ตอนที่152ในที่สุดก็จับมือไว้ได้

ตอนที่152ในที่สุดก็จับมือไว้ได้

เขาไม่ได้สูงมากนักสูงประมาณตึกสองชั้นได้แต่ด้านล่างของเขาเต็มไปด้วยก้อนหินและแหลมคมพอทองเอกตกลงไปเลือกกระจ่ายเต็มไปหมดร่างกายเต็มไปด้วยเลือด

และพี่หลินที่อยู่ในเหตุการณ์พอเห็นทอนเอกเสียชีวิตเธอตัดสินใจกระโดดลงไปข้างทองเอกความรักที่มีความรู้สึกลึกซึ้งดั่งก้นลึกของมหาสมุทรและดั่งเปลวไฟ

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดอึ้งกันไปหมด

ตอนจบแบบนี้ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้และป้าอ้อยที่เห็นลูกชายตายเพราะตัวเองทำลงไปแถมยังคร่าชีวิตจองพี่หลินไปอีกด้วยในตอนนั้นเองความดันขึ้นสูงกระอักออกมาเป็นเลือดดวงตาเหลือกขึ้นจนเหลือสีขาวและสลบตายไป

พอฟังถึงนี้แล้วปาลีตกใจไปทั้งตัว

เมื่อวานตอนเย็นยังเห็นที่ไร่ข้าวโพดปรากฏอยู่ตรงหน้าของปาลีก็คือเมื่อวานเธอยังพูดหยอกล้อเกี่ยวกับทองเอกอยู่เลยเกี่ยวกับความสัมพันธ์พี่หลินคิดไม่ถึงที่แท้ในใจของทองเอกก็จริงจังจริงใจกับพี่หลินจริงๆ

ทันใดนั้นก็คิดได้ว่าไม่กี่วันก่อนทองเอกเคยพูดไว้ว่า:“จริงๆแล้วผมมีคนที่ชอบอยู่แล้วครับ!”

ใช่สิเขามีคนที่แอบชอบอยู่แล้วและคนๆนี้ก็คงเป็นพี่สินะและพี่หลินเองไม่ได้ปฏิเสธความรักของเขากลับใช้ชีวิตเข้าแรกสมัยนี้ความรักที่บริสุทธิ์แบบนี้ก็เห็นได้น้อยแล้ว

หันไปอยู่ในอ้อมกอดของดนุพลน้ำตาของปาลีค่อยๆไหลออกมาไร้เสียง

ชีวิตคาดเดาอะไรไม่ได้เลยเปลี่ยนอย่างรวดเร็วจากวันนี้เป็นต้นไปเธอจะรักษาและรักดนุพลให้ดี

ในขณะเดียวกันหมู่บ้านซาลาที่อยู่แสนไกลก็มีเรื่องน่าเศร้าเหมือนกัน

เรื่องในหมู่บ้านซาลาที่เกิดขึ้นก็เริ่มจากนิทัศน์ที่ออกจากหมู่ซาลามา

วันนั้นนิทัศน์อยู่ในหมู่บ้านซาลาในห้องวารีได้แต่คิดไปคิดมาแต่พอเขาออกจากหมู่บ้านไปแต่ไม่พาวารีไปด้วยทำให้วารีคร่ำครวญถึงเขามาเกือบครึ่งเดือน

ทั้งๆก็รู้ว่านิทัศน์เป็นคนจิตใจดำแต่วารีก็อดใจไม่ได้เอาแต่คิดถึงนิทัศน์ทั้งวันทั้งคืนไม่ใช่เพียงแค่ใจแต่ทั้งร่างกายด้วย

กลิ่นอายรสชาติทั้งหมดความรักที่มีต่อนิทัศน์ไม่เปลี่ยนผันทำให้วารีรู้จักช่วยตัวเองในแบบผู้หญิงความรู้สึกแบบนั้นรสชาติแบบนั้นทำให้เธอไม่สามารถลืมมันได้จริงๆ

แต่พอนิทัศน์กลับไปความรู้สึกและรสชาติแบบนี้กลายเป็นรังควาน