ตอนที่112 ความอบอุ่นยังคงอยู่

ตอนที่112 ความอบอุ่นยังคงอยู่

“คุณบ้าพอหรือยัง？”

พอหญิงสาวสวยได้ยินเสียง ร่างกายของเธอก็เกิดอาการสั่นเทาพลางเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าที่แสดงความตกตะลึงเมื่อมองไปที่ผู้ชายคนนั้น เป็นระยะเวลานานกว่าที่จะกล้าพูดออกมาได้ด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อ “คุณ......ทำไมมาอยู่ที่นี่?”

ผู้ชายคนนี้ดูเด็กมาก น่าจะประมาณแค่ 23-24ปี รูปร่างผอมเพรียว เครื่องหน้าที่หล่อมาก เค้าโครงชัดเจน ราวกับโดนมีดกรีด ดูเย็นชามากโดยเฉพาะดวงตาของเขาที่ฉายแววความเย็นชาล้ำลึกราวกับว่าแค่เขามองมาก็สามารถทำให้คุณกลายเป็นน้ำแข็งได้

ชายหนุ่มไม่สนใจท่าทีตื่นตระหนกและตกตะลึงของหญิงสาวสวยแต่กลับคว้าและดึงแขนของหญิงสาวไป แลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “กลับบ้านกับฉัน!”

เป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าหญิงสาวสวยไม่ได้มีพฤติกรรมต่อต้าน แต่ยอมปล่อยตัวปิยะมา หลังจากนั้นก็ก้มหน้าลงพลางเดินออกไปพร้อมกับผู้ชายคนนี้

ปาลีรีบเข้าไปประคองตัวของปิยะที่ทำท่าจะล้มลงไปกองกับพื้นพลางมองไปที่หนุ่มสาวที่เดินจากไป สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ นี้มันเรื่องอะไรกัน？

แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเธอไม่มีเวลาคิดมากไปกว่านี้ เธอไม่กล้าที่จะอยู่ที่นี่นานไปกว่านี้ จึงรีบพาปิยะออกไปจากคลับทันทีจากนั้นขึ้นก็โบกแท็กซี่เพื่อที่จะพาปิยะไปส่งที่บ้าน

เครื่องปรับอากาศบนรถเย็นมาตลอดทางจนกระทั่งมาถึงที่บ้าน ปิยะก็เริ่มรู้สึกตัวมากขึ้น แต่เริ่มที่จะทำตัวแสดงอาการเมามายอกมา เดี๋ยวร้องไห้เดี๋ยวหัวเราะปากก็พูดพึมพำอะไรบางอย่างออกมา โดยเก้าในสิบประโยคที่พูดออกมาก็ไม่พ้นเรื่องของนิทัศน์และความสนใจใหม่ในตัวของพี่น้องฝาแฝด

ปาลีมองไปด้านข้างด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวดจิตใจ

ไม่ต้องพูด ปิยะกำลังรู้สึกขัดข้องใจ

ดูเหมือว่าพี่สาวฝาแฝดคู่นี้จะทำมากเกินไปจริงๆ ไม่อย่างนั้นปิยะจะอารมณรุนแรงย่างแบบนี้ได้อย่างไร ทำไมถึงไปดื่มเหล้าที่คลับที่เป็นสถานที่เสื่อมโทรมและแถมยังลืมพกกระเป๋าเงินไปอีก

รอจนกระทั่งปิยะพล่อยหลับไปปาลีจึงกลับออกมาด้วยความสบายใจ

เมื่อกลับมาถึงบ้านด้วยความเมื่อยล้า ปาลีพบกับความรู้สึกประหลาดใจนั้นคือดนุพลได้กลับมาแล้ว นั่งอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่รอเธอด้วยใบหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา

“คุณดนุพล คุณกลับมาแล้ว!”

ปาลีระงับความกดดันในจิตใจลง ค่อยๆขยับก้าวเดินเข้าไปหาดนุพล

“ไปไหนมา ทำไมเพิ่งกลับ？”

ดนุพลเงยหน้าขึ้นมองไปที่ปาลี

ปาลีตอบไปด้วยความเร่งรีบ ”ปิยะเธอไปกินเหล้าเมา ฉันไปดูแลเธอมา คุณดนุพล เรื่องของฉันกับรฐาความจริงแล้วฉันตั้งใจจะบอกคุณเร็วๆนี้ แต่แค่.....อ๊ะ.....”

แต่ก่อนี่เธอจะได้พูดจบดนุพลพุ่งจากโซฟาเอื้อมมืออกมาคว้าเธอมาไว้ในอ้อมแขน หลังจากนั้นก็โน้มตัวลงและกดตรึงเธอไว้ที่โซฟาหนานุ่ม ปาลีร้องออกมาด้วยความตกใจกับการกระทำของดนุพล