ตอนที่ 72 ค่อยๆตกหลุมพลาง

ตอนที่ 72 ค่อยๆตกหลุมพลาง

เมื่อปาลีและดนุพลเก็บเห็ดและผักได้ตะกร้าหนึ่งแล้ว ก็เดินทางกลับหมู่บ้านซาลา ปิยะก็ได้กลับไปพร้อมกับนิทัศน์และบอดี้การ์ดสี่คนแล้ว

วารีกำลังนั่งอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้านร้องห่มร้องไห้หนัก ส่วนภูผาก็ยืนดูอยู่ข้างๆราวกับต้นสน ปากประกบเรียบ ไม่เอ่ยเสียงใดๆ แต่นิ้วมือทั้งสิบกลับกำหมัดไว้แน่นจนเส้นเอ็นแทบจะระเบิดออกมา

ไม่ต้องไปถามใครให้เสียเวลา แค่เห็นแบบนี้ปาลีก็สามารถเข้าใจสถานการณ์ได้เป็นอย่างดีว่าเกิดอะไรขึ้น

ท่าทางนิทัศน์ไม่เคยชอบหรือพิศวาสอะไรวารีเลย ไม่งั้นคงไม่จากหมู่บ้านซาลาไปโดยที่ไม่พาวารีกลับไปด้วยหรอก ฉะนั้นเป็นต้นเหตุว่าทำไมวารีจึงร้องห่มร้องไห้หนักขนาดนี้

ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนไหนเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็ยอมรับไม่ได้หรอก มอบทั้งกายทั้งใจให้แก่ชายอันเป็นที่รัก พอผู้ชายบอกไม่ต้องการก็คือจบ ก็ไม่แปลกเลยที่วารีจะร้องไห้หนักแบบนี้

ส่วนภูผา น่าจะอาลัยอาวรณ์ไม่อยากให้ปิยะจากไป แต่เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ไม่สามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้เหมือนวารี บาดแผลและความเจ็บปวดในใจเขา ทำได้แค่แอบซ่อนไว้ในก้นลึกของหัวใจ ยิ่งนานวันยิ่งลึกเข้าไป คงจะมีสักวันที่บาดแผลความเจ็บปวดเหล่านี้จะค่อยๆจางหายและลบเลือนไป หรือไม่ก็กลับกลายเป็นมากขึ้นๆจนถึงกับระเบิดล้นออกมาก็เป็นได้

ปาลีและดนุพลก็ใช้ชีวิตชาวบ้านธรรมดา สงบเงียบอยู่ที่หมู่บ้านซาลาต่อไป

แต่ภูผาหลังจากที่ปิยะกลับไปนั้น ก็เหี่ยวแห้งใกล้เฉาตายราวกับมะเขือที่โดนยาฆ่าแมลง วันๆเอาแต่นั่งเฝ้าคอยชะเง้อไปยังทิศทางของเมืองAอยู่บนก้อนหินปากทางเข้าหมู่บ้าน นั่งจากเช้าจรดเย็น จากเย็นจรดเช้า เขาก็ไม่เคยห่างจากบริเวณนั้นเลย นอกเสียจากเวลาทานอาหารสามมื้อเขาต้องกลับไปดูแลย่าที่ตาบอดของเขา

ปาลีก็มองเห็นเหตุการณ์อยู่อีกฝั่งหนึ่ง สงสารจับใจ เด็กหนุ่มภูผานี่ก็ไม่เลว เสียดายก็แค่ตระกูลรุณชาติของเขาไม่ดี

“ที่รัก ดูอะไรอยู่เหรอ”

ขณะเดียวกันดนุพลแบกปืนดินออกมาจากในบ้านพร้อมทั้งโอบกอดปาลีเบาๆ

“ดูภูผาอยู่ค่ะ” ปาลีตอบดนุพลขมวดคิ้ว ใช้มือประคองใบหน้าเล็กๆของปาลีหันมามองหน้าตัวเอง แล้วพูดขึ้นด้วยอารมณ์หงุดหงิดว่า “เขามีอะไรน่ามองกว่าผมงั้นเหรอ”

ปาลียิ้ม พร้อมกับตั้งใจตอบว่า “แน่นอนค่ะ"

ดนุพลได้ยินดังนั้น ตะคอกใส่ว่า “มันหล่อกว่าผมหรอ เฮ้ย！ ที่รักสายตาของคุณมีปัญหาหรือเปล่า มันตัวดำอย่างกับถ่าน มันจะหล่อกว่าผมได้ไง ล้อเล่นอะไรของคุณ”

ดนุพลเป็นมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาตลอด ซึ่งไม่ผิดเลยที่เขาจะมีความมั่นใจเบอร์นี้ เพราะด้วยรูปร่างสูง 185 เซนติเมตร กล้ามเนื้อผิวสีแทนอันแสนเย้ายวนชวนหลงเสน่ห์ ดวงตางดงาม คิ้วโก่งดั่งวาด หน้าตาหล่อเหลาเอาเรื่อง ครบคุณสมบัติหนุ่มหล่อขั้นเทพเลยทีเดียว

“คุณ คุณพูดแบบนี้รังเกียจหาวาว่าผมแก่แล้วใช่ไหม”