ตอนที่155บาปกรรมครั้งใหญ่

ตอนที่155บาปกรรมครั้งใหญ่

“นิชหมายความว่าอะไร?”

พอตกลงไปยังกับดักต้นน้ำหันตัวไปทางนิชที่โดนทับไว้ใช้สองมือจับคอของนิชไว้ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ

“ต้นน้ำแกปล่อยมือ……แฮ่กแฮ่ก……”

นิชแทบหายใจไม่ออกเพราะต้นน้ำและสัญชาตญาณก็ให้หันไปทางต้นน้ำในขณะเดียวกันทั้งสองก็ต่อสู้กันขึ้นมาทันที

แต่ชัดเจนมากอายุที่มากพอสมครัวของนิชเปรียบไม่ได้กับพลังของต้นน้ำทำได้เพียงต่อสู้ดิ้นรนกับต้นน้ำที่ทับตัวเองอยู่อย่างนั้นถึงครึ่งทางก็ขยับอะไรไม่ได้

“พูดแผนการวันนี้ทั้งหมดเป็นแผนของคุณหรือน้องวารีเป็นคนคิด?”

ต้นน้ำถามอย่างโกรธแค้นบวกกับฤทธิ์เหล้าที่ดื่มเข้าไปไม่ได้เบามือให้เลนนิชถูกจนเหลือแต่ดวงตาที่ขาวโพลนเกือบหายใจไม่ออกแล้วยังมีแรงที่ตอบคำถามของเขาได้

“ฉันเอง!”

จากนั้นในตอนนี้เองด้านบนก็มีเสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยดังขึ้นมา

จากต้นเสียงต้นน้ำตัวสั่นหันไปกลับเห็นวารีไม่รู้ตอนไหนก็ปรากฏตัวอยู่หลุมด้านหน้าและในมือยังจับปืนที่เอาไว้ล่าสัตว์ปอกปืนสีดำขมิบเล็งเข้าหาต้นน้ำ

“น้องวารีหนู……เหรอ……”

ตกใจตะลึงบนหน้าของต้นน้ำตกใจไม่เบาแต่เขายังพูดไม่ทันจบได้ยินแค่“ปัง”เสียงปืน1นัดได้ดังขึ้นวารีลงมือไม่สับสนทันทีดูจากระยะห่างแล้วกระสุนตรงไปยังหน้าอกของต้นน้ำต้นน้ำกรีดร้องทั้งตัวทับอยู่บนร่างของนิช

“ทำทำไม……ต้องฆ่าฉัน?”

ต้นน้ำตายคาตาไม่มองไปทางวารีหน้าอกที่ถูกยิงเลือดค่อยๆไหลออกมา

“อย่ามาโทษฉันนะจะโทษก็โทษตัวเองที่ไม่มีวาสนานายเองก็ไม่ดูๆดูตัวเองว่าเป็นยังไงนายคู่ควรกับฉันวารีไหม?นายได้ร่างกายฉันไปฉันขอชีวิตนายนี้ก็เหมือนการค้าขายทั้งสองฝ่ายเท่าเทียมกัน”

สีหน้าของวารีไม่เปลี่ยนและเก็บปืนไม่มีสีหน้าแสดงอะไร

วารีแต่เล็กจนโตก็อาศัยอยู่กลางเขาและเรียนรู้วิธีใช้ปืนจากนิชตั้งแต่เด็กตอน7-8ขวบกล้าใช้ปืนขึ้นเขาเองล่าสัตว์ป่ามาแล้วมากมายและต้นน้ำที่อยู่ในสายตาเธอก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์เนรฉานดังนั้นตอนที่ยิงต้นน้ำตายวารีไม่มีท่าทีที่หวาดกลัวใดๆเธอแค่คิดว่าตัวเองกำลังล่าสัตว์ป่าตัวหนึ่ง