ตอนที่186รักอย่างบ้าคลั่ง

ตอนที่186รักอย่างบ้าคลั่ง

ภาสวรไม่แสดงอารมณ์อะไรมองหน้าดาวหลังจากนั้นก็พูดเสียงแข็ง:“เรียกฉันมาเพื่อที่จะพูดเรื่องนี้หรือ”

ดาวผลักมือ“ไม่อยากนั้นคุณคิดว่าฉันยังมีเรื่องอะไรให้พูดหรือ”

ภาสวรถอยออกหนึ่งเก้าวแล้ก็หมุนตัวให้ดาวเห็นเพียงเงาเย็นๆ“ถ้าไม่มีอะไรก็รีบไปนอนซะไป!”

พูดจบก็ก้าวขาเดินจากไป

“ภาสวร!”

ดาวกระซิบสายตาเจ็บปวดมองไปที่ด้านหลังของภาสวร

ทันใดนั้นเธอกางแขนออกสองข้างคล้ายกลับผีเสื้อสีขาวก้าวตรงไปที่ภาสวรหลังจากนั้นก็โอบกอดเองของภาสวรจากด้านหลังสิบนิ้วประสานกันกอดอยู่แน่ๆใกล้ๆอย่างนั้นเสียงไม่ได้เต็มไปด้วยความเกลียดชังที่ไร้สาระอีกต่อไปสิ่งที่เหลืออยู่ทั้งหมดนั้นคือความรักที่สั่นไหว“ฉันไม่แต่งคุณก็ห้ามขอแต่งรับปากฉัน”

ร่างของภาสวรที่ถูกดาวแนบชิดอยู่ในขณะนั้นแข็งทื่อทันทีไม่มีการเปลี่ยนสีหน้าเย็นช้าเลยในขณะนั้นในที่สุดก็มีการแสดงอารมณ์อย่างอื่นออกมามันเป็นความโศกเศร้าเหมือนกันและทำอะไรไม่ถูก

พอเห็นฉากนี้คนที่แอบอยู่หลังกระถางต้นไม้อย่างปาลีรูปปากเล็กๆก็ได้กลายเป็นรูปตัวOขึ้นมา

นี่คือสถานการณ์อะไรหรือ

ภาสวรกับดาว....ระหว่างเขาสองคนความสัมพันธ์ไม่ได้เป็นพี่น้องแบบบริสุทธิ์ปาลีไม่เข้าในสถานการณ์อย่างชัดเจนเลย

“ปล่อยมือเถอะ!”

ภาสวรปิดตาลงอย่างดุเดือดแต่ดาวกลับกอดเขาแน่นไปด้วยสิบนิ้วค่อยๆดึงหมุนตัวมองดูดาวด้วยสายตาที่เยือกเย็น

คำพูดที่ว่าปล่อยมือแน่นอนว่าพูดกับดาวแล้วก็พูดกับตัวเองด้วย

“ฉันไม่ปล่อยให้ตายก็ไม่มีทางปล่อย“

มือทั้งสองของดาวโอบรัดภาสวรไว้เงยหน้ามองตาที่เย็นชาของภาสวรดวงตาคู่นั้นดูเหมือนดวงตาที่สวยงามคู่หนึ่งเปรียบเสมือนเปลวไฟเล็กๆสองกลุ่มที่สาบานว่าจะจุดชนวนหัวใจของภาสวรที่ถูกแช่แข็ง

ภาสวรรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันทีทันใดใจของเขายุ่งเหยิงไปหมดยุ่งจนไม่สามารถควบคุมได้และใช้แรงอย่างดุเดือดผลักดาวออกไปพูดด้วยเสียงลึกว่า:“ดาวคุณตื่นสักทีเธอนามสกุลกันตพัฒน์ฉันก็นามสกุลกันตพัฒน์ฉันเป็นพี่ชายเธอเธออย่าบ้าไปเลยเรื่องของพวกเรามันเป็นไปไม่ได้”