ตอนที่261 ยอมตายก็ไม่หย่า

ตอนที่261 ยอมตายก็ไม่หย่า

เราหย่ากันเถอะ ประโยคง่ายๆนี้สำหรับโสรจแล้วเหมือนโดนฟ้าผ่า

เธอที่บ่นไม่หยุดนั้นเมื่อได้ยินคำนี้ก็หยุดทันที มองตาของดนุพลอย่างไม่กล้าเชื่อ

“คุณ....คุณพูดอะไรนะ”

สี่ปี่นี้ถึงดนุพลจะทำเย็นชากัลเธอและก็ไม่เคยไปนอนกับเธอ แต่เขาก็ไม่เคยพูดคำที่ว่าหย่าร้างแบบนี้ ขณะนั้นโสรจไม่กล้าเชื่อหูของตนเอง

“ฉันบอกว่า หย่า！”

ดนุพลท่าทีเด็ดขาด“ก่อนที่เธอวางแผนให้ฉันแต่งงานกับเธอ เธอก็ควรคิดถึงจะมีวันนี้ โสรจ เห็นแก่ความรักที่อันสวยงามของเราตอนมหา’ลัย เราก็จบกันดีๆเถอะ ถ้าอยากได้ไอริณฉันให้เธอได้ และฉันก็ไปดูเธอบ่อย พยายามทำหน้าที่พ่อที่ดี”

พูดถึงไอริณ ไม่รู้ทำไมดนุพลไม่ได้อยากได้เธอมาก เขาเป็นคนที่ชอบเด็กแต่ไม่รู้ทำไมเขาไม่รู้สึกรักไอริณเลย บางทีอาจเป็นเพราะว่าไอริณนั้นมาผิดเวลาไม่ใช่ลุกที่เขาอยากได้ หรืออาจเป็นเหตุผลอื่น

โสรจส่ายหัว น้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง ทำหน้าสงสารแล้วมองไปที่ดนุพล น้ำเสียงก็ได้อ่อนลง“ฉันรู้แล้วว่าเมื่อกี้ฉันตื่นเต้าเกินไป ฉันไม่ควรไปสงสัยคุณ คุณจะไปมีผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง เป็นฉันคิดไปเอง ฉันผิดแล้ว ดนุพล ฉันขอโทษ คุณอย่าโกรธนะ ถึงจะโกรธก็ไม่ควรเอาเรื่องหย่ามาพูด เราเป็นสามีภรรยากัน และถ้าไอริณไม่มีพ่อ คนอื่นจะหัวเราะเธอได้ เธอยังเด็กและน่ารักขนาดนี้ คุณไม่ยอมให้เธอไม่มีพ่ออีกต่อไปหรือ ดนุพลคุณอย่าโกรธอีกนะ รอไอริณหายดี เราครอบครัวสามคนก็มาใช้ชีวิตกันดีๆ...ดนุพล ตกลงนะ”

เวลานี้โสรจรู้ว่าเธอต้องวางตัวอ่อนลง

เธอในอตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นฐานะและอายุ ก็เที่ยบกับเมื่อก่อนไม่ได้อีก เธอพึงพาพ่อที่เสียไปแล้วอยู่ตลอด ถึงวิสาข์จะเป็นแม่ของเธอ แต่ไม่ใช่แม่แท้ๆ เธอแค่อายุมากว่าเธอ14ปีเท่านั้น เธอที่หยิ่งยโสเหมือนเจ้าหญิง จะไปวางวิสาข์ผู้หญิงที่มาจากบ้านนอกเข้าสายตาสักที่ไหน เธอก็หาเรื่องวิสาข์ไปไม่น้อย ตอนนี้เธอกล้าไปเอาคนที่บ้านของเธอมาเป็นที่พึ่งได้สักที่ไหน

และที่เธอหาเรื่องวิสาข์ จักรกฤษจะไม่รู้ได้ยังไง นี่ทำให้จักรกฤษไม่ค่อยสนิทกับเธอที่เป็นพี่สาว แถมตอนที่เจอกับเธอก็ไม่เรียกคำว่าพี่สาวเลย