ตอนที่ 65 โยกย้ายส่ายสะโพก

ตอนที่ 65 โยกย้ายส่ายสะโพก

ทันใดนั้นนิทัศน์ก็ถูกกระตุ้นจากเธอ จากนั้นภายในเป้ากางเกงก็ตึงขึ้น เหมือนมีบางอย่างแข็งตัวและยืดตรงขึ้น

วารีจ้องมองนิทัศน์ด้วยสีหน้าแดงระเรื่อเขินอาย และพูดว่า : "พี่นิทัศน์ ตรงนั้นของคุณ...อยากให้ช่วยเช็ดไหมค่ะ"

"น้องวารีว่ายังไงล่ะครับ?"

ปิยะเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้น "ถ้าหากคุณอยากเช็ดก็เช็ดเลย วันนี้ให้สิทธิ์คุณเลือก"

บาดแผลบนเเขนของเขาได้รับการรักษามาสี่วันแล้ว ตอนนี้บาดแผลเริ่มสมานแล้ว แต่ไม่สามารถรออกแรงมากจนเกินไปได้

เมื่อได้ยินนิทัศน์พูดแบบนั้น วารีก็เขินอายจนหน้าแดงระเรื่อ แต่ก็ยังกล้าถอดกางเกงลงมา จากนั้นก็ใช้ผ้าเช็ดอย่างจริงจัง ฝ่ามือของเธอเริ่มรู้สึกถึงความร้อนอุ่นและความแข็งตัว ทำให้เธอเริ่มหายใจลึกมากขึ้น

หลังจากค่ำคืนนั้นเธอก็รู้สึกอยากอีก อยากผ่านช่วงเวลาที่กระดูก วิญญาณถูกกลืนกิน ไม่กี่วันมานี้หัวใจของวารีเหมือนมีมดหลายพันหมื่นตัวมากัดเซาะ จนรู้สึกเจ็บปวดอยากตาย ตอนนี้เมื่อเห็นบรรยากาศเบื้องหน้า ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าตัวเองต้องการอะไร นั้นคืออยากนั่งคร่อมลง

ขณะที่วารีจ้องมองด้วยสีหน้าที่เพลิดเพลิน เบิกบานใจ จู่ๆร่างกายก็สะดุ้ง มือข้างซ้ายของนิทัศน์ทะลวงเข้าไปในผ้าคลุมของเธอ

"พี่นิทัศน์..."

วารีตกใจ เริ่มเกร็งและหนีบขาสองข้าง

มือของนิทัศน์ได้สัมผัสกับบริเวณที่เขาอยากเตะต้อง ภายในผ้าคลุมว่างเปล่า คิดไม่ถึงว่าวารีจะไม่สวมกางเกงใน เลยไม่รู้ว่าเธอต้องการมายั่วยวนเขาหรือเปล่า เขายังไม่ได้ทำอะไร ในร่างกายของเธอก็เปียกชื้นแล้ว

"น้องวารีของผมปล่อยน้ำแล้ว อยากนั่งคร่อมใช่ไหม"

นิทัศน์ตบบนสะโพกอันเนียนนวลและงอนขึ้น ในปากก็เอ่ยคำพูดน่าเขินอายขึ้น

วารีถูกเขาตีจนรู้สึกเจ็บและสบาย เธอเงยหน้ามองนิทัศน์ด้วยสายตาขุนเคือง จากนั้นบนใบหน้าก็แดงก่ำ ขณะที่ค่อยนั่งคร่อมลงบนตัวของนิทัศน์

"อ่า พี่นิทัศน์..."

วารีก็ทำตาเยิ้ม และเปล่งเสียงร้องออดอ้อน จากนั้นก็เกิดความรู้สึกพึงพอใจขึ้น จนทำให้เซลล์ตามเรือนร่างของเธอผ่อนคลายอย่างคลุ้มคลั่ง

นิทัศน์หรี่ตาลงด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ และจ้องมองสีหน้าสะลึมสะลือของสาวน้อยที่อยู่บนตัว วินาทีนี้เขาประสบความสำเร็จแล้ว เขาใช้มือข้างเดียว ปรับท่านอนให้มั่นคง จากนั้นก็พูดอย่างกับราชาผู้สูงส่งออกคำสั่ง : "ถอดเสื้อผ้าออก"