ตอนที่171 เรื่องราวเบื้องหลัง

ตอนที่171 เรื่องราวเบื้องหลัง

ในเวลานั้น ดนุพลที่กำลังออกไปซื้อโจ๊กให้ปาลีพอดี ในห้องผู้ป่วยก็มีปาลีคนเดียว ที่กำลังเผชิญหน้ากับทวิติยาที่คล้ายกับปีศาจร้าย ปาลีก็ทำได้แค่ก้มหัวและไม่พูดอะไร

เธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะถกเถียงหรือทะเลาะกับทวิติยา นัดของรฐาในวันพรุ่งนี้ก็เหมือนกับหินที่หนักเป็นพันโลที่อยู่ในใจของเธอทำให้เธอถอนหายใจออกอย่างรุนแรง

ทวิติยาเห็นหน้าปาลีที่ไม่ตอบสนองอะไร ยังคิดว่าปาลีกำลังตั้งใจแสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้ ทันใดนั้นยิ่งทำให้ทวีคูณความโกรธขึ้นไปอีก ในเวลานั้น คุณหมอนัฐพงษ์ที่ใส่ชุดกาวน์ที่อยู่ข้างนอกก็เข้าเดินมาข้างใน

เห็นได้ชัดว่าคนจากข้างนอกได้ยินเสียงที่รุนแรงของทวิติยา เห็นแค่มือคู่ที่อบอุ่นของเขาสัมผัสมาที่ไหล่ทั้งสองข้างของทวิติยา ยิ้มและพูดเบาเบาว่า “คุณป้าครับอารมณ์ของหญิงตั้งครรภ์มีความผันผวนมากกว่าคนปกติ และอารมณ์ของพวกเขาจะส่งผลโดยตรงต่อสุขภาพของทารกในครรภ์ หากคุณต้องการให้หลานชายในครรภ์มีสุขภาพที่ดีขึ้น ก็อย่าดุว่าปาลีอีกนะครับ ผมว่าดนุพลก็กำลังกลับมาจากซื้อโจ๊กแล้ว คุณป้ารีบกลับบ้านก่อนเถอะครับ อย่าทำให้เขารู้สึกไม่ดีเลย”

เห็นได้ชัดว่าทวิติยาฟังคำพูดของนัฐพงษ์ ยิ่งไปกว่านั้นยังพูดถึงดนุพล พยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ หลังจากอธิบายอย่างถี่ถ้วนว่า ปาลีต้องเลี้ยงลูกให้ดี เธอก็เหยียบย่างก้าวอันสง่างามของเธอออกไปจากโรงพยาบาล

“ขอบคุณคุณนะ”

เมื่อทวิติยาออกไปทำให้ปาลีโล่งอกไปเยอะ เธอใช้สายตาจองมองไปที่นัฐพงษ์ เธอฉีกยิ้มและพูดขอบคุณเขา ทันทีหลังจากนั้นเธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและถามว่า “เมื่อกี้ถ้าฉันฟังไม่ผิดคุณเรียกว่าคุณป้า......”

นัฐพงษ์นั่งเก้าอี้ที่อยู่บนหัวเตียงของปาลี ใช้มือจับประคองที่แว่นที่อยู่บนดั้ง “แม่ของดนุพลก็คือป้าของผม ป้าสนิทน่ะ ดังนั้นเมื่อนับญาติแล้วผมก็เป็นลูกพี่ลูกนอกกับดนุพล

ปาลีนึกได้ทันทีก็ร้องโอ๋ออกมาเบาเบา จริงจริงเธอก็ควรนึกออกอยู่แล้ว

คนหนึ่งชื่อทวิติยา อีกคนชื่อนัฐพงษ์ นามสกุลของทั้งสองคือนามสกุลเดียวกัน ตระกูลสอนแก้วคู่ควรกับตระกูลกันตพัฒน์ เป็นคู่ที่คู่ควรกันอยู่แล้ว

“ความสัมพันธ์ของพวกคุณก็ไม่เลวนะ”

แม้เพียงแต่การพบหน้ากันหนึ่งครั้ง แต่ปาลีก็ยังรับรู้ได้ถึงคำพูดของทวิติยาจากสายตาของเขา เพราะสายตาของนัฐพงษ์ที่มองก็คล้ายกับดนุพลที่มอง ไม่มีเจตนาร้ายใดใด กลับมีแต่ความห่วงใย แต่กลับเธอกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว

นัฐพงษ์พยักหน้า ไม่บอกว่าใช่หรือไม่ใช่แล้วพูดว่า “ตอนผมเด็กเด็ก แม่ของฉันเนื่องจากอุบัติเหตุทำให้สมองได้รับบาดเจ็บ กลายเป็นคนที่ไม่สามรถทำอะไรได้ ผมถูกเลี้ยงดูมาโดยป้าของผมอยู่ช่วงหนึ่ง ผมสนิทกับท่านมากกว่าแม่ตัวเองเสียอีก!