ตอนที่19 ความบ้าคลั่งภายในรถ 1

ตอนที่19 ความบ้าคลั่งภายในรถ 1

“น่าเบื่อ!”

ดนุพลเหลือบมองจักรกฤษที่ออกไอเดียแผลงๆ นี้ด้วยสายตาเย็นชา เขาโอบเอวบางของปาลีเอาไว้แล้วลุกขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงเนือยๆ“พวกนายอยากเล่นก็ไปเล่นกันเองเถอะ ฉันคงไม่เอาด้วยหรอก กลับก่อนดีกว่า”

พูดจบก็กระชับอ้อมแขนกอดที่ปาลีอยู่แล้วพาเดินออกจากห้องส่วนตัวนั้นไป

“เฮ้ ดนุพล นายไม่เห็นจะต้องใจแคบขนาดนั้นเลย หรือว่านายคิดจะจริงจังกับคนนี้?”

จักรกฤษมองดนุพลอย่างอึ้งๆ ดวงตาเลื่อนมาหยุดที่ร่างกายของปาลี ในใจก็อดยอมรับไม่ได้ว่า ปาลีนั้นไม่เหมือนกับพวกผู้หญิงที่เขาพบเจออยู่ทุกๆ วัน ตัวเธอเหมือนมีออร่าของความใสซื่อและบริสุทธิ์ที่ทำให้คุณไม่อาจดูหมิ่นได้

ดนุพลเปิดประตูพาปาลีเดินออกไปโดยไม่สนใจเสียงร้องเรียกของจักรกฤษ

นัฐพงษ์ยิ้มกว้าง ดูเหมือนว่าคราวนี้ดนุพลจะจริงจังแล้ว

นิทัศน์สีหน้าเย็นชาขึ้นกว่าเดิม มองดูสาวน้อยที่เคยปฏิเสธเขาแบบเด็ดขาด ตอนนี้กลับลอยอยู่ในอ้อมแขนของดนุพลอย่างหัวดีและน่ารัก ในใจของเขาก็ร้อนรุ่มอยากจะระเบิดออกมาให้ได้ ความรู้สึกแบบนี้มันแย่สุดๆ

ปาลีตามดนุพลออกมาจากห้องส่วนตัวนั้น แต่ในใจก็ยังเป็นห่วงปิยะ เธอกระตุกแขนเสื้อของดนุพล เอ่ยถามอย่างกังวล “พวกเขาจะเล่นเกมไพ่ถอดเสื้อผ้านั่นจริงๆ เหรอ เพื่อนของฉันยังอยู่ข้างในนะ”

ดนุพลเข้าใจดีว่าเพื่อนที่ปาลีพูดถึงคนนั้นคือปิยะ“ไม่ต้องห่วงหรอก แค่เพื่อนของเธอไม่เล่นด้วย นิทัศน์เองก็บังคับเพื่อนของเธอไม่ได้หรอก เขามีนิสัยแบบนั้นแหละ”

แม้ว่าเขาจะไม่ได้คุ้นเคยกับนิทัศน์มากนัก ทั้งสองฝ่ายต่างก็ได้มาพบปะกันเพียงไม่กี่ครั้งเพื่อคุยเรื่องโปรเจคเท่านั้น แต่คนอย่างนิทัศน์นั้นมีหยิ่งผยองเข้าไปถึงธาตุแท้แล้ว เขาชื่นชอบให้อีกฝ่ายตกลงปลงใจมากกว่า ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่อาจจะไปบังคับได้

“นั่นก็จริงอยู่”ปาลีพยักหน้าเห็นด้วย

“แล้วตอนนี้จะไปไหนกันดีล่ะ?”พอออกมาจากคลับAisne ดนุพลก็พาปาลีมาขึ้นรถของเขา

“ไปไหนก็ได้ ตอนนี้ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน”

พอนึกถึงบ้านที่มีแต่เสียงของรฐากับขวัญชีวีผลัดกันร้องครางดังระงมไปทั่ว ปาลีก็เกิดคลื่นไส้ขึ้นมา

ดนุพลได้ยินแบบนั้น ก็ย่นคิ้วเล็กน้อย เขายื่นแขนออกแล้วโอบร่างของปาลีให้มานั่งบนตักของเขา อกกว้างแนบชิดกับแผ่นหลังของปาลี ก้มหน้าลงขบที่ใบหูของปาลีทีนึง เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนละมุน“ถ้าอย่างนั้นก็ไปบ้านฉันดีไหมล่ะ?”

ปาลีโดนอีกฝ่ายขบที่ใบหูไปก็ถึงกับตัวสั่น นอกจากนั้นคำพูดของเขายังคลุมเครือเป็นแกมเชื้อเชิญ ในตอนนั้น ใบหูของเธอก็แดงไปหมดด้วยความเขินอาย แต่เธอก็พยักหน้าตกลงด้วยความเขินอาย ส่งเสียงอืมเบาๆ ทีนึง