ตอนที่ 74 ช่างชั่วร้ายเหลือเกิน

ตอนที่ 74 ช่างชั่วร้ายเหลือเกิน

ณ เมืองA

รฐามือหิ้วถึงของขวัญใบหนึ่ง รออยู่ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยแบบนี้อยู่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้ว

นับตั้งแต่คืนนั้นที่ปล่อยความเป็นชายจนถึงขั้นขวัญชีวีสลบไป ขวัญชีวีก็ยังไม่เคยกลับมาบ้านอีกเลย

รฐาคิดว่าขวัญชีวีแค่งอลเขานิดหน่อย ตอนนั้นเขาเองก็ไม่ค่อยใส่ใจ แต่ที่ผ่านมาห้าวันนี้ เขากลับไม่เห็นวี่แววของเธอเลย ในที่สุดรฐาก็เริ่มทนไม่ไหว เป็นห่วงและกลัวว่าจะสูญเสียเธอผู้แสนสวยเซ็กซี่ไป

ดังนั้น เขาก็ไปเลือกซื้อของขวัญชิ้นหนึ่ง แล้วตรงมาหาขวัญชีวีที่มหาวิทยาลัย

แต่ขวัญชีวีก็ปฏิเสธที่ยอมเจอเขา ดังนั้นทุกวันหลังเลิกงานเขาก็หิ้วของขวัญชิ้นนี้มารอเธอที่หน้าประตูมหาลัย เขาไม่เชื่อว่าเธอจะหลบอยู่ในมหาลัยได้ตลอดโดยไม่ออกมาเที่ยวข้างนอกเลย

“กริ่ง กริ่ง กริ่ง”

เสียงกริ่งบอกเวลาหมดเวลาเลิกเรียน สวมใส่ชุดนักเรียนทั้งหญิงชายก็ทยอยเดินออกจากห้องเรียนเดินไปยังประตูรั้วมหาวิทยาลัย

รฐาแอบหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง คอยสอดส่งมองหาร่างของขวัญชีวีจากกลุ่มนักเรียน

พอนักเรียนเดินออกแยกย้ายจนเกือบหมด ในที่สุดรฐาใส่ชุดกระโปรงนักเรียน เดินคล้องแขนของเพื่อนนักเรียนหญิงค่อยๆเดินออกมาทางประตูโรงเรียน สายตาคอยสอดส่องไปมา เหมือนเธอกำลังกลัวว่ารฐายังไม่ไป ยังกำลังรอเธออยู่ที่หน้าประตูรั้ว

รฐาแอบยิ้มมุมปากด้วยความกระหยิ่มกระหย่องใจแต่ยังคงหลบอยู่หลังต้นไม้ พอจังหวะจนขวัญชีวีและเพื่อนค่อยๆเดินเข้าใกล้ๆก็รีบกระโดดออกมาขวางหน้าของขวัญชีวี

“น้องขวัญ พี่มารับน้อง พ่อกับแม่ให้มาตามน้องกลับบ้านกินข้าว”

บนใบหน้าอันเหล่าเหลาของรฐาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันอ่อนนุ่ม

“น้อง น้องไม่กลับไป”

ขวัญชีวีตกใจมากกับการปรากฏตัวของเขา รีบจับแขนของเพื่อนสาวไว้แน่น หมุนตัวกลับคิดอยากหนีกลับเข้าไปในโรงเรียน

รฐากว่าจะรอเธอออกมา มีหรือจะยอมปล่อยให้เธอหนีกลับไปง่ายๆรีบก้าวเท้ายาวๆไล่ตามหลังขวัญชีวี และยืนขวางหน้าเธออีกครั้ง แล้วก็ยกของขวัญขึ้นมาโชว์แกว่งต่อหน้ารฐา พร้อมพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า “ชิ้นนี้ผมตั้งใจเลือกให้คุณเลยนะครับ ลองดูสิครับว่าชอบไหม”