ตอนที่189ความสวยที่เกินพอดี

ตอนที่189ความสวยที่เกินพอดี

ตอนกลางวัน!

ปาลีกำลังมึนๆกับการนอนกลางวันแล้วก็ถูกเสียงหัวเราะจากด้านล่างปลุกให้ตื่นหนึ่งในนั้นคือเสียงของทวิติยาที่ดังกังวาน

ไม่กี่วันมานี่คนท้องมีการตอบสนองค่อนข้างมากปาลีปกติก็นอนไม่ค่อยจะดีพอโดนเสียงเอะอะให้ตื่นแบบนี้ก็นอนต่อไม่ได้ดังนั้นก็เลยลึกขึ้นมาจากเตียงอย่างอึดๆใส่ชุดบางๆเดินออกไปจากห้อง

·ฉือชีกับฉือปาอยู่เฝ้าที่หน้าประตูไม่ขยับ

ปาลีถามทั้งสองคนว่า:“ที่บ้านมีใครมาหรือ”

ใครกันที่อยู่ในห้องหนังสือแล้วกล้าที่จะหยอกล้อกับทวิติยาได้ดังขนาดนี้

คนที่ตอบอย่างไวอย่างฉือปาตอบว่า:“เป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลกาฬดิษย์มาแล้วก็ยังเอาของขวัญมาอีกมาก”

“คุณหนูใหญ่ตระกูลกาฬดิษย์หรือ”

ปาลีทวนคำพูดเบาๆอีกครั้งหรือว่าคนนั้นจะเป็นโสรจกันนึกไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะทำให้ปาลีรู้สึกสนใจขึ้นมา“ฉันจะไปดูหน่อย”

“อย่าไปเลยค่ะ“

เกือบจะในเวลาเดียวกันที่ฉือชีกับฉือปาเข้ามากั้นปาลีไว้ด้านหน้า

“ทำไมหรือ”

ปาลีที่ถูกสองคนนั้นตกตะลึงด้วยปฏิกิริยาที่มากเกินไปของทั้งสองแล้วตบหัวเธอและยิ้มว่า"ใช่ฉันลืมไปแล้วเพราะฉันอยากเห็นคนนอกฉันไม่สามารถสวมชุดนอนนี้มันวาบหวิวเกินไปโอเคฉันจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า"

พูดจบตัวเองก็รีบหมุนตัวเข้าห้องไปแล้วก็ปิดประตูห้องลง

ฉือชีกับฉือปาอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันไปมา

ฉือชีพูดว่า:“จะทำอย่างไงดีเห็นท่าทีของคุณผู้หญิงแล้วคุณผู้ชายคงยังไม่ได้คุยกับเธอเกี่ยวกับเรื่องฐานะของคุณโสรจเป็นแน่ถ้าหากว่าให้พวกเขาสองคนมาเจอหน้ากันเกรงว่าคุณผู้หญิงของเราคงจะเสียเปรียบ”

ฉือปาก็ขมวดคิ้วหนักว่า:“ต้องโทษฉันที่เมื่อกี้นี้ปากไวไปพูดหลุดปากออกมาแต่ว่าท่าจะพูดไปคุณโสรจกับกับคุณผู้ชายก็เลิกกันไปตั้งนานแล้วเขาก็ไม่มีบทบาทจะมาทะเลาะอะไรกับคุณผู้หญิงได้!”

ปาลีใจดีและอ่อนโยนอยู่เสมอฉือชีกับฉือปาถึงแม้ว่าจะเป็นคนรับใช้แต่ว่าเธอไม่เคยมองพวกเธอสองคนเป็นคนชนชั้นล่างในใจของฉือชีกับฉือปาก็ยอมรับปาลีตั้งนานแล้วแน่นอนว่าระหว่างปาลีกับโสรจพวกเขาก็จะได้รู้ว่าพวกเขาเข้าข้างปาลี

“น้องสาวทั้งสองเมื่อพูดถึงเรื่องนี้เธอไม่ได้เป็นนิสัยที่ดีเลย!"

ในระหว่างที่ผู้หญิงสองคนกำลังเป็นห่วงปาลีเงียบๆด้านหลังก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นมาทันทีถึงแม้ว่าน้ำเสียงจะฟังดูมีมารยาทแต่ว่าภายในน้ำเสียงเย็นๆนั้นทำให้คนเกรง

ฉือชีฉือปาตกใจหันหัวกลับคนที่อยู่ตรงนั้นคือคุณหนูใหญ่ตระกูลกาฬดิษย์โสรจไม่รู้ว่ามายืนอยู่ข้างหลังพวกเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กอดอกสองข้างคล้ายว่ายิ้มว่าไม่ยิ้มจ้องมองฉือชีฉือปาทำวางมาดใหญ่กดฉือชีฉือปาอย่างนั้นแม้แต่อากาศยังไม่กล้าพ่นออกมา