ตอนที่ 42 หมู่บ้านซาลาในเขาลึก

ตอนที่ 42 หมู่บ้านซาลาในเขาลึก

พอปาลีได้ยิน ก็อึ้งไปนิดหน่อย

เมื่อวานนี้เธอเพิ่งจะโกหกต่อหน้าพ่อแม่ไปว่าต้องออกไปนอกเมืองเพื่อคุยเรื่องแผนงานให้บริษัท ไม่คิดว่า เรื่องนี้จะเกิดขึ้นจริงในวันนี้

ดูเหมือนว่า เรื่องโกหกนี้จะมีผลตามสนองซะแล้ว!

เห็นปาลีอึ้งไปไม่ตอบอะไรกลับ นิทัศน์ก็ขมวดคิ้ว ก้าวเดินไปตรงหน้าปาลี พูด “อย่าบอกนะว่าเธอได้เกาะนายกเทศมนตรีดนุพลแล้ว ก็ไม่อยากทำงานนี้แล้วน่ะ? ฉันขอเตือนเธอไว้หน่อยแล้วกัน ผู้หญิงที่เกาะผู้ชายกินน่ะ จะต้องตายอนาถแน่ๆ”

พอปาลีได้ยินแบบนี้ก็ฉุนขึ้นมา “ใครบอกว่าฉันจะเกาะผู้ชายกัน คุณดูถูกผู้หญิงอย่างเราให้น้อยลงหน่อยเถอะ ไปก็ไปสิ นี่มันงานของฉัน ฉันบ่ายเบี่ยงไม่ได้ ท่านประธาน เชิญคุณก่อนเลย”

ถึงแม้เธอจะอ่อนแอในบางด้าน แต่เธอก็ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองมาตลอด หลังจากรู้ว่าดนุพลเป็นถึงนายกเทศมนตรี แล้วภูมิหลังครอบครัวก็มีชื่อเสียง มีฐานะมีตำแหน่ง เธอก็ไม่เคยคิดอยากจะพึ่งพาเขาในการใช้ชีวิต เพราะว่า เธอมีฝันและเป้าหมายของตนเอง

มุมปากของนิทัศน์ยกยิ้มราวกับมีอะไรอยู่ในใจ หันตัวกลับ เดินนำไปยังประตู

ปิยะที่อยู่ข้างหลังของนิทัศน์มาตลอด พอนิทัศน์บอกว่าจะให้ปาลีตามไปด้วย สีหน้าก็พลันเรียบเฉยไป รู้ว่าเมื่อกี้มีนากับสุดา (ทั้งสองต่างก็เป็นเลขาที่ตัวติดกับนิทัศน์) ขอติดตามไปด้วยพร้อมคราบน้ำตาบนใบหน้า นิทัศน์ก็ไม่ได้ตอบกลับอะไรเลยนะ แต่ตอนนี้เขากลับจะให้ปาลีไปด้วยกัน

แล้วตอนที่นิทัศน์หมุนตัวเดินออกไป มุมปากนั้นก็มีรอยยิ้มแปลกๆ ขึ้นมา ถึงปาลีจะไม่ทันสังเกตแต่เธอก็เห็นเข้าแล้ว

หัวใจของปิยะ พลันสับสนขึ้นมา

งานครั้งนี้ นิทัศน์ไม่ใช่แค่พาเลขาสองคนอย่างปาลีและปิยะไปด้วย แต่ยังพาบอดี้การ์ดมืออาชีพพร้อมอาวุธไปด้วยอีกสี่คน

พอขึ้นรถมา ก็มีคนขับรถมาขับให้ นิทัศน์นั่งอยู่ข้างหน้าคนเดียว ปาลีและปิยะนั่งอยู่ข้างหลังด้วยกัน บอดี้การ์ดมืออาชีพทั้งสี่คนนั่งอยู่ในรถอีกคันหนึ่งที่ตามหลังมาติดๆ

หลังจากรถเริ่มขยับ ปิยะก็อธิบายถึงเรื่องที่จะไปพูดคุยในครั้งนี้ให้ปาลีฟังแบบง่ายๆ

เดิมที งานครั้งนี้ต้องไปในเขตภูเขาลึกที่อยู่ในเมืองBที่อยู่ข้างเคียง เพื่อหาหมู่บ้านเล็กๆ ที่ยังด้อยพัฒนาชื่อว่าหมู่บ้านซาลา นิทัศน์อยากจะซื้อหมู่บ้านนี้กับป่าไม้ในหุบเขาลึกรอบๆ ในระยะร้อยลี้ (1ลี้ เท่ากับ 500เมตร) ด้วยราคาสูง

แล้วเหตุผลคืออะไรล่ะ?

ต้องพูดถึงชื่อ หมู่บ้านซาลา นี้ก่อน