ตอนที่147 ตบตีจาริณี

“ปาลี ลูกไม่ต้องมาจูงใจพ่อแล้ว วันนี้พ่อต้องหย่ากับมันแน่ พ่อไม่สามารถอยู่กับมันอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เห็นมันแวบเดียวฉันก้อยากจะอ้วก ถ้าไม่หย่า ฉันอยู่ก็ไม่มีความสุข”

ธามทั้งโกรธแถมยังน้ำเสียงเด็ดขาด เขาอ่อนแอมาครึ่งชีวิต ในตอนที่ลูกสาวเกือบดดนคนอื่นข่มขืนถึงจะแข็งแกร่งขึ้นมา

หลายปีมานี้ ธามล้วนอยู่ไปด้วยความด่าของจาริณี ปาลีที่เป็นลูกสาวก็เห็นได้ชัดเจน เวลานี้เธอเข้าใจความขมขื่นและความเศร้าศอกในใจของพ่อมาก ปาลียิ้มอย่างปวดใจ“พ่อ ถ้าพ่ออยากจะหย่าก็หย่าเถอะ หนู่จะอยู่คียงข้างพ่อเสมอ แต่พ่ออย่าโกระอีกแล้วนะ เดี๋ยวถ้าร่างกายเป็นอะไรไปพ่อจะไปที่ว่าอำเภอยังไง”

จาริณีเบิกตาโตจ้องปาลี ราวกับไม่กล้าเชื่อเลยว่าคำพูดเหล่านี้เป็นปาลีพูดออกมา เวลานี้จาริณีถึงรู้ทันทีว่าลูกสาวที่เธอรังแกมายี่สิบสองปีไม่ได้อ่อนแออย่างที่เธอคิดเอาไว้

ตะลึงไปชั่วขณะ จาริณีก็ดิ้นรุนออกจากกำมือของธาม แล้วพุ่งไปหาปาลี ในปากพลางด่าว่า“อีลูกไร้กตัญญู เธอก็เหมือนวิสาข์ ล้วนเนรคุณทั้งคู่ วันนี้ฉันจะให้แกเจอดีแน่.....”

เพียงแต่เธอยังไม่ได้เข้าใกล้ปาลี ดนุพลที่อยู่ข้างๆก็ปกป้องปาลีเอาไว้

“ถ้าแกตะโกนอีก วันนี้ฉันจะฉีกปากแกแน่”

ธามที่อยู่ข้างพอได้ยินจาริณีพูดถึงชื่อของวิสาข์ ความโกรธที่เพิ่งลดลงก็ลุกขึ้นมาอีก เขาจับผมของจาริณีแล้วลากเธอเข้ามา ฝ่ามือใหญ่ก็ตบลงหน้าเธอ

“โอ๊ย....”

จาริณีก็กำลังด่าอยู่ กลับโดนธามตบไปสองที เธอไม่ทันระวังเลยกัดลิ้นของตนเอง แค่สักพักเลือดก็หลายเต็มปาก เธอก็นอนลงบนพื้นร้องไห้ขึ้นมาอีก

“แม่”

ขณะนี้ก็มีร่างที่แต่งตัวทันสมัยเบียบเข้ามาจากฝุงชน เมื่อเห็นจาริณีนั้งบนพื้นอย่างตกอับทั้งยังเลือดเต็มปาก เธอก็รีบก้าวไปหาจาริณี