ตอนที่ 76 ตกตะลึงใจ

ตอนที่ 76 ตกตะลึงใจ

“ไม่ค่ะพี่เขย เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า”

ขวัญชีวีรีบหุบขาของเธอ แล้วมองไปรอบๆ

“ไม่มีใครหรอกน่า ถึงจะมีพี่ก็ไม่กลัว แถวนี้ไฟมืดขนาดนี้ พวกเขามองไม่เห็นหรอก”

นิ้วมือของรฐาค่อยๆนวดเนื้อขาอ่อนด้านในของขวัญชีวี เขาเล่นแบบนี้จนเธอทั้งขนลุกทั้งบ้าจี้ ขาที่หุบไว้แน่ก็ค่อยๆกางออก

.รฐาถอดกางเกงในของขวัญชีวีออก นิ้วชี้นิ้วหนึ่งก็พยามค่อยๆสอดเข้าไปข้างในอย่างนุ่มนวลที่สุด

“อืม”

เสียงอันผ่อนคลายของขวัญชีวี ในที่สุดความรู้สึกที่อดทนโหยหามาสิบกว่าวันนี้ก็ได้เวลาปลดปล่อยแล้ว ไม่ต้องรอให้รฐาร้องขอ เธอยื่นมือหนึ่งคล้องคอรฐาไว้ อีกมือหนึ่งก็ยื่นไปยังซิปกางเกงสูทของรฐา

เดิมทีรฐายังคิดอยากจะแกล้งขวัญชีวีต่อ แล้วค่อยหยอดด้วยคำพูดหวานเธอ แล้วค่อยร้องขอทำลายเส้นฟางอันสุดท้าย ใครจะไปรู้ ขวัญชีวีกลับทนไม่ไหวแล้ว ประคองน้องชายสุดหวงของเขาขึ้นมา แล้วตัวเธอก็นั่งลงบนน้องชายโดยทันที

“อ๋า”

ทั้งสองเปล่งเสียงออกมาให้ต่ำและเบาสุด ความอยากตลอดสิบวันที่ผ่านมานี้ มันกำลังถูกเติมเต็มซึ่งกันและกันในตอนนี้

ขวัญชีวีหันไปมองรอบๆอีกครั้ง เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครแล้ว ก็เริ่มที่จะขยับไปมา

รฐาเห็นท่าทางของขวัญชีวีก็อดจะที่ขำไม่ได้ คิดว่ามีบทเรียนจากครั้งก่อนแล้ว จะทำให้ขวัญชีวีรู้สึกกลัวกับเรื่องแบบนี้ แต่ดูแล้วเขาน่าจะคิดมากไป

ทั้งสองมีความสุขกันอย่างบ้าคลั่งบนม้านั่งในสวนเกือบหนึ่งชั่วโมงกว่า แต่สุดท้ายเพราะโดนคู่รักคู่หนึ่งเดินเข้ามาขัดจังหวะ ทั้งสองตกใจจึงรีบออกจากที่นั่นกลับบ้านทันที

พอกลับถึงบ้าน ห้องรับแขกไร้เงาคน ไฟทุกดวงปิดหมด ตอนนี้พ่อกับแม่น่าจะนอนหลับกันหมดแล้ว พอขวัญชีวีเข้ามาในบ้านก็มุ่งตรงไปยังห้องของปาลีทันที

น่าเสียดาย สิบกว่าวันมานี้ไม่ได้กลับบ้าน ปาลีเองก็ไม่อยู่บ้าน

“มันหายไปไหน”

ขวัญชีวีถามรฐาด้วยความโมโห พอนึกถึงสภาพที่เธอโดนรฐากระทำเมื่อคืนนั้น เธอแทบอยากจะฉีกเนื้อปาลีออกเป็นชิ้นๆ

“ใครก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน ที่บริษัทก็ไม่เห็นเธอมาทำงาน มีคนบอกว่าตามผู้บริหารไปทำงานนอกเมือง แต่ผู้บริหารกลับมาแล้ว แต่เธอยังไม่กลับมา”

รฐายืนหันหลังให้ขวัญชีวี ในสายตาเขาเต็มไปด้วยแผนร้าย เขามีความรู้สึกว่า กลัวว่าจากนี้ตลอดไปปาลีจะไม่กลับมาแล้ว ความรู้สึกนี้ ทำให้เขาบ้าคลั่ง แต่ต่อหน้าขวัญชีวีไม่สามารถแสดงความรู้สึกนี้ออกมาได้