ตอนที่149 ต้นฝิ่น

เขาจับหัวด้วยใบหน้าอึดอัดและพูดกับปาลีว่า“ปาลี คำพูดของแม่ฉันเธออย่าเอาไปใส่ในใจเลย นั่นเป็นเขาคิดไปคนเดียว ที่จริงฉันมีคนที่ชอบแล้ว ฉันไม่ได้มาอวดอะไรกับเธอนะ ฉันแค่รู้สึกว่าเราเป็นเพื่อนบ้านต่อไปต้องเจอกันบ่อยๆแน่ ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าต่อไปถ้าเจอฉันไม่ต้องรู้สึกอึดอัดใจ เอาล่ะ ฉันต้องไปทำไร่แล้ว ขอตัวแล้ว”

พูดจบป้าอ้อยก็ยิ้มให้ดนุพลอย่างซื่อๆแล้วก็รีบเดินจากไป

มองดูผ่านหลังของชายหนุ่มนั้น ดนุพลยิ้มและพูดว่า“ดูเหมือนคนที่บ้านเกิดของเธอก็ไม่ใช่น่าเกลียดทุกคน อย่างน้อยป้าอ้อยคนนี้ก็น่ารักอยู่”

ปาลียิ้มด้วยความเห็นด้วย ป้าอ้อยเป็นหนุ่มดี ชื่อสัตย์ เรียบง่าย ยังไงโลกนี้ก็มีคนดีเยอะอยู่.....

เพราะมีรฐาอยู่ ปาลีก็อยากกับเมืองเอกับดนุพลตั้งนานแล้ว แต่เนื่องจากหลังที่ธามเป็นลมแล้วก็ต้องนอนพักบนเตียงอยู่ตลอด ปาลีไม่วางใจ ดังนั้นเธเลยอยู่ที่บ้านกับดนุพลหลายวัน แต่ช่วงเวลานี้เธออยู่กับดนุพลตลอดเวลา

ถึงปาลีกับดนุพลจะอยู่ตลอดเวลา แต่ยังไงพวกเขาก็เป็นคนสองคน เรื่องบางอย่างก็ไม่สามารถทำด้วยกันได้ อย่างเช่นเข้าห้องน้ำ

วันนี้ดนุพลกินของผิดเลยทำให้ท้องเสีย ปาลีรอที่ประตูห้องน้ำด้วยความไม่สบายใจ และรฐาก็ฉวยโอกาสนี้ปรากฏตัวที่ข้างหลังของปาลี แล้วจับที่คอของเธอ เอามือปกปิกปากเธอไว้ แล้วลากเธอเข้าไร่ข้าวโพดที่อยู่หลังบ้านเธออย่างรวดเร็ว

แต่เกินึความคาดคิดของเลยที่คราวนี้ปาลีไม่ดิ้นรุน แม้แต่เรียกร้องความช่วยเหลือก็ไม่ได้ร้องออกมา แล้วให้เขาลากเขาไร่ข้าวโพดด้วยไม่ต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

เมื่อถึงไร่ข้าวโพด เขาก็รีบดึงร่างของปาลีกลับมาแล้วทับลงไปทันที เมื่อสองคนได้เห็นหน้ากัน รฐากลับไม่เห็นความหวาดกลัวใจตาของปาลี แต่เป็นความสงบและเยาะเยย

“นี่เธอสีหน้าอะไรกัน”

รฐาอึ้งไป มองดูดวงตาที่สงบนิ่งของปาลีเขากลับหวาดกลัวขึ้นา

ปาลีกระพริบตา หมายจะให้รฐาวางมือที่ปกปิดปากเธอไว้