ” ครึ่งเดือนก่อนหน้า ปิยะกับปิยะพงศ์กลับไปที่หมู่บ้านซาลา ปาลียังไปส่งพวกเขาขึ้นรถด้วยตัวเอง ในที่สุดปิยะก็จะหลุดพ้นจากนิทัศน์ แต่ไม่คิดเลย ว่านิทัศน์ก็จะไปหมู่บ้านซาลาด้วย เขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ?

ดนุพลรู้ว่าปาลีเป็นกังวลอะไร เขาเอื้อมมือไปจับใบหน้าของเธอ จากนั้นก็ปลอบโยนขึ้นว่า : “ เธอไม่ต้องห่วง นิทัศน์ในตอนนี้ไม่เหมือนกับนิทัศน์เมื่อก่อนแล้ว เขาในตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่มีเงิน แต่ยังกลายเป็นคนพิการ ในตอนนี้เขาไม่สามารถทำร้ายปิยะกับปิยะพงศ์ได้หรอก ”

ปาลีได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกโล่งใจไม่น้อย เพียงแต่คำว่า “ ในตอนนี้ ” นั้นกลับทำให้ปาลีไม่เข้าใจ “ ทำไมพูดแค่ว่าในตอนนี้ หรือเรื่องมันจะเปลี่ยนไปอีก ? ”