ตอนที่144 ทรมานอย่างรุนแรง

ตอนที่144 ทรมานอย่างรุนแรง

หลังจากจักรกฤษกับนัฐพงษ์ไปจากหมู่บ้านน้ำขาว ก็กลับไปในเมืองทันที

นัฐพงษ์กลับไปโรงพยาบาลเพราะปกติเขาก็อยู่กินที่โรงพยาบาล และที่นั้นก็มีที่พักส่วนตัวของเขา

ส่วนจักรกฤษ หลังจากเขาไปจอดเครื่องบินให้ดีแล้วก็กลับบ้านไปด้วยความเสียใจ

ตอนที่เขาเพิ่งถึงหน้าบ้าน จักรกฤษก็ได้ยินเสียงร้องของผู้หญิงที่น่าสังเวชดังออกมา เสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยนั้นเป็นเสียงของแม่เขา

“แม่....”

จักรกฤษอึ้งไปชั่วขนาดแล้วก็รีบวิ่งตามเสียงนั้นไป สุดท้ายก็เปิดประตูห้องนอนของแม่เขา

ประตูห้องปิดไม่สนิท จักรกฤษเลยเปิดประตูได้ง่ายๆ แต่ภาพที่มองเห็นนั้นทำให้จักรกฤษอึ้งไป

เห็นแต่พ่อที่ปกติดูทำนองคลองธรรมนั้นกำลังทับอยู่บนร่างของผู้หญิงคนหนึ่ง เวลานี้เขาดวงตาแดงก่ำ ในมือถือเข็มขัดหนัง ฟาดไปลงผู้หญิงที่อยู้ใต้ร่างของเขา

ผมของผุ้หญิงกระเซอะกระเซิง สีหน้าซีดเผือด เสื้อบนตัวก็โดนแกเกือบหมด ร่างกายที่หุ่นดีเผยออกมา แผนหลังที่ขาวนวลนั้นเต็มไปด้วยเลือด รอยแส้นั้นทำให้คนที่ดูรู้สึกตกใจ

แต่ผุ้ชายเหมือนยังระบายความบ้าคลังไม่พอ เขายืดตัวแล้วใช้เอวไปชนผู้หยิงจากข้างหลังแรงๆ แต่น้องชายเขากลับยังอ่อนแออยู่

เห็นได้ชัดว่าเขาเสียความสามารถทางเพศ เลยเป็นบ้าไปทรมานผู้หญิง

“แม่...แม่.....”

อึ้งไปชั่วขระ จักรกฤษก็รีบก้าวเข้าไป ยกกำหมัดต่อยแรงๆไปชยุตพ่อที่เขาเคารพนับถือมาตลอด แล้วลากผ้าหุ่มไปคลุมผู้หญิงที่ตัวเต็มเลือดเอาไว้

ชยุตที่กำลังสนุกอยู่จะคิดได้สักที่ไหนว่าจะมีคนโผล่ออกมา เขาไม่ทันได้ตั้งตัวก็ดดนลูกชายต่อยจนลอยออกไปหลายเมตรแล้วล้มลงบนพื้นแรงๆ

เมื่อมองเห็นคนที่ยืนอยู่ในห้องเป็นลูกชายของตนเองเขาก็อับอายขึ้นมา รีบไปคว้าเส้อผ้ามาใส่

แต่ตอนนี้จักรกฤษดกรธมาก เขายกกำหมัดขึ้นต่อยไปแรงๆอีกครั้ง ตะดกนว่า“นี่พ่อกล้าทำแบบนี้กับแม่ พ่อบ้าไปหรือเปล่า ปกติฉันนับถือพ่อขนาดนี้ นายไม่คุ่ควร”

จักรกฤษพูดไปประโยคหนึ่งก็ต่อยลงหนึ่งที

คราวนี้เขาโกรธจริงๆ ต้องรู้ว่าหลายปีมานี้เขาไม่ยอมใคร ไม่เชื่อฟังใครแต่กลับเคารพพ่อคนนี้เป็นอย่างมาก

ตั้งแต่เด็ก พ่อก็เป็นเหมือนภูเขาใหญ่ในใจของเขา เป็นแบบอย่างที่ดี หลังโตขึ้นเขาก็พยายามคิดจะเก่งกว่าพ่อ แต่ที่ไหนได้พวกนี้เป็นแค่รูปภานนอกของเขา

ฮีโร่เฮี่ยอะไร ผุ้ชายดีเฮี่ยอะไร ล้วนโกหกทั้งหมด